Utrata - jak sobie poradzic?

Witam serdecznie,

przykro mi z powodu Pani rozstania i smutku po nim. Każde rozstanie jest trudne, ponieważ oznacza koniec czegoś ważnego, a także zmianę, a to z kolei związane jest z przeżywaniem kryzysu. Szczególnie w przypadku, gdy związek był wieloletni, a Pani w zasadzie już zapomniała jak to jest żyć bez tej drugiej osoby. Smutek, złość i rozczarowanie pojawiają się zawsze, bez względu na to kto podjął decyzję o zakończeniu związku. Najprawdopodobniej czuje się Pani przerażona, upokorzona lub nic nie warta, a ból wydaje się jakby nie miał nigdy minąć. Nie będzie łatwo, to prawda. Jedyne i najlepsze co może Pani w tej sytuacji zrobić to po prostu przeżyć ten stan, oddać się mu, ale mimo wszystko uwierzyć w to, że z dnia na dzień będzie lepiej. To co teraz Pani przeżywa to rodzaj żałoby, taki jak po stracie kogoś bliskiego. Stąd należy przejść przez wszystkie jej fazy, są to: niedowierzanie, złość, smutek, żal, a także apatia. Stany te będą się mieszać, stąd jednego dnia może Pani odczuwać nienawiść, a drugiego płakać nad tym co się wydarzyło. Proszę nie bać się swoich uczuć, należy je przyjmować, bez pozwolenia im jednak na to, żeby Panią rządziły. Najlepiej spróbować, aby traktować ten ciężki czas jako chwilę na poznanie siebie samej od nowa oraz tym kim Pani była zanim staliście się częścią "my". Teraz to Pani jest najważniejsza, stąd warto zatroszczyć się o swoje potrzeby. Największym sprzymierzeńcem jest tutaj czas. Warto także pozwolić sobie na płacz oraz kontakt z życzliwą osobą, która pomoże przejść przez ten ciężki okres. Z czasem emocje opadną i zbledną, gdyby jednak czuła Pani, że nie radzi sobie z sytuacją, zachęcam do kontaktu z terapeutą, który pomoże Pani zrozumieć co dzieje się teraz z Panią oraz co robić żeby sobie jak najlepiej pomóc.

Życzę wytrwałości i siły, pozdrawiam,

Diana

Dzień dobry. Rozstanie jest trudnym wydarzeniem życiowym, w psychologii uznawanym za jedno z najtrudniejszych. Uczucia, które Pani opisuje są adekwatną reakcją na to, co się wydarzyło. Świadczą również o tym, że konfrontuje się Pani z nimi a to oznacza, że znajduje Pani w sobie siłę na to. Oczywiście, że jest to trudny czas i raczej jeszcze trochę czasu minie zanim poczuje się Pani lepiej. Jednak taki proces jest konieczny, by przejść przez przecie tej straty i ostatecznie ją zamknąć, pozostawić w przeszłości. Dopiero gdy upora się Pani z tym, teraźniejszość i przyszłość będzie dla Pani komfortowa. Jeżeli nie ma Pani poczucia dostatecznego wsparcia bliskich lub przyjaciół, warto rozważyć wsparcia specjalisty w tym zakresie. Nawet kilka doraźnych konsultacji z pewnością przyniesie Pani ulgę. Pozdrawiam serdecznie.

Z czasem rozstanie będzie boleć mniej, nie bez powodu mówi się, że czas leczy rany. Ukochana osoba, z którą dzieliło się kilka lat zostaje z nami na długo w postaci wspomnień. Z biegiem czasu poradzi sobie Pani ze stratą, teraz najlepiej byłoby znaleźć kogoś bliskiego z kim można o tym porozmawiać albo udać się do psychologa.