Od kilku lat duszę się w swoim ciele. Jest mi nie dobrze ze sama sobą. Jest bardzo A społeczna nie l

Z tego, co Pani pisze przeżywa bardzo dużo trudności w życiu i Pani stan się pogarsza. To trudne mierzyć się samemu z problemami przez kilka lat, gdy rodzice Panią krytykują, zamiast pomóc. Bardzo zachęcam do pilnego udania się do psychologa/ interwenta kryzysowego lub psychiatry w celu otrzymania jak najszybszego wsparcia.

Witam Panią,
Moja pierwsza myśl na Pani pytanie to czy Pani odnalazła siebie? Czy ma Pani świadomość swoich potrzeb, marzeń, celów. Jeśli w pełni nie zadbamy o siebie i swoje potrzeby to jakaś część w Nas umiera bo nie ma możliwości uwolnienia się. Zachęcam do przyjrzenia się swoim potrzebom, myślom, najlepiej w towarzystwie profesjonalisty. Czy życie, które Pani teraz prowadzi to Pani pomysł czy może wypełnia gotowe scenariusze bliskich. Co najważniejsze, proszę dbać o siebie! Ciało i dusza ewidentnie się tego domaga. Powodzenia! Sonia Abramek, psycholog.

Dzień dobry,
Opisywane przez Panią objawy, takie jak poczucie pustki, brak radości, przewlekłe napięcie, unikanie kontaktów społecznych, trudności ze snem, wahania apetytu oraz myśli o zakończeniu życia, mogą wskazywać na głęboki kryzys psychiczny, który wymaga profesjonalnej pomocy.

Poczucie osamotnienia, nawet wśród bliskich, często wiąże się z przekonaniem, że wsparcie nie jest dostępne lub że inni nie rozumieją skali trudności, z jakimi się Pani mierzy. Warto jednak podkreślić, że Pani doświadczenia są realne i zasługują na uwagę. Tego rodzaju objawy mogą być związane z depresją, zaburzeniami lękowymi lub innymi trudnościami psychicznymi, które są możliwe do leczenia.

W takiej sytuacji najważniejsze jest, aby nie zostawała Pani z tym sama. Wsparcie specjalisty – psychoterapeuty lub psychiatry – może pomóc w zrozumieniu źródeł tego stanu i znalezieniu skutecznych metod poprawy funkcjonowania. Profesjonalna pomoc nie polega jedynie na rozmowie, ale także na opracowaniu konkretnych strategii radzenia sobie oraz, jeśli to konieczne, rozważeniu wsparcia farmakologicznego.

Jeśli myśli o zakończeniu życia nasilają się lub stają się trudne do opanowania, warto skontaktować się z lekarzem psychiatrą lub skorzystać z telefonu zaufania, gdzie można uzyskać natychmiastowe wsparcie. Pani stan nie musi pozostać taki, jaki jest teraz – istnieją skuteczne sposoby leczenia, które mogą pomóc odzyskać kontrolę nad emocjami i poprawić jakość życia. Warto zrobić pierwszy krok i poszukać pomocy, nawet jeśli w tej chwili wydaje się to trudne. Pozdrawiam, Ewelina Adamczewska

Dzień dobry,
czytam, że nie czuje się Pani dobrze w żadnym z wymienionych obszarów życia. Jeśli nie ma niczego, co Panią cieszy, niczego, czego by Pani pragnęła, to dobrze, że ma Pani chęć o tym mówić (nawet w formie pisanej). Oznacza to, że nie straciła Pani jeszcze w pełni nadziei na to, że może się to zmienić, stąd to zapytanie. Jeśli ma Pani siłę, to warto udać się do specjalisty, by mieć osobę, do której będzie można mówić o trudach swojego życia, niezadowoleniu i niezrozumieniu, ponieważ w ten sposób będzie można odkryć, skąd się to wzięło, czego dotyczy i gdzie szukać rozplątania się z tego. Nie wiem, w jakim Pani jest wieku, czy spotkania miałyby być płatne (i jak tak, to opłacane przez kogo?), czy też nie i wtedy warto wybrać się na NFZ, jednakże ważnym jest, by ktoś Pani głos usłyszał i chciał go wysłuchiwać dalej. Mam nadzieję, że taka osoba się znajdzie.