Od kiedy miałam sama pokój (7-8 lat) pamiętam, że każdego dnia jak zasypiałam to wyobrażałam sobie ż
3
odpowiedzi
Od kiedy miałam sama pokój (7-8 lat) pamiętam, że każdego dnia jak zasypiałam to wyobrażałam sobie że jak się obudzę to zastane sama, że wszyscy moi bliscy umrą. Przez to reagowałam płaczem każdej nocy biegłam do mamy i pytałam czy będziemy żyć wiecznie odpowiadała mi tak przez co się uspokoiłam. Później zaczęłam sobie radzić sobie z tym inaczej. Gdy wracały myśli do śmierci ciężko było mi złapać powietrze, serce mi szybko biło, odruchowo wstawałam chodziłam po pokoju i krzyczałam Nie Nie Nie (gdy się mnie pytali dlaczego krzyczałam odpowiadałam, że się przestraszyłam lub oglądałam horror) chodziłam po całym pokoju, później siadałam i płakałam, gdy było mi lepiej musiałam odciągnąć uwagę więc coś oglądałam przez co chodziłam później spać. Miałam etapy, że było lepiej, a raz gorzej były przerwy ale zawsze wracało.Najgorzej było gdy bywałam w kościele i widok obrazów mógł wywołać u mnie płacz. Gdy poszłam do gimnazjum było lepiej, ale znowu to wróciło ale inaczej wbijałam paznokcie w tapetę (przez co miałam zdrapaną tapetę) i ciężko było mi oddychać. Gdy poszłam do liceum było lepiej ale ostatnio wróciło ale teraz jeszcze jest płacz.
Dzień dobry,
Lęk przed własną śmiercią lub utratą najbliższych pojawia się u wielu 6 - 7 latków. Jest to lęk rozwojowy, który z czasem się wycisza. Ludzie dorośli również obawiają się utraty życia. Na ogół lęk przez śmiercią pełni funkcję ochronną. Pomaga nam unikać sytuacji zagrażających naszemu zdrowiu i życiu. Jednak jeśli zamiast chronić zaczyna przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, warto się skonsultować z psychologiem lub psychoterapeutą, by ten lęk "oswoić" i zacząć się cieszyć swoim życiem, czerpać radość pełnymi garściami! Szczerze tego Pani życzę.
Pozdrawiam serdecznie,
Agnieszka Gudaniec
Lęk przed własną śmiercią lub utratą najbliższych pojawia się u wielu 6 - 7 latków. Jest to lęk rozwojowy, który z czasem się wycisza. Ludzie dorośli również obawiają się utraty życia. Na ogół lęk przez śmiercią pełni funkcję ochronną. Pomaga nam unikać sytuacji zagrażających naszemu zdrowiu i życiu. Jednak jeśli zamiast chronić zaczyna przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, warto się skonsultować z psychologiem lub psychoterapeutą, by ten lęk "oswoić" i zacząć się cieszyć swoim życiem, czerpać radość pełnymi garściami! Szczerze tego Pani życzę.
Pozdrawiam serdecznie,
Agnieszka Gudaniec
Aby oswoić lęk, trzeba go poznać, zobaczyć, zaakceptować, zrozumieć. Trudno przez to przejść samemu, kiedy lęk jest tak duży, że wbija Pani paznokcie w tapetę. To bardzo poruszający obraz tego, co się w Pani dzieje. Zachęcam do podjęcia psychoterapii. Jestem przekonany, że kiedy Pani stanie twarzą w twarz z tym, czego się Pani boi, poczuje Pani ulgę i nabierze siły na budowanie nowego. Powodzenia. Adam Płociński
Rozumiem, że przeżywasz bardzo trudne chwile i dziękuję, że zdecydowałaś się podzielić tym, co cię trapi. To, co opisujesz, brzmi jak lęk przed śmiercią (thanatofobia) połączony z atakami paniki, które mogą być bardzo wyczerpujące emocjonalnie.
Twoje reakcje - trudności z oddychaniem, szybkie bicie serca, płacz, potrzeba ruchu - to typowe objawy lęku i paniki. To, że zaczęło się tak wcześnie, około 7-8 roku życia, może wskazywać na wrażliwość na egzystencjalne pytania, która jest częstsza u dzieci o większej wyobraźni i głębszym myśleniu.
Ważne spostrzeżenia:
- Twój organizm reaguje na myśli o śmierci jak na realne zagrożenie
- Wypracowałaś pewne strategie radzenia sobie (chodzenie, odwracanie uwagi)
- Objawy pojawiają się cyklicznie, co jest typowe dla tego typu lęków
- Obecność obrazów religijnych może wzmacniać te reakcje przez skojarzenia
Co może pomóc:
- Techniki oddechowe i uziemienia, gdy pojawia się panika
- Stopniowe "oswajanie" myśli o przemijaniu w bezpiecznym kontekście
- Praca nad akceptacją niepewności jako naturalnej części życia
- Budowanie poczucia bezpieczeństwa w teraźniejszości
Ze względu na intensywność i długotrwałość tych objawów, bardzo polecam skonsultowanie się z psychologiem lub psychiatrą. Terapia poznawczo-behawioralna może być szczególnie skuteczna w pracy z tego typu lękami.
