Powiedziałam dzisiaj mojemu 10 letniemu synowi że nie chce być już Mamą, że to mnie przerasta. Teraz

Witam, myślę, że w momencie nie radzenia sobie z emocjami, najlepszym co może Pani dla siebie zrobić- będzie pójście na terapię, żeby popracować na radzeniem sobie z trudnymi emocjami. Pozdrawiam.

Szanowna Pacjentko,

Brzmi ten wpis jakby w silnych emocjach powiedziała Pani coś czego żałuje, i zastanawiam się czy jest w ogóle prawdą.
Żeby "naprawić głowę" jak Pani pisze warto udać się do psychoterapeuty np.systemowego, który pomoże znaleźć wspólnie odpowiedź dlaczego takie słowa pojawiły się w ogóle w Pani myślach, i jak można zmienić przyszłość, by więcej nie cierpieć przez pochopnie wypowiedziane zdania.

Zapraszam serdecznie i pozdrawiam,
Anna Ostrowska

Droga Mamo,

Macierzyństwo to ciężka praca, która czasami po prostu nas przerasta. Nie raz potrzebujemy wsparcia w tym zadaniu i dobrze, że chcesz szukać dla siebie pomocy, bo zaopiekowana mama to lepiej zaopiekowane dziecko. Myślę, że pierwszym krokiem mogłoby być zapisanie się na konsultacje do psychoterapeuty aby przedstawić mu trudności z jakimi się mierzysz i dowiedzenie się na jaką pomoc możesz liczyć. Zastanów się, czy wolałabyś pracę z kobietą czy z mężczyzna, w jakim nurcie mogłaby się ona odbywać i popytaj wśród znajomych czy mają kogoś do polecenia.
Trzymam mocno kciuki żebyś znalazła dla siebie pomoc!

Dzień dobry.
Jeśi powiedziała Pani synowi słowa, które w Pani odczuciu mogłyby Jego zranić a potem bardzo tego żałuje to z całą pewnością nie jest Pani złą mamą. Przyczyn takiej sytuacji doszukiwałabym się raczej w tym co obecnie Pani przeżywa i na ile jest to trudne i co robi Pani aby temu zaradzić. Może warto coś zmienić, może puścić sprawy mniej ważne, albo poprostu zadbać o właściwy sen, spacer, wartościowy posiłek. Chodzi o to aby wprowadzić małą zmianę do swojego życia, która może być całkiem sensowna i ostudzi zbyt intensywne emocje zanim będzie za późno.
Taka zmiana może być trudna zwłaszcza, kiedy nie wiemy do końca o co nam chodzi i jak to wszystko działa, że dzieje się to co się dzieje. Jeśli tak właśnie jest w Pani przypadku to zachęcam do skorzystania z pomocy. Psychoterapia jest tym co wspiera osobę w drodze do takiej zmiany. Jeśli towarzyszy też temu lęk lub depresja to warto umówić się na wizytę do specjalisty, który przepisze leki wspierające.
Decyzję pozostawiam Pani. Życzę wszystkiego dobrego

Dzień dobry,

To, co Pani opisała, jest doświadczeniem bardzo trudnym emocjonalnie. W sytuacjach przeciążenia, gdy napięcie narasta przez dłuższy czas, mogą pojawić się słowa wypowiedziane pod wpływem bezsilności, zmęczenia czy poczucia przytłoczenia. Chciałabym Panią uspokoić – takie zdania nie świadczą o tym, że jest Pani „złą mamą”. Świadczą o tym, że jest Pani człowiekiem, który potrzebuje wsparcia i jest na etapie, w którym warto o nie poprosić.

Wielu rodziców w momentach kryzysowych doświadcza podobnych uczuć: przeciążenia, frustracji, poczucia winy, bezradności czy braku siły. Ważne jest to, że Pani rozpoznaje, że potrzebuje pomocy – to pierwszy, odważny krok w dobrą stronę.

W takiej sytuacji najlepiej zgłosić się do psychoterapeuty pracującego z osobami dorosłymi, który zajmuje się:

przeciążeniem emocjonalnym,

kryzysami rodzicielskimi,

regulacją emocji,

poczuciem winy i obniżoną samooceną,

chronicznym stresem i wypaleniem.

W swojej praktyce od wielu lat pracuję z osobami, które czują się przytłoczone rolą rodzica, doświadczają przeciążenia, bezradności czy poczucia winy. Pomagam zrozumieć źródła tych emocji, odbudować równowagę i wypracować bardziej wspierające strategie radzenia sobie.

Prowadzę terapię indywidualną dorosłych, również w formie spotkań online, dlatego jeśli potrzebuje Pani bezpiecznej przestrzeni na to, aby poukładać swoje emocje i zacząć wracać do równowagi, zapraszam do umówienia wizyty.

Pozdrawiam serdecznie
Adriana Radomska