Od roku dostaję regularnego płaczu, czuję się zagubiona, męczą mnie natrętne negatywne myśli przez c

Od roku dostaję regularnego płaczu, czuję się zagubiona, męczą mnie natrętne negatywne myśli przez co nastrój mi spada i czuje ze nikt mnie nie rozumie, nie lubi i nie pasuję do otoczenia. Nie mam ani żadnych znajomych ani przyjaciół co mnie w dużej mierze sprowadziło do takiego stanu i bardzo mnie dobija ze nie mogę na nikogo liczyć, nie mam takiej osoby której mogę się wygadać. Od lipca u mnie się ten stan nasilił, nie potrafię się zmusić do rzeczy które są dla mnie ważne i decydują o mojej przyszłości bo całymi dniami mam zly nastrój, często płaczę, męczą mnie myśli i czasami mam myśli samobójcze ze gdyby mnie nie było na tym swiecie to ludzie by ode mnie odpoczęli i nie raniłabym ich wtedy.Czesto mam nawet takie dni gdzie z łózka prawie nie wstaje, jedynie wtedy gdy ide cos zjesc a tak to caly czas mogę leżeć.Nie potrafię nawet przyjąść najdrobniejszej krytyki na swój temat bo od razu płaczę i dostaję ataku paniki, nie mogę się opanować i cale rece mi sie trzesą i czuje jakby mnie ktos za szyję trzymal bo mnie tak przełyk boli wtedy i potrafię o tej sytuacji myśleć kilka dni, już nie znoszę tej osoby ktora mnie skrytykowala, w myślach ją wyzywam i boje sie ze znowu ktos mnie oceni.Choruje na fobie spoleczną, boje sie oceny innych ludzi i z jednej strony chce kogos poznać i mieć tą przyjaciółkę a z drugiej strony sie boje przed oceną, cala sie wtedy poce, nie patrze sie nikomu w oczy i mam lęki i stresy.Trudno mi też zaufać ludziom, sądzę ze rzadko na obcą osobe można liczyć w trudnych sytuacjach.