Odkąd pamiętam cierpię na bardzo szybkie zmiany nastroju, nad którymi nie panuję (nie mogę nic zrobi
3
odpowiedzi
Odkąd pamiętam cierpię na bardzo szybkie zmiany nastroju, nad którymi nie panuję (nie mogę nic zrobić, czasami w sekundę zmienia mi się nastrój z pozytywnego w bardzo depresyjny). Często mam wrażenie, że mnie nie ma - czuje jakbym była osoba trzecia w swoim własnym życiu. Obserwuje je tylko z pewnej perspektywy I nic nie mogę z tym zrobić. Żyje poza świadomością...
Jestem bardzo nerwowa, stresuje się wszystkim, nawet niewaznymi rzeczami, a w sytuacjach nerwowych zazwyczaj izoluję się od innych, nie rozmawiam z nimi, ignoruję, patrzę w jeden punkt. Jestem już tym potwornie zmęczona, czuje się kompletnie bezradna. Mam 19 lat, a czuje jakbym przeżyła dwa razy więcej. Miałam parę epizodów z cięciem się... Ale zazwyczaj nad tym panuję, bo zrobiłam to tylko kilka razy, ostatni raz pół roku temu. Mam bardzo określone uczucia co do ludzi, szybko się przywiązuje, boję się wchodzić w relacje, bo dotychczas każdy odchodził, wolę unikać przyjaźni. Jednak jeśli już z kimś dużo przebywam, angażuje się cała sobą mimo że nie powinnam, bo to czasami absurdalne, że znajoma z wykładu może być dla mnie tak ważnym człowiekiem i boję się jej stracić... A ona pewnie nawet o mnie nie myśli.
Korzystam z faktu, że jestem anonimowa i pisze to wszystko nie bardzo wiedząc dlaczego. Chyba już nie daje rady...
Bardzo proszę o wskazówki, co może mi być i dlaczego to takie trudne do zmienienia. Nie bylam na konsultacji z powodu braku środków, ale teraz planuje to zrobić. Bardzo się jednak denerwuje I chciałabym, żeby ktoś obiektywnie ocenił ten ogólny zarys mojej osoby.
Jestem bardzo nerwowa, stresuje się wszystkim, nawet niewaznymi rzeczami, a w sytuacjach nerwowych zazwyczaj izoluję się od innych, nie rozmawiam z nimi, ignoruję, patrzę w jeden punkt. Jestem już tym potwornie zmęczona, czuje się kompletnie bezradna. Mam 19 lat, a czuje jakbym przeżyła dwa razy więcej. Miałam parę epizodów z cięciem się... Ale zazwyczaj nad tym panuję, bo zrobiłam to tylko kilka razy, ostatni raz pół roku temu. Mam bardzo określone uczucia co do ludzi, szybko się przywiązuje, boję się wchodzić w relacje, bo dotychczas każdy odchodził, wolę unikać przyjaźni. Jednak jeśli już z kimś dużo przebywam, angażuje się cała sobą mimo że nie powinnam, bo to czasami absurdalne, że znajoma z wykładu może być dla mnie tak ważnym człowiekiem i boję się jej stracić... A ona pewnie nawet o mnie nie myśli.
Korzystam z faktu, że jestem anonimowa i pisze to wszystko nie bardzo wiedząc dlaczego. Chyba już nie daje rady...
Bardzo proszę o wskazówki, co może mi być i dlaczego to takie trudne do zmienienia. Nie bylam na konsultacji z powodu braku środków, ale teraz planuje to zrobić. Bardzo się jednak denerwuje I chciałabym, żeby ktoś obiektywnie ocenił ten ogólny zarys mojej osoby.
Witam,
Pani objawy są bezwzględnym wskazaniem do kontaktu z lekarzem psychiatrą, prawdopodobnie leczenia farmakologicznego i psychoterapii.
Bardzo zachęcam do pójścia do PZP. To nic nie kosztuje.
