Od dłuższego czasu zauważyłem u siebie problem. Mam poczucie zaniżonej samooceny. Czuję się mało atr

Od dłuższego czasu zauważyłem u siebie problem. Mam poczucie zaniżonej samooceny. Czuję się mało atrakcyjny, stłamszony. Mam wrażenie, że ludzie mnie jakoś w pewien sposób odtrącają, można powiedzieć że czuję się lekko wyobcowany. Bardzo szybko się denerwuję. Drobne rzeczy mnie potrafią czasami wyprowadzić z równowagi ale potem szybko się uspokajam. Mam różne dni. Większość jest tych kiepskich. Czasami trafią się dobre z dobrym nastawieniem poczuciem humoru itp. W ciągu paru minut potrafię stracić nastrój a potem w takim samym tempie go odzyskać. Tak jest na przemian. Jest to bardzo męczące. Najbardziej martwi mnie jednak to moje zdenerwowanie. Bardzo często się irytuję i jestem rozdrażniony.
Jeśli chodzi o relacje z ludźmi to kiedy piszę komuś o swoich problemach są one spychane a czyjeś problemy muszą być na wierzchu. Zostałem o to nawet zbluzgany że powinienem się leczyć, że komuś się żyć odechciewa przeze mnie. Ja jestem na każde czyjeś zaufanie. Bez wdzięczności często. Nie wymagam przysług czy odwdzięczenia się. Ale jednak jest to krzywdzące i jest mi bardzo często przykro. Nie wiem czy to ma znaczenie ale dwa lata temu zmarła moja mama. Do tej pory nie umiem sobie do końca z tym poradzić. Miałem przepisany seronil 10 mg ale jednak go już nie biorę. Nie dawał w sumie żadnej poprawy. A stosowałem go kilka lat.
W poznawaniu osób nie mam szczęścia. Kiedy chce stworzyć coś silniejszego to okazuje się że nie mogę. Trafiam na osoby niedostępne - zauroczę się i cierpię. Nie umiem tego powstrzymywać. To też kolejny problem.
Gdybym chciał wszystko opisać zajęło by to niestety wiele czasu.
Czy moge prosić o jakieś wskazówki? Dziękuję z góry.