Przecialbym emocjonalną pepowine z matka ktora niestety ale mam. Na poziomie woli umiem te pepowine

Dzień dobry, myślę, że pomocne może być uzyskanie opinii trzeciej osoby-terapeuty. Może on pomóc Panu nie tylko w zrozumieniu pewnych mechanizmów,ale co ważniejsze, w ich zmianie. Pozdrawiam

Zgadzam się z powyższą opinią Pani mgr Kingi Wrześniewskiej, najlepszym rozwiązaniem w takiej sytuacji byłoby skorzystanie z fachowej pomocy psychologa/psychoterapeuty i wdrożenie procesu terapeutycznego, który umożliwi przepracowanie tej relacji w sposób, który umożliwi osiągniecie dobrostanu.

Dzień dobry. Sama wola często jest niewystarczająca do podjęcia pewnych działań, zwłaszcza jeżeli mówimy o głębokim emocjonalnym zaangażowaniu w relację. Może to być szczególnie trudne w przypadku współwystępowania z wysokim poziomem lęku. Warto w takiej sytuacji pomyśleć o konsultacji z psychologiem, a najlepiej podjęciu psychoterapii, która wspomoże Pana w tym niełatwym procesie.

Dzień dobry. Sam fakt, że dostrzega Pan u siebie silną zależność emocjonalną od matki, jest już ważnym krokiem. W praktyce przecięcie emocjonalnej pępowiny rzadko polega na zerwaniu więzi. Częściej chodzi o stopniowe budowanie własnego poczucia bezpieczeństwa, sprawczości i tożsamości, tak aby relacja z rodzicem nie była jedynym źródłem oparcia. Jeśli występuje u Pana duża lękliwość i neurotyczność, to rzeczywiście samo postanowienie - od dziś będę niezależny - może nie wystarczyć. Emocjonalną zależność zwykle zastępuje się nie inną osobą, lecz rozwijaniem kilku źródeł wsparcia np. własnych kompetencji, relacji partnerskich i przyjacielskich, zainteresowań, celów życiowych oraz umiejętności samoregulacji emocji. Warto też zastanowić się, czego konkretnie oczekuje Pan od matki na poziomie emocjonalnym - ukojenia lęku, akceptacji, poczucia bezpieczeństwa, wsparcia w decyzjach? To właśnie te potrzeby należałoby nauczyć się zaspokajać w bardziej dojrzały i niezależny sposób. Jeśli temat jest głęboko zakorzeniony i od lat utrudnia funkcjonowanie, pomocna może być konsultacja z psychologiem, ponieważ praca nad separacją emocjonalną od rodzica jest jednym z częstszych obszarów pracy terapeutycznej.