W jaki sposób psychologicznie można odróżnić własne pragnienia od wyobrażeń o własnych pragnieniach,

Jeżeli trudno rozeznać się we własnych pragnieniach, potrzebach itd., warto zwrócić się o pomoc do psychoterapeuty, pomoże dojść do sedna. Podpowiedzią mogą być odczucia z ciała. Czasami proces myślowy powoduje zagubienie, natomiast to co ciało "czuje" jest prawdziwe, chociaż niekoniecznie zgadza się z tym, jakie dana osoba ma przekonania. Jeżeli czegoś pragnę, można sobie zadać pytanie "czy moje ciało tego pragnie?" i zwrócić uwagę na reakcje z ciała. Czy się napina, drży, czy rozluźnia, czy to przyjemne odczucia czy nieprzyjemne, w którym miejscu, jakie są odczucia z dłoni, nóg, głowy. Za odczuciami z ciała idą emocje. To początek pracy, który może dać jakieś informacje. Natomiast dobrze jednak skorzystać z pomocy kompetentnej osoby, która poprowadzi proces (może w inny sposób niż podany wyżej). Pozdrawiam.

Pragnienie to coś, czego się chce/ na co ma sie ochotę. Często łączy się z wyobrażeniem - jednak nadal pozostaje pragnieniem. Czasem zdarza się tak, że pragnienia stają w sprzeczności z naszymi przekonaniami i wartościami. Sytuacje takie wymagają wyboru - czy idę za tym czego chcę, czy za tym w co wierzę. Pozdrawiam serdecznie!

Dzień dobry, pytanie jest dość ogólne, ale rozumiem że chodzi o sytuację w której wyobrażenia o własnych pragnieniach mogą być zniekształcone ze względu na normy kulturowe i religijne w społeczeństwie oraz zasady i oczekiwania rodziny pochodzenia. Na pewno pomocne może być prowadzenie Dzienniczka uczuć, w którym będzie się analizowało również odczucia z ciała świadczące o przeżywanych emocjach. Bardzo pomocna może być medytacja polegająca na liczeniu oddechów od 1-do 10, i później ponownie od 1 do 10, a jednocześnie obserwowanie myśli i uczuć ale pozwalanie im odpływać jak morskim falom. Również analiza snów może pomóc odnaleźć części siebie, które są wyparte i niedostępne świadomości. Trudno samemu interpretować sny (nie polecam korzystania z senników). Najłatwiejsze jest to podczas psychoterapii grupowej, w której można poznać siebie poprzez doświadczenia w różnych interakcjach z innymi ludźmi. Słuchanie odczuć innych osób może również pomóc doprecyzować swoje poglądy, poprzez odczucie do których wypowiedzi jest mi najbliżej, a z którymi się zupełnie nie zgadzam. Można też w grupie otrzymać szczere i nieoceniające informacje zwrotne, jakie spostrzeżenia mają inne osoby, jak nas widzą i co zauważyły na podstawie naszych zachowań. Pozdrawiam, Danuta Pakosz

Dzień dobry, warto odpowiedzieć sobie na pytanie "Jakie są moje aktualne potrzeby/czego potrzebuję by poczuć się dobrze?" i odpowiednio to ponazywać, dotrzeć do setna pragnień o których Pan/Pani pisze. Zachęcam do konsultacji psychologicznej, aby bliżej przyjrzeć się opisanym przez Pana/Panią wątpliwościom. Życzę wszystkiego dobrego i pozdrawiam!