Witam! Mam powazny problem. Spotykalam sie z mężczyzna który zawodził moje zaufanie /spotykał się z

Witam Serdecznie,
niestety ucięło prawdopodobnie ostatnie zdanie/ zdania wypowiedzi. Sytuacja jaką Pani opisuje z pewnością jest dla Pani bardzo trudna. Zaufanie jest jednym z kluczowym elementów związku a jeśli już kilkukrotnie zostało zerwane z pewnością nie jest łatwe odbudowanie go. Oczywiście problem może być z zachowaniem partnera jednak jak Pani zauważyła warto przyjrzeć się obrazowi siebie w relacji. Czytając Pani wiadomość odnoszę wrażenie, że warto byłoby skonsultować się ze specjalistą. Bardzo ważne jest poczucie własnej wartości, aby Pani czuła się dobrze i pewnie z samą sobą będąc, czy też nie będąc związku. Zachęcam do kontaktu z psychologiem bądź psychoterapeutą , aby wzmocnić Pani poczucie własnej wartości i spojrzeć na niektóre kwestie ( również te dotyczące relacji) całościowo. Pozdrawiam

Dzień dobry, przeczytałem z wielkim skupieniem Pani wpis. Dobrze by było, jakby przepracowała Pani te problemy o których zgłasza podczas terapii. Bardzo dobrze, że widzi Pani nie tylko błędy partnera ale i swoje. Podczas terapii własnej, będzie mogła Pani również samodzielnie podjąć różne decyzje w sposób zdecydowanie bardziej świadomy. Wtedy ewentualnie pójść dalej i skorzystać z Terapii dla Par. Życzę dla Pani powodzenia i dużo wytrwałości. Z wyrazami szacunku, Marcin Rybak

Dzień dobry,

Rozumiem, że ta relacja jest dla Pani destrukcyjna. Tak bardzo jak Panią "ciągnie" do tego mężczyzny, tak bardzo ta relacja jest dla Pani bolesna. To Pani decyzja, co Pani zrobi z tą relacją. Natomiast, warto przyjrzeć się Pani myślą, emocją, schematom relacyjnym na terapii, aby lepiej zrozumiała Pani siebie.

Witam. To, co Pani opisuje, nie jest tylko „skomplikowaną relacją”, ale układem, w którym bardzo wyraźnie powtarza się brak zaufania, nierównowaga i silne emocjonalne uzależnienie. Warto to nazwać wprost: ma Pani do czynienia z mężczyzną, który wielokrotnie zawodził, a jednocześnie potrafi przekonująco tłumaczyć swoje zachowania i odzyskiwać Panią wtedy, gdy zaczyna się Pani wycofywać. To tworzy bardzo charakterystyczny mechanizm – im więcej niepewności i bólu, tym silniejsze przywiązanie i trudność w odejściu.

Z jednej strony widzi Pani sygnały ostrzegawcze: brak szczerości, „kombinowanie”, poczucie, że coś się nie zgadza. Z drugiej strony są emocje, tęsknota i momenty bliskości, które dają nadzieję. To napięcie między rozumem a emocjami jest dokładnie tym, co utrzymuje Panią w tej relacji. To nie jest kwestia tego, że jest Pani „głupia” – raczej tego, że została Pani wciągnięta w relację, która działa na bardzo silnych mechanizmach psychologicznych.

Ważne jest też to, że fundament tej relacji nie jest uczciwy po obu stronach. On ukrywa swoje kontakty z innymi kobietami, a Pani nie mówi mu o tym, że mieszka z byłym mężem. To pokazuje, że ta relacja od początku nie opiera się na przejrzystości i bezpieczeństwie, tylko na niedopowiedzeniach i napięciu. W takiej sytuacji trudno zbudować stabilny związek, niezależnie od deklaracji o „miłości” czy „planach na przyszłość”.

Propozycja, żeby przeprowadziła się Pani do niego i założyła rodzinę, w kontekście braku zaufania i wcześniejszych zdrad, powinna budzić bardzo duży niepokój. To nie jest drobna decyzja – to całkowita zmiana życia. Jeśli już teraz nie czuje się Pani bezpiecznie emocjonalnie, to po przeprowadzce byłoby Pani jeszcze trudniej się wycofać.

Opisuje Pani też sytuację współżycia bez zabezpieczenia w czasie owulacji. Jeśli istnieje możliwość ciąży, to jest to kolejny bardzo ważny aspekt, który wymaga zatrzymania się i odpowiedzialnego podejścia – zarówno w kontekście zdrowia, jak i konsekwencji życiowych. Decyzje podejmowane pod wpływem silnych emocji często dodatkowo komplikują sytuację.

Najważniejsze pytanie, które warto sobie zadać, brzmi: czy ta relacja daje Pani poczucie bezpieczeństwa, spokoju i szacunku? Z opisu wynika, że raczej dominuje niepewność, napięcie i konieczność ciągłego sprawdzania. Miłość sama w sobie nie wystarcza, jeśli nie ma zaufania i stabilności.

To, że bliscy widzą w tym zagrożenie, też nie jest bez znaczenia – osoby z zewnątrz często dostrzegają rzeczy, które trudno zobaczyć będąc w środku emocji.

Na ten moment najbardziej rozsądne wydaje się wstrzymanie się od podejmowania poważnych decyzji (takich jak przeprowadzka czy zakładanie rodziny) i przyjrzenie się tej relacji na chłodno. Pomocna może być rozmowa z psychologiem, żeby uporządkować emocje i zrozumieć, dlaczego tak trudno jest Pani się wycofać mimo tylu sygnałów ostrzegawczych.

To nie jest sytuacja bez wyjścia, ale wymaga zatrzymania się i spojrzenia na fakty, nie tylko na to, co Pani czuje w momentach bliskości.