Nie mogę powstrzymać się przed objadaniem. Bywa tak, że kilka dni jest spokój i jem normalnie, ale p

Nie mogę powstrzymać się przed objadaniem. Bywa tak, że kilka dni jest spokój i jem normalnie, ale potem kilka dni odczuwam takie napięcie nerwowe, że nie mogę wytrzymać i zajadam to głównie słodyczami. Mam 37 lat i taki problem odkąd pamiętam. W dzieciństwie przeżyłam traumę, zostałam zgwałcona. Nie wiem jaki jest mechanizm tego objadania się, podejrzewam że to może być jakiś uraz. Szukam jakiegoś wytłumaczenia, bo bardzo trudno jest nad tym zapanować i utrzymać wagę w normie.

4 odpowiedzi


Dzień dobry, z opisu Pani objawów i historii wynika, że po przeżytej traumie rozwinęły się zaburzenia odżywiania. Trudne jest to, przez co Pani przechodzi, konsekwencje zdarzeń, którym nie jest Pani winna. Praca z psychoterapeutą, który pracuje z zaburzeniami odżywiania pomoże Pani uwolnić się od objawów, które wpływają na Pani obecne życie. Proszę poszukać takiego specjalisty w swojej okolicy albo umówić się na spotkania online. Na przeszłość nie mamy wpływu ale mamy wpływ na przyszłość. Niezależnie od tego, co się Pani przytrafiło, moim zdaniem warto dbać o przyszłość właśnie :) Ma Pani prawo mieć dobre życie, bez cienia traumy, Pozdrawiam i życzę powodzenia, Emilia Szymanowicz

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Droga Autorko. Jest mi niezwykle przykro, że zmagasz się z tak trudnymi doświadczeniami. Do tego przechodzisz przez kompulsywne objadanie się. Zaburzenia odżywiania to mimo wszystko wciąż temat tabu i niewiele osób zdaje sobie sprawę jak ciężkim są problemem. Bardzo mocno Cię przytulam i zachęcam serdecznie do skorzystania z profesjonalnej pomocy. Przedstawię Ci zatem jak to zazwyczaj wygląda i z czym możesz się mierzyć. Każdy z nas ma inne sposoby na radzenie sobie z emocjami. Niektóre z nich są konstruktywne, np. gdy się złoszczę wychodzę na dwór i staram się zrozumieć swoje emocje i wracam gdy jestem spokojna. Bywa jednak tak, że to z czym się mierzymy jest zbyt trudne a mechanizmy obronne po prostu są destrukcyjne. U jednych będzie to alkohol, u drugich seks a u trzecich jedzenie. W przypadku każdego z tych obszarów występuje ogromna złożoność i zmienność, a zarazem wiele elementów które na nie wpływają. Podejrzewam, że sytuacja którą przeżyłaś w przeszłości to jeden z nich. Kolejnymi mogą być na przykład: relacje rodzinne, okres dorastania, obserwacja środowiska w którym żyjesz, pewne schematy w które nieświadomie weszłaś czy też biologiczne uwarunkowania i tendencje. To, że jesteś świadoma swojego problemu i wiesz, że się z nim zmagasz to naprawdę dużo. Ogromny krok do przodu i szansa na rozpoczęcie walki o lepsze jutro. Zachęcam Cię do poszukania psychodietetyka. Praca z nim da Ci okazję do zrozumienia swoich mechanizmów i przepracowania niektórych struktur. Trzymam mocno za Ciebie kciuki i życzę wszystkiego co najlepsze!


Objadanie się może mieć różnorodne przyczyny i mechanizmy, zwłaszcza jeśli jest to problem przewlekły i związany z trudnymi doświadczeniami z przeszłości. Trauma z dzieciństwa: Przeżycie takiej traumy, jaką jest gwałt, może prowadzić do długotrwałych problemów emocjonalnych i psychologicznych. Objawami mogą być m.in. stany lękowe, depresja, zaburzenia odżywiania czy objadanie się. Jedzenie, zwłaszcza słodyczy, może pełnić rolę mechanizmu radzenia sobie ze stresem i napięciem. Może to być forma samouspokojenia i ucieczki od negatywnych emocji. Objawianie się może być powiązane z biochemicznymi zmianami w mózgu, w tym z poziomami hormonów i neurotransmiterów, takich jak dopamina i serotonina. Słodycze mogą tymczasowo podnieść poziom tych substancji, co daje uczucie ulgi i przyjemności. Chroniczny stres prowadzi do podwyższenia poziomu kortyzolu, co może zwiększać apetyt na kaloryczne jedzenie i słodycze. Skorzystanie z pomocy psychoterapeuty, zwłaszcza specjalizującego się w terapii traumy, może pomóc w przepracowaniu bolesnych doświadczeń z przeszłości. Terapia poznawczo-behawioralna CBT jest skuteczną metodą radzenia sobie z zaburzeniami odżywiania. Pomaga zmieniać myślenie i zachowania związane z jedzeniem. Grupy wsparcia lub terapia grupowa mogą być pomocne, ponieważ oferują wsparcie od osób z podobnymi doświadczeniami. Regularne, zrównoważone posiłki mogą pomóc w utrzymaniu stabilnego poziomu cukru we krwi i zapobiegać napadom głodu. Medytacja, yoga, ćwiczenia oddechowe i inne techniki relaksacyjne mogą pomóc w redukcji napięcia i stresu. Prowadzenie dziennika żywieniowego i emocjonalnego może pomóc w identyfikacji sytuacji i emocji, które prowadzą do objadania się. Profesjonalna pomoc dietetyka może pomóc w stworzeniu zdrowego planu żywieniowego, który uwzględnia Twoje potrzeby i ograniczenia. Objadanie się, zwłaszcza w kontekście przeżytej traumy, jest złożonym problemem wymagającym wieloaspektowego podejścia. Kluczowe jest zrozumienie, że nie jesteś sama i że istnieją różne formy wsparcia, które mogą pomóc w zarządzaniu tym problemem. Rozważ skonsultowanie się z profesjonalistą (psychoterapeutą, dietetykiem, lekarzem), który pomoże Ci znaleźć odpowiednie metody radzenia sobie i wsparcia. Pozdrawiam


Dzień dobry, Szczerze zachęcam wizytę u psychologa/psychoterapeuty, który specjalizuje się w pracy z traumą bądź w pracy z zaburzeniami odżywiania. Samemu może być trudno do tego dojść, a nawet jeśli się uda - warto mieć przy sobie osobę, która będzie w tym towarzyszyła. Gdy próbujemy zrozumieć pewne mechanizmy, znaleźć źródło problemu, często "odpalają" się w nas trudne emocje, których sami często nie rozumiemy i z którymi sami nie potrafimy sobie poradzić. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia! Nikoletta Dziedzic, Psycholog, psychoterapeuta CBT w trakcie szkolenia

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.