Czy chciałabyś porozmawiać o konkretnych technikach, które mogą pomóc w chwilach nasilenia objawów?
Twoje reakcje - trudności z oddychaniem, szybkie bicie serca, płacz, potrzeba ruchu - to typowe objawy lęku i paniki. To, że zaczęło się tak wcześnie, około 7-8 roku życia, może wskazywać na wrażliwość na egzystencjalne pytania, która jest częstsza u dzieci o większej wyobraźni i głębszym myśleniu.
Ważne spostrzeżenia:
- Twój organizm reaguje na myśli o śmierci jak na realne zagrożenie
- Wypracowałaś pewne strategie radzenia sobie (chodzenie, odwracanie uwagi)
- Objawy pojawiają się cyklicznie, co jest typowe dla tego typu lęków
- Obecność obrazów religijnych może wzmacniać te reakcje przez skojarzenia
Co może pomóc:
- Techniki oddechowe i uziemienia, gdy pojawia się panika
- Stopniowe "oswajanie" myśli o przemijaniu w bezpiecznym kontekście
- Praca nad akceptacją niepewności jako naturalnej części życia
- Budowanie poczucia bezpieczeństwa w teraźniejszości
Ze względu na intensywność i długotrwałość tych objawów, bardzo polecam skonsultowanie się z psychologiem lub psychiatrą. Terapia poznawczo-behawioralna może być szczególnie skuteczna w pracy z tego typu lękami.
Czy chciałabyś porozmawiać o konkretnych technikach, które mogą pomóc w chwilach nasilenia objawów?
Podobne pytania
- Jestem na sertralinie 100mg mam wielkie problemy osobiste lek pomaga ale biorac rok bardzo przytylem i nie mam powera do życia. Najchetniej bym lezal nic nie robil. Próbuje diety ćwiczeń normalnie na tej diecie i cwiczeniach wczesniej super schudlem ale wtedy nie bylem na tym leku. Ten lek blokuje u…
- Ojciec wziął Pyralgine, czy może wziąć jeszcze Milurit?
- Moj problem to dusznosci.testy alergiczne mam na nikiel kobalt chrom ,kwas salicylowy.dusznosci nie wygladaja tak ze nagle mam dusznosc swiszczaca raczej czuje jakby mi w przelyku cos tamowalo doplyw powietrza .czasem przy tym mam problem z przelykaniem.trwa to od rana do wieczora a zaczlo sie nagle…
- Mam 14 lat i od jakiegoś czasu czuję się ,,zaniedbywana” przez swoją przyjaciółkę. Między nami są dwa lata różnicy, ale dogadujemy i zawsze dogadywałyśmy się dobrze. Kłóciłyśmy się stosunkowo często jednak zawsze się godziłyśmy i wracałyśmy do normalnych relacji. Od jakiegoś czasu nie mamy już tak dobrego…
- Około roku temu podczas jednej z kłótniu trochę się zestresowałam, po tej sytuacji czasami nachodziło mnie uczucie, jakby stres ale było to bardzo nie komfortowe Mimo że nie byłam zestresowana, byłam osłabiona czasami bolało mnie okolice serca bardzo delikatnie i czasami szybko bije, to wraca jeśli…
- Mam pytanie. Mam 15 prawie 16 lat. Od pewnego czasu zauważyłem, że mam jakby zbyt dużo skóry na penisie. Nic mnie nie boli, gdy ściągam napletek za żołądź. Jednak napletek sam nie schodzi, gdy ja go chce naciągnąć w rowek za żołędziowy to on automatycznie wraca. Czy są jakieś ćwiczenia na to żeby przeszło?
- Czy istnieje możliwość wyjęcia ICD(kardiowertera-defibrylatora) ze względu na poprawę zdrowia pacjenta (poprawienie frakcji wyrzutowych serca) oraz brak interwencji urządzenia przez okres roku od wszczepienia?
- Mam 25 lat i Miałam wykonywany tomograf komputerowy miednicy mniejszej,ponieważ od dłuższego czasu bolał mnie brzuch i miałam 2x usuwane torbiele z oby jajników. Po kolejnej wizycie w szpitalu i po decyzji ginekologa zostałam skierowana na TK z podaniem kontrastu. W opisie: Macica w przodpochyleniu,asymetrycznie…
- Od jakiegoś czasu jestem w separacji małżeńskiej, zawsze mialem duże libido, teraz bardzo źle znoszę ten rodzaj napięcia seksualnego. Nie interesują mnie przygodne kontakty seksualne, staram się odbudować relację z żoną. Nie jestem też zainteresowany masturbacją. Słyszałem, o leku wyhamowującym popęd…
- Dziś znalazłam u siebie kleszcza i usunęłam go. Czy gdybym sie szybko zaszczepiła to szczepionka mogłaby mnie jeszcze uchronić przed potencjalnym odkleszczowym zapalniem mózgu ? Wiem, że ta choroba się tak często nie zdarza jak borelioza, ale myślę, że lepiej byłoby się jakoś zabezpieczyć.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.