Od pewnego czasu mam problem w relacji z matką. Mam wrażenie, że zaczęla ona mnie traktować dosłowni

To, czego Pani doświadcza, jest bardzo bolesne i wyczerpujące, i ma Pani prawo czuć się na granicy. Zachowanie Pani mamy to forma przemocy emocjonalnej, a nie dowód na to, że jest Pani „gorsza”. Na teraz najważniejsze jest chronienie siebie: ograniczanie wchodzenia w kłótnie, tworzenie choć małej przestrzeni tylko dla siebie i szukanie kontaktu z kimś z zewnątrz (np. psycholog, telefon wsparcia).Rozumiem sytuację materialną ale może warto rozejrzeć się za np. mieszkaniem chronionym albo skorzystać w tej sytuacji z pomocy MOPS. Pozdrawiam

Dzień dobry, Rozumiem że musi być Pani bardzo ciężko w tej sytuacji. Jeśli nie ma Pani możliwości wyprowadzki na ten moment można próbować pracować nad tym jak stawiać granice mamie i jak nie dać jej się prowokować emocjonalnie. Na NFZ na terapię długo się czeka, ale zawsze warto spróbować, można też na NFZ skorzystać ze wsparcia psychologa, tam się czeka z reguły krócej. Warto też próbować skupić się na sobie, na tym co dla Pani jest ważne, czymś co Panią uspokaja, uziemia. Pozdrawiam serdecznie , Justyna Wojciechowska

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, jest bardzo trudne — szczególnie że dotyczy codziennego funkcjonowania i osoby, od której naturalnie oczekuje się wsparcia. Ignorowanie, krzyk, porównywanie i umniejszanie mogą z czasem bardzo obciążać psychicznie i prowadzić do poczucia, że „jest się najgorszą”, nawet jeśli to nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. W tej sytuacji najważniejsze jest, żeby spróbować choć trochę odsunąć od siebie to, co Pani słyszy — to, jak jest Pani traktowana, mówi więcej o sposobie funkcjonowania mamy niż o Pani wartości. Jednocześnie trudno będzie to udźwignąć bez żadnego wsparcia z zewnątrz. Skoro na ten moment wyprowadzka nie jest możliwa, warto poszukać innych form pomocy: psycholog (np. w ramach NFZ), ośrodki wsparcia, grupy dla osób w trudnej sytuacji życiowej lub z chorobą przewlekłą. To nie rozwiąże od razu sytuacji w domu, ale może pomóc Pani odzyskać trochę siły i przestrzeni dla siebie. Na co dzień pomocne bywa też stawianie drobnych granic — np. ograniczanie wchodzenia w kłótnie, kiedy zaczyna się krzyk, i wychodzenie z sytuacji, zamiast próby „wygrania” rozmowy, która i tak nie prowadzi do porozumienia. To, że jest Pani na skraju wytrzymałości, jest sygnałem, że potrzebuje Pani wsparcia — i ma Pani do niego prawo. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, brzmi jak bardzo bolesne i obciążające doświadczenie szczególnie poczucie odrzucenia, bycia ignorowaną i ciągłego deprecjonowania przez najbliższą osobę. Nic dziwnego, że czuje się Pani na granicy wytrzymałości w takich warunkach trudno funkcjonować psychicznie. Warto jasno powiedzieć: to, jak jest Pani traktowana, nie jest w porządku i nie świadczy o Pani wartości jako osoby. Długotrwałe przebywanie w takiej atmosferze może bardzo obniżać poczucie własnej wartości i nasilać poczucie izolacji. Na ten moment kluczowe jest znalezienie choćby minimalnej przestrzeni dla siebie emocjonalnej lub fizycznej (np. ograniczanie wchodzenia w konflikty, szukanie chwil poza domem, kontakt z kimkolwiek życzliwym). Jednocześnie warto pomyśleć o realnym wsparciu z zewnątrz psychologicznym lub społecznym żeby nie zostawać z tym samodzielnie. Zdecydowanie zachęcam do konsultacji terapeutycznej lub kontaktu z psychologiem to może być pierwsze miejsce, gdzie ktoś Panią wysłucha, pomoże uporządkować sytuację i poszukać możliwych rozwiązań, także tych dotyczących większej niezależności w przyszłości.

Dzień dobry. Bardzo poruszyło mnie to, co Pani napisała. Z opisu wynika, że od dłuższego czasu doświadcza Pani odrzucenia, krytyki i braku szacunku ze strony najbliższych. To może być niezwykle obciążające emocjonalnie i nic dziwnego, że czuje Pani, iż jest na granicy swojej wytrzymałości. To, że obecnie nie może się Pani wyprowadzić, nie oznacza, że jest Pani skazana na życie w takim cierpieniu. Zachęcałabym Panią do poszukania wsparcia dla siebie – psychoterapii lub konsultacji psychologicznej, gdzie będzie mogła Pani bezpiecznie opowiedzieć o tym, czego doświadcza, i wspólnie poszukać sposobów na zadbanie o swoje granice oraz stopniowe odzyskiwanie poczucia własnej wartości. Jeśli ma Pani poczucie, że jest już „na skraju wytrzymałości”, proszę nie zostawać z tym sama. Jeśli będzie Pani chciała, zapraszam również do kontaktu. Pracuję z osobami, które doświadczają trudnych relacji rodzinnych, odrzucenia i długotrwałego obciążenia emocjonalnego. Wspólnie możemy przyjrzeć się temu, jak odzyskać wpływ na swoje życie i zadbać o Pani dobrostan - Edyta Matusik Psychoterapia