Moje pytanie dotyczy bólu nad kolanem, który czasami promieniuje wyżej. W USG została stwierdzona ch

Dzień dobry, posiada Pani dwa schorzenia, które mogą skutkować wyżej wymienionymi objawami. Nie wyklucza to także funkcjonalnych przyczyn takich dolegliwości. Zalecam konsultację z fizjoterapeutą w kontekście oceny funkcjonalnej kolana i dobrania odpowiednich ćwiczeń rozciągających i wzmacniających, stosownie do Pani stanu zdrowia.

życzę zdrowia
Szymon Bardo

Dzień dobry,
z opisu sporo wynika, choć od razu zaznaczę uczciwie: bez badania fizykalnego mogę przedstawić tylko hipotezy, a nie diagnozę. Mimo to kilka rzeczy układa się w czytelny obraz.

Co do chondromalacji- ortopeda ma częściowo rację, ale wyciąga z tego zbyt daleko idący wniosek. Sama chrząstka nie ma zakończeń nerwowych, więc „ognisko" chondromalacji rzadko jest bezpośrednim źródłem bólu. To jednak nie znaczy, że przy II stopniu bólu być nie może. Badania konsekwentnie pokazują coś innego: stopień uszkodzenia chrząstki nie koreluje z nasileniem bólu można mieć silny ból przy niewielkich zmianach i odwrotnie. Dlatego argument „II stopień, więc nie boli, więc to RZS" jest skrótem myślowym. Pani intuicja, że „to inny ból", jest klinicznie sensowna i warto ją potraktować poważnie.

Ból nad kolanem, promieniujący wyżej, to nie jest typowy wzorzec chondromalacji ani zespołu rzepkowo-udowego, tam ból siedzi wokół albo za rzepką. Ból powyżej rzepki kieruje uwagę raczej na ścięgno mięśnia czworogłowego lub sam mięsień. To hipoteza do sprawdzenia badaniem, ale wskazówka jest mocna.

Druga mocna wskazówka to wzorzec nawrotów. To, że ból niemal znika, a potem wraca ostro po krótkiej jeździe na rowerze, jest bardzo charakterystyczne. Rower to duże, powtarzalne obciążenie dla czworogłowego i stawu rzepkowo-udowego. Taki nawrót zależny od obciążenia to typowy sygnał, że problemem nie jest „ognisko" w chrząstce, tylko niedostateczna tolerancja tkanki na obciążenie, najczęściej w ścięgnie lub w mechanizmie wyprostnym kolana.

I tu jest klucz do Pani historii. Sześć wizyt i cztery zabiegi falą mogły wyciszyć objawy, ale fala sama w sobie nie buduje tolerancji na obciążenie. W tendinopatiach widać to dość jasno: techniki pasywne bez progresywnego treningu siłowego dają nawroty, a fundamentem leczenia jest stopniowe obciążanie i wzmacnianie. Dwa lata temu „rozluźnienie" zadziałało, bo najpewniej był to inny, prostszy problem. Tym razem nawrót po obciążeniu mówi, że trzeba odbudować wydolność tkanki, a nie tylko wyciszyć ból.
Odpowiadając wprost na Pani pytania:

Czy to objawy chondromalacji? Prawdopodobnie nie jako główna przyczyna. Chondromalacja II° w USG to częste znalezisko, a Pani wzorzec (lokalizacja + nawroty po obciążeniu) pasuje do niej słabo.
Czy może to być coś innego? Tak — najbardziej prawdopodobny scenariusz to przeciążeniowy problem ścięgna/mięśnia czworogłowego, który nie został do końca zrehabilitowany. RZS jest tu tłem, ale skoro reumatolog nie stwierdził aktywnego ogniska, raczej nie jest obecnie głównym winowajcą.

Pozdrawiam serdecznie
MJ

W przypadku bólