Nie do konca wiem do kogo mam sie zwrocic, mam taki problem. czasem mysle,ze jestem znerwicowana, al
Nie do konca wiem do kogo mam sie zwrocic, mam taki problem. czasem mysle,ze jestem znerwicowana, ale bardzo czesto wybucham krzykiem,zdaza sie ze dopuszczam sie rekoczynow. Traktuje takie sytuacje jako normalne i po chwili calkowicie o nich zapominam i udaje ze nic sie nie stalo niestety moi bliscy inaczej to odbieraja i wtedy czuje sie z tym bardzo zle, ale chodz bardzo chce nad tym zapanowac to i tak szybko wraca. Boje sie ze w koncu wszyscy sie ode mnie odsuna. Prosze o pmoc
8 odpowiedzi
Zdecydowanie do terapeuty który pomoże po pierwsze zapanować nad agresja po drugie dotrze do sedna problemu - przyczyn takich zachowań.
Traktuje Pani swoje wybuchy i rękoczyny jako normalne, więc być może w takim środowisku Pani dorostała i nie widzi Pani w tym nic "złego". Zależy Pani na dobrych relacjach, więc chce Pani coś zmienić, to świetnie. Warto zapytać psychiatrę, czy może Pani wesprzeć się lekami i gdzie może Pani zrobić psychoterapię, która pomoże Pani lepiej siebie rozumieć i asertywnie, nie agresywnie, wyrażać swoją złość. Być może warto też skontrolować tarczycę - czyli wizyta u endokrynologa, do którego potrzebuje Pani skierowania od internisty. Pozdrawiam
Witam. Złość, która wyrządza krzywdę innym lub Pani nie jest normą, to jest agresja. Normą jest konstruktywne wykorzystanie złości, a więc użycie energii jaka za nią idzie w taki sposób, który pozwoli Pani na zachowanie granic i szacunku do samej siebie i innych. Może Pani np. wykorzystać złość jako energię do zmiany swojego sposobu funkcjonowania, skoro to, co jest obecnie sprawia, że jest Pani bardzo źle. W zmianie może pomóc psychoterapia, to w jej trakcie może Pani lepiej poznać samą siebie i podjąć pracę nad zmianą. Z jakiegoś powodu Pani nie potrafi tego zrobić, ale to nie oznacza, że tak musi być zawsze. Może Pani podjąć psychoterapię prywatnie lub w ramach NFZ, np. w Poradni Zdrowia Psychicznego. Badania nie zaszkodzą, stan zdrowia somatycznego także warto kontrolować, ale nawet gdyby miała Pani problemy z tarczycą psychoterapia może wspomóc leczenie. Pozdrawiam.
Wybuchanie krzykiem i rękoczyny są bardzo krzywdzącym sposobem radzenia sobie z trudnymi emocjami. Być może nauczyła się Pani takiego sposobu funkcjonowania od kogoś bliskiego w młodości i w związku z tym traktuje Pani takie reakcje jako normalne. Zalecam wizytę u psychologa, który przyjrzy się bliżej sytuacji i zaleci dalsze postępowanie. Dzięki temu będzie Pani mogła lepiej zrozumieć siebie i zmienić swój sposób radzenia sobie w trudnych sytuacjach, co będzie miało pozytywny wpływ na Pani życie i relacje.
Dzień dobry. Proponuję zacząć pracę z psychoterapeutą, by dowiedzieć się dlaczego tak Pani tak reaguje i nauczyć się innych sposobów radzenia sobie w trudnych dla siebie sytuacjach . Pozdrawiam
Dzień dobry, dobrze jest się zastanowić jak długo ma Pani takie objawy. Czy to coś nowego, czy towarzyszy Pani od dawna? Sytuacje, które Pani opisuje z pewnością są trudne, zarówno dla Pani jak i dla Pani najbliższych. Zachęcam do konsultacji z psychologiem lub psychoterapeutą. Wizyta u specjalisty pomoże lepiej zrozumieć, co stoi za Pani zachowaniem, a także pomoże nakierować dalsze działania np. podjęcie psychoterapii i/lub konsultacji psychiatrycznej. Pozdrawiam, Anna Krążyńska
Z opisu widać, że zmaga się Pani z silnymi emocjami, które w niektórych sytuacjach przejmują kontrolę nad zachowaniem. Wybuchy złości, a potem poczucie winy i żal wobec bliskich to sygnał, że napięcie w Pani organizmie jest bardzo duże i trudno je samodzielnie regulować. To częsty mechanizm u osób, które przez dłuższy czas funkcjonują w stresie lub mają trudność z bezpiecznym wyrażaniem emocji. W takiej sytuacji warto porozmawiać z psychoterapeutą lub psychologiem, który pomoże zrozumieć, skąd biorą się te reakcje i jak stopniowo nad nimi panować. W niektórych przypadkach wskazana bywa również konsultacja z psychiatrą, jeśli napięcie jest bardzo silne lub pojawiają się epizody utraty kontroli. To, że Pani o tym pisze i szuka pomocy, jest naprawdę ważnym krokiem – to właśnie od tego momentu zaczyna się realna zmiana i praca nad spokojniejszym reagowaniem. pozdrawiam Kamila Mitraszewska – psycholog, terapeuta, coach
Podobne pytania
- Mam problem psychiczny, którego nie rozumiem i nie wiem, do kogo mam się z tym udać. Bardzo proszę o
Dlaczego partner nie potrafi nic zrobić jak mu nie powiem? I tylko słyszę, że właśnie miał to zrobić
Dzien dobry. okolo 8 lat temu zdiagnozowo u mnie chorobe afektywna dwubiegunową. jeszcze rok temu us
Wiem, że temat ADHD jest ostatnio gorący, ja zaczęłam nad nim myśleć już znacznie wcześniej ale w ka
Czuję okropny fizyczny ból kiedy zakładam gdzieś konto. Natomiast kiedy je usunę ból całkowicie mija
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.







