Witam, chciałbym opisać swój problem z którym zmagam się od kilku lat. Kiedy chodziłem do przedszko

Dzień dobry,
myślę, że w tej sytuacji warto skonsultować Pańską sytuację z psychologiem/psychoterapeutą. Wskazane przez Pana objawy mogą mieć podłoże lękowe, wszystkiego dobrego!

Dzień dobry. Problemy w zakresie płynności mowy można skutecznie pokonywać, wykorzystując do tego odpowiednie techniki terapeutyczne. Ważne jest ustalenie przyczyny problemu i poobserwowanie w jakich sytuacjach problem się pojawia, jak zmienia się w czasie oraz jakie czynniki wpływają na to, że się nasila. Z pozdrowieniami, Karolina Maciejewicz

To, co Pan opisuje, jest doświadczeniem wielu osób z trudnościami w płynności mowy – szczególnie wtedy, gdy pojawia się napięcie i nadmierna koncentracja na samym mówieniu.

Z Pana opisu widać, że potrafi Pan mówić płynnie – były okresy, w których czytał Pan swobodnie i nie myślał o mówieniu. To bardzo ważna informacja. Często w takich sytuacjach problem nie wynika z „braku umiejętności”, lecz z mechanizmu błędnego koła: pojawia się obawa przed zacięciem → rośnie napięcie (np. ścisk w gardle) → napięcie utrudnia swobodną mowę → pojawia się kolejne zacięcie → rośnie kontrola i lęk.

Opisane przez Pana „cykle” są typowe – kiedy mniej Pan o tym myśli i napięcie jest mniejsze, mowa bywa płynniejsza. Kiedy pojawia się nadmierna kontrola i przewidywanie zacięcia, trudności się nasilają.

Uczucie ścisku w gardle w sytuacji stresowej to naturalna reakcja napięciowa organizmu. Mięśnie krtani i szyi napinają się, co może utrudniać swobodne rozpoczęcie wypowiedzi.

Pomocne bywa:

skupienie się bardziej na treści niż na sposobie mówienia,

pozwolenie sobie na ewentualne zacięcie (bez walki z nim),

łagodne spowolnienie tempa wypowiedzi bez dodatkowych „technik ratunkowych”,

praca nad napięciem ogólnym (oddech, rozluźnianie barków i szyi).

Jeśli chodzi o szukanie źródła problemu - jest to temat do pracy ze specjalistą. Warto zatem rozważyć konsultację z logopedą specjalizującym się w niepłynności mowy lub psychologiem, który pracuje z lękiem i napięciem. Takie trudności mają zarówno komponent mowy, jak i napięciowy – i można nad nimi skutecznie pracować.

Powodzenia!

Dzień dobry,
dziękuję za szczegółowy opis trudności, to pomaga w zrozumieniu, z czym się Pan mierzy. Z tego, co Pan pisze, widać, że problem z płynnością mowy ma dłuższą historię, a jego nasilenie wyraźnie zmienia się w zależności od sytuacji i poziomu stresu. Możemy wykluczyć zaburzenie nerorozwojowe. To, że są okresy, w których mówi Pan swobodnie, a w innych napięcie i lęk wyraźnie nasilają blokady, jest bardzo typowe dla trudności o charakterze psychologicznym: konfliktowym poznwczo-emojonalnie.
W takich przypadkach często tworzy się „błędne koło”: pojawia się napięcie i obawa przed zacięciem, co zwiększa kontrolę nad mówieniem, a to paradoksalnie utrudnia płynność wypowiedzi. Objawy w rodzaju „ścisku w gardle” w sytuacjach stresowych są często związane z reakcją lękową organizmu. Może to wynik nieskuteczniej ekspresji lub prób wysłowienia się.
To, że wcześniej potrafił Pan czytać i mówić płynnie, jest dobrą informacją, ponieważ pokazuje, że ma Pan zasoby i umiejętność swobodnej mowy, a obecne trudności nie wynikają z „braku umiejętności”, tylko raczej z napięcia i sposobu reagowania na stres. Prawdopodobnie jest to reakcja uwarunkowana we wczesnym stadium życia.
Warto byłoby przyjrzeć się temu dokładniej w bezpośredniej rozmowie – zarówno pod kątem aktualnego poziomu lęku/napięcia, jak i doświadczeń, które mogły nasilić objawy (np. okres pandemii, presja szkolna, sytuacje oceniania). Pomocna bywa też współpraca psychologiczna lub psychoterapeutyczna ukierunkowana na pracę z lękiem, napięciem w ciele oraz reakcjami w sytuacjach ekspozycji społecznej.
Serdeczne pozdrowienia,
Patryk Broś-Bąk
Psycholog, psychoterapeuta