Pół roku temu wyznałam moim rodzicom, że jestem w związku z dziewczyną. Cały ten czas sytuacja międz

Droga Pani, choć z pewnością nie odpowiedziałbym na Pani ostatnie pytania, czyli CO ma Pani zrobić (decyzję musi Pani podjąć sama), ważny w tym zapytaniu jest Pani wiek oraz czy mieszka Pani z rodzicami (tego nie wiem). Niezależnie od tego: tak, jeśli ma Pani taką potrzebę, warto tłumaczyć, przedstawiać swoją perspektywę, mówić rodzicom, że jest Pani szczęśliwa, że orientacji seksualnej sami sobie nie wybieramy, łamać stereotypy. Z mojego doświadczenia wynika też, że rodzicom, którzy nie mogą pogodzić się z seksualnością swoich dzieci pomaga również czas. Jeśli będzie miała Pani więcej pytań, proszę napisać wiadomość prywatną. Pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog

Dzień dobry :D Wspaniale, że zdecydowała się Pani żyć w zgodzie ze sobą i swoimi przekonaniami. To czasem wydaje się być wielki akt odwagi i zaraz za tym oczekujemy fanfar... a tymczasem rzeczywistość przynosi rozczarowanie. Wygląda na to, że spodziewała się Pani innej reakcji, po swoich bliskich. A może wystarczy dać im czas? Nie wiem, w jakiej jest Pani sytuacji i czy może zacząć żyć naprawdę "po swojemu". Wtedy fizyczne oddzielenie się, tzw. "herbaciane relacje", pozwolą Wam utrzymać kontakt pomimo różnicy zdań i przekonań, ale nie będą istotnie wpływać na Pani emocje. Zachęcam również do "wejścia w buty" swoich bliskich i popatrzenie na siebie ich oczami. Wtedy łatwiej zobaczy Pani to, co widzą oni. A także będzie Pani łatwiej odpowiedzieć na pytanie, co chronią swoją postawą oraz czego się obawiają. W razie potrzeby, gdyby potrzebowała Pani porozmawiać z profesjonalistą - zapraszam do kontaktu.

Witam, proszę pamiętać, że niekiedy opisywane sytuacje bywają trudne do zaakceptowania przez bliskich. Wówczas należ zadać sobie pytanie czy to rodzice są w relacji czy Pani. Rozumiem, że sytuacja jest trudna jednak czas może złagodzić dysonans jaki odczuwają rodzice. Gdyby jednak obecna sytuacja ciążyła Pani zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą. Pozdrawiam

Rozumiem, że ta sytuacja jest dla Ciebie bardzo trudna i możesz przez nią odczuwać smutek oraz odrzucenie. Zdarza się, że rodzice w takich momentach potrzebują czasu by oswoić się z nowymi informacjami. Zazwyczaj potrzebna jest rozmowa, w której mógłbyś wytłumaczyć im swoją perspektywę, a także powiedzieć o swoich potrzebach. W trakcie takiej rozmowy rodzice także mogliby powiedzieć o swoich wątpliwościach lub pytaniach. Jednak by takie rozmowy były możliwe potrzebna jest chęć obu stron. Może warto zapytać rodziców czy są otwarci na rozmowę na ten temat i wspólnie ustalić termin, w którym moglibyście na spokojnie porozmawiać.