To prawda że pierwsze okulary nie muszą być super wyraźne, by nie zderzyć mózgu doskonałym widzeniem

"Nie patrzymy oczami, a głową."- to zdanie powtarzam swoim wszystkim pacjentom. Nieprawda, że „pierwsze okulary muszą być niewyraźne” – pełna korekcja jest standardem, chyba że lekarz/optometrysta uzna, że warto dać słabszą na start. W przypadku dzieci tak się dzieję najczęściej. Mózg dzieci, czym młodszy tym bardziej plastyczny. To prawda, że na początku obraz może wydawać się mniej wyraźny lub dziwny, a potem z czasem się stabilizuje, bo mózg się przyzwyczaja. Soczewki okularowe od początku korygują wadę w pełni (jeśli przepisano pełną korekcję). To raczej mózg potrzebuje czasu, by się „dograć” z nowym sposobem widzenia. Jeśli po kilku tygodniach coś dalej jest nie tak (rozmycie, bóle głowy, trudności w czytaniu) – warto wrócić do specjalisty, bo korekcja może wymagać korekty. Wiele "nieprawidłowości w widzeniu, adaptacji do nowej wersji widzenia" powinno się sprawdzić i wyeliminować od razu podczas badania. Pozdrawiam serdecznie.

Podczas badania optometrycznego najpierw ustala się jaka moc soczewek okularowych w pełni koryguje wadę wzroku. Co do zasady dążymy do skorygowania wady wzroku w całości, nawet przy doborze pierwszych okularów. Jednak w niektórych przypadkach rzeczywiście początkowo przepisuje się słabszą korekcję, żeby łatwiej było przyzwyczaić się do nowych okularów.

Co do pytania o poprawę ostrości wzroku po jakimś czasie użytkowania okularów - tak, może się to zdarzyć. Szczególnie w przypadku wprowadzania korekcji nadwzroczności (okularów "plusowych") lub w przypadku zmniejszania korekcji krótkowzroczności.

Każdy przypadek jest inny, dlatego w razie wątpliwości zawsze warto skontaktować się z osobą, która zaleciła korekcję.