Witam. Mam problem z moją 8 letnią córką która nie umie ani czytać ani pisać. Pani w szkole stwierdz

Dzień dobry,
zabawa w tym wieku jest nauką. Oddzielenie zabawy i nauki to stosunkowo nowy wynalazek i niestety nie najszczęśliwszy. Można uczyć się czytać i pisać poprzez zabawę. Dzieci, oprócz zabawy i nauki poprzez doświadczanie, uczą się poprzez obserwowanie tego co robią, i jak się zachowują osoby dla nich ważne. W kwestii czytania dobrze by było aby córka widziała w swoim otoczeniu osoby czytające. Dzięki temu będzie uczyła się, że czytanie jest sposobem na spędzanie wolnego czasu. Co więcej "naukę" czytania można wpleść w życie codzienne i zabawę z dzieckiem. Np. wspólne gotowanie - szukanie przepisów, rozszyfrowywanie ich i działanie, a potem nagroda w postaci posiłku. Co więcej nie tylko dziecko uczy się wówczas, że czytanie ma sens, bo dzięki temu można zrobić coś nowego ale także matematyki, odmierzania potrzebnych ilości produktów itp. Tak samo wspólne tworzenie list zakupów. W uczeniu się i rozbudzaniu motywacji do uczenia się ważne są trzy składniki: 1. Relacja (chętniej się uczymy wspólnie z osobami, które lubimy), 2. Autonomia (brak przymusu), 3. Wyzwanie (czyli trudność zadania dostosowania do umiejętności). Dobrze było by zastanowić się co córka lubi robić, jak lubi się bawić i jak można wpleść w to język pisany. Np. czy córka lubi kisiel? Niech sobie sama zrobi, ale od początku do końca według instrukcji napisanej na opakowaniu. Jedziecie na zakupy - czytajcie wspólnie szyldy. Bawcie się w szukanie słów na konkretną literę. Obiad w barze lub restauracji - niech córka sama (lub z bardzo dyskretną pomocą) wybierze posiłek z karty. Będzie trwało to trochę dłużej, ale lekcja bezcenna. Dobra w nauce czytania i pisania jest zabawa słowem. Można mówić do córki lub do innego dorosłego przy córce czasem sylabami lub głoskami. To tylko kilka pomysłów, a właściwie inspiracji do dalszych poszukiwań zabaw z nauką czytania i pisania w tle. Pozdrawiam serdecznie.

Witam.Corka prawdopodobnie ma dysleksję czyli obnizenie zdolności analizy i syntezy wzrokowej i sluchowej.Wymaga udzialu w zajęciach reedukacyjnych grupowych lub indywidualnych usprawniających te analizatory.Zajęcia powinien prowadzić reedukator w szkole lub psycholog.

To frustrująca sytuacja, ale muszę zwrócić uwagę na kilka niepokojących aspektów.
Problematyczne podejście szkoły:
Stwierdzenie “ma prawo nie umieć” w 3. klasie to nieprofesjonalne podejście. 8-letnie dziecko POWINNO już czytać proste teksty. To, że córka zna literki, ale nie łączy ich w wyrazy, może wskazywać na dysleksję lub inne specyficzne trudności w nauce, mimo że psycholog ich nie wykrył.
Co wzbudza niepokój:
• Brak umiejętności łączenia liter po 2-3 latach nauki
• Całkowita utrata motywacji do nauki
• Przekonanie dziecka “i tak się nie nauczę”
Rekomendacje:
1. Druga opinia - inny psycholog/logopeda specjalizujący się w dysleksji
2. Badanie okulistyczne - problemy wzrokowe mogą blokować naukę czytania
3. Metody alternatywne - może córka potrzebuje innych technik nauki (multisensorycznych, metody Krakowiak, sylabowa)
Motywacja w wakacje:
• Nie forsuj nauki “na siłę” - to pogłębi niechęć
• Spróbuj zabawy z literami (gry planszowe ze słowami, pisanie w piasku)
• Czytaj jej codziennie - niech kocha książki, nawet jeśli sama nie czyta
• Małymi kroczkami - 10-15 minut dziennie maksimum
Przekonanie “i tak się nie nauczę” w wieku 8 lat to poważny sygnał alarmowy. Dziecko potrzebuje specjalistycznej pomocy, nie tylko ćwiczeń w domu.
Czy rozważali Państwo zmianę szkoły lub dodatkową pomoc logopedy?​​​​​​​​​​​​​​​​