Pani objawy są bezwzględnym wskazaniem do kontaktu z lekarzem psychiatrą, prawdopodobnie leczenia farmakologicznego i psychoterapii.
Bardzo zachęcam do pójścia do PZP. To nic nie kosztuje.
Dzień dobry, Objawy i trudności o których Pani pisze, szczególnie te związane z tendencją do zachowań autodestrukcyjnych są niepokojące i wymagają pomocy specjalisty. Jest Pani bardzo młoda, ale odważyła się Pani na pierwszy krok w kierunku poprawy, gratuluje. Dostrzegam, że pragnie Pani zmiany i szuka pomocy, to jest bardzo ważne. Zachęcam do skorzystania z psychoterapii, im wcześniej tym lepiej. Życzę powodzenia i pozdrawiam!
Szanowna Pani,
Opisane przez Panią objawy – silne i nagłe zmiany nastroju, poczucie oddzielenia od siebie (derealizacja lub depersonalizacja), intensywny lęk i napięcie, impulsywność w relacjach oraz mechanizmy unikania lub samookaleczania – mogą wskazywać na cechy zaburzenia osobowości z pogranicza (borderline), choć ostateczna diagnoza wymaga konsultacji specjalistycznej i bardzo dokładnego wywiadu oraz diagnozy.
To, co Pani opisuje, może mieć związek z atypowością układu nerwowego – czyli specyficznym sposobem przetwarzania bodźców emocjonalnych, relacyjnych i sensorycznych. W badaniach naukowych (np. Linehan, 1993; Zanarini et al., 2015) wskazuje się, że zaburzenia borderline często współwystępują z historią trudnych relacji przywiązaniowych, nadwrażliwością emocjonalną oraz z tzw. cechami neuroatypowymi (jak ADHD lub autyzm).
Dla osób z taką wrażliwością bardzo ważna jest terapia dostosowana do ich stylu przetwarzania emocji i informacji – najczęściej stosuje się terapię dialektyczno-behawioralną, schematoterapię lub terapię skoncentrowaną na przywiązaniu. To nie jest łatwe do zmienienia, ponieważ nie wynika wyłącznie z „myślenia negatywnie” – to głęboko zakorzenione mechanizmy regulacyjne, których źródłem często są nie tylko cechy osobowości, ale też wcześniejsze doświadczenia środowiskowe.
To, że Pani tak szczegółowo potrafi opisać swój stan i planuje konsultację, to bardzo dobry i dojrzały krok. Przy odpowiednim wsparciu można zbudować stabilność emocjonalną i nauczyć się lepiej rozpoznawać oraz chronić swoje granice, a także stopniowo przekształcać te intensywne przywiązania w relacje bardziej bezpieczne i spokojne.
Zapraszam do kontaktu
Opisane przez Panią objawy – silne i nagłe zmiany nastroju, poczucie oddzielenia od siebie (derealizacja lub depersonalizacja), intensywny lęk i napięcie, impulsywność w relacjach oraz mechanizmy unikania lub samookaleczania – mogą wskazywać na cechy zaburzenia osobowości z pogranicza (borderline), choć ostateczna diagnoza wymaga konsultacji specjalistycznej i bardzo dokładnego wywiadu oraz diagnozy.
To, co Pani opisuje, może mieć związek z atypowością układu nerwowego – czyli specyficznym sposobem przetwarzania bodźców emocjonalnych, relacyjnych i sensorycznych. W badaniach naukowych (np. Linehan, 1993; Zanarini et al., 2015) wskazuje się, że zaburzenia borderline często współwystępują z historią trudnych relacji przywiązaniowych, nadwrażliwością emocjonalną oraz z tzw. cechami neuroatypowymi (jak ADHD lub autyzm).
Dla osób z taką wrażliwością bardzo ważna jest terapia dostosowana do ich stylu przetwarzania emocji i informacji – najczęściej stosuje się terapię dialektyczno-behawioralną, schematoterapię lub terapię skoncentrowaną na przywiązaniu. To nie jest łatwe do zmienienia, ponieważ nie wynika wyłącznie z „myślenia negatywnie” – to głęboko zakorzenione mechanizmy regulacyjne, których źródłem często są nie tylko cechy osobowości, ale też wcześniejsze doświadczenia środowiskowe.
