Pół roku temu zmarł mój mąż. Ja i moje dzieci chodzimy do psychologa(do innego). Coraz częściej zacz

Moim zdaniem warto o Pani sympatii do psychologa dzieci porozmawiać ze swoim psychologiem. Opowiedzieć o swoich uczuciach do niego, co Pani się podoba, a co nie podoba w nim. Wtedy, kiedy Pani przyjrzy się temu wkręceniu sobie, że byście mogli być razem, będzie miała Pani szansę zobaczyć rzeczywistość tej sytuacji. Życzę Pani dobrych rozmów i przyglądania się swoim uczuciom, myślom. Powodzenia.

Z tego, co opisujesz, wygląda na to, że relacja z psychologiem twoich dzieci stała się dla ciebie źródłem wsparcia i zrozumienia. To zrozumiałe, że w tak trudnych chwilach szukamy bliskości i pocieszenia. Jednak ważne jest, aby pamiętać o granicach i etyce zawodowej, które chronią dobro psychologiczne twoje i twoich dzieci. Gorąco zachęcam do podzielenia się swoimi emocjami z profesjonalistą, który cię wspiera. Takie rozmowy mogą pomóc lepiej zrozumieć głębsze źródło tego zauroczenia i znaleźć skuteczne sposoby radzenia sobie z żałobą.

Dzień dobry, Sugerowałabym Pani omówienie tej sytuacji ze swoim terapeutą. Zdaję sobie sprawę, że ten pomysł może budzić różne uczucia, z których część może być trudna, myślę jednak, że może to ostatecznie przynieść Pani wiele korzyści w Pani terapii. Być może to "wkręcenie", o którym Pani pisze, jest bardziej "o Pani" niż o tym człowieku - o Pani emocjach i potrzebach. Pozdrawiam, Małgorzata Iwańczyk Gabinet Psychoterapii Dobra Przestrzeń w Katowicach i Gliwicach