Witam, Mam 26 lat i jestem w związku z chłopakiem, który ma 28 lat. Niestety ma on problem z alkoho
Witam, Mam 26 lat i jestem w związku z chłopakiem, który ma 28 lat. Niestety ma on problem z alkoholem, spędził 2 miesiące w ośrodku dla uzależnionych, jednak po wyjściu zauważyłam, że nadal się ukrywa z piciem. Nie miał on pracy przez jakiś czas i chciał się cały czas ze mną spotykać a wczoraj kiedy powiedziałam mu, że czuć od niego alkohol to się oburzył, powiedział, że nie będę mu niczego wmawiała i kazał wyjść z mieszkania i dodał, że nie chce się ze mną narazie widywać a od wczoraj ma też nową pracę. Ja po takich sytuacjach jestem skupiona tylko na myśleniu o tym, bardzo się boję , że on się kiedyś ogarnie dla innej i ciągle mi towarzyszy taka myśl. W dodatku odczuwam lekkie stany lękowe pomimo, że biorę na to escitil.
4 odpowiedzi
Zastanawiający jest Pani sposób budowania relacji i funkcjonowanie w niej. Do jakiejkolwiek terapii potrzebna jest dobra diagnoza. W zależności od niej wybiera się sposób leczenia. Często objawy nasilają się po 30 roku życia. Proszę nie czekać, tylko jak najszybciej udać się do specjalisty.
Do rozwazenia proces poglebienia wgladu w to, co sie dzieje w Pani przezyciach, fantazjach co do tego, co sie moze zdarzyc. Prawdopodobnie to sa scenariusze, kt Pani juz (niestety) bardzo dobrze zna. Zaproszenie do tego, aby zwiekszyc samowiedze o tym, co sie wydarza w swiecie wewnetrznym. Byc moze psychoterapia indywidualna.
Dzień dobry, Rozumiem, że Pani sytuacja jest bardzo stresująca i pełna niepewności. Lęki i obawy, które Pani odczuwa, są naturalne w obliczu uzależnienia partnera i jego reakcji na Pani sugestie. Co może pomóc? Zrozumienie emocji – Pani obawy mogą wynikać z niepewności i braku stabilności w relacji. To normalne, że pojawiają się lęki w takich sytuacjach. Granice i komunikacja – Ważne, by wyznaczyć zdrowe granice i wyjaśnić, jak jego zachowanie wpływa na Panią. Dobrze jest, by partner był gotowy na zmianę. Wsparcie terapeutyczne – Terapia pomoże Pani lepiej radzić sobie z lękami i emocjami związanymi z tą sytuacją. Decyzja o przyszłości – Warto zastanowić się, co jest dla Pani ważne w tej relacji i czy daje Pani poczucie bezpieczeństwa. Dbając o siebie, zyskuje Pani przestrzeń na podejmowanie decyzji, które będą sprzyjały Pani dobrostanowi.
To, co Pani przeżywa, jest bardzo obciążające emocjonalnie, ponieważ życie z osobą zmagającą się z uzależnieniem często wiąże się z niepewnością, lękiem i poczuciem utraty kontroli nad sytuacją. Zachowanie partnera – zaprzeczanie piciu, złość po zwróceniu uwagi i wycofanie się z kontaktu – może być związane z mechanizmami typowymi dla uzależnienia, ale odpowiedzialność za leczenie i utrzymanie trzeźwości należy do niego, nie do Pani. Warto zwrócić uwagę na to, że obecnie dużo energii pochłania Pani analizowanie jego zachowań i obawa, że „zmieni się dla kogoś innego”, podczas gdy najważniejsze jest zadbanie o własne bezpieczeństwo emocjonalne i zdrowie psychiczne. Jeśli lęk utrzymuje się mimo leczenia, warto porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym oraz rozważyć wsparcie psychoterapeutyczne, które pomoże Pani lepiej radzić sobie z napięciem, stawiać granice i odzyskać poczucie wpływu na własne życie.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.