To, że Pani tak szczegółowo potrafi opisać swój stan i planuje konsultację, to bardzo dobry i dojrzały krok. Przy odpowiednim wsparciu można zbudować stabilność emocjonalną i nauczyć się lepiej rozpoznawać oraz chronić swoje granice, a także stopniowo przekształcać te intensywne przywiązania w relacje bardziej bezpieczne i spokojne.
Zapraszam do kontaktu
Podobne pytania
- Podejrzewa się u mnie zapalenie gęsiej stopki, problem jest taki że ból dokucza mi od paru miesięcy i teraz pytanie, jak wygląda leczenie i rehabilitacja tego schorzenie oraz czy jeżeli nadal nic z tym nie zrobię to czy stan kolana może się pogorszyć. Chciałbym się jeszcze dowiedzieć czy problemy z gęsia…
- Sytuacja jest następująca, nie mam jendego zęba i jeszcze jeden ząb, po przeciwnej stronie grozi wyrwanie. Chciałbym się dowiedzieć jaki jest koszt implantów i czy zakładanie ich boli? Dodam tylko że to zęby trzonowe. Z góry dziękuję za odpowiedź
- Chciałabym się dowiedzieć jak wygląda polip miazgi zęba (2 dziurawy zębie) i jak wygląda jego leczenie?
- Mam 20 lat i od 2 tygodni borykam się z zawrotami głowy bardzo mi utrudnia w normalnym funkcjonowaniu ponieważ pojawiają się z każdym ruchem przy odwracaniu i pochyleniu głowy przy skłonach i ubracaniu się całym ciałem i przy leżeniu na łóżku. Zauważyłam że dziwnie się też czuje przy mrugającym świetle…
- Mam dziwny przypadek ponieważ podczas karmienia 5 miesiecznego dziecka raz dziennie słyszę w jego głowie dziwny dźwięk jakby mikrofonu. Wydaje się to dziwne ale nawet mój 14 letni syn to potwierdził.
- Kilka dni temu na prawym pośladku pojawił się u mnie ropień odbytu. Od lekarza rodzinnego dostałem skierowanie do chirurga. Konsultacja chirurgiczna będzie miała miejsce dopiero za ponad miesiąc. Czy przez ten czas nie dojdzie do powikłań w postaci przetoki odbytu lub innych? Czy są domowe sposoby leczenia?
- Mam problem z paznokciami a mianowicie, noszę hybrydę i po ściagnięciu jej zauważyłam czarne kropeczki na kilku paznokciach u obu rąk. Czy to może być czerniak?
- Dlaczego lekarz mimo redukcji objawow nie schodzi z ketrelu 300mg? Przecież to absurd żeby tak długo przepisywać neuroleptyki o tak silnym działaniu, inna lekarka mi powiedziała że u niektórych osób efekt psychotyczne mij ajuz przy 100mg, więc co to za podejscie, mówiłam mu ze się źle czuje na tej dawce…
- Moją dolegliwością jest dziwny ból po lewej stronie jądra. Miałem wykonane USG jądra oraz badanie ręczne przez urologa który nie stwierdził nieprawidłowości. Co do moich obserwacji - pod lewym jądrem mam twardszy ogon najądrza (tak to się chyba fachowo nazywa) który jest tkliwy przy dotyku, oraz nad…
- Mam 25 lat. Od dzieciństwa mam problemy z kontaktami społecznymi. Mam fobię społeczną. Największe problemy mam ze zwykłym układaniem zdań. Na przykład gdy chcę opisać serial. Nie wiem jak to zrobić. Mimo, że wiem o czym jest. Maksymalnie kilka zdań mi się udaje i to niezbyt składnie. Nawet w myślach.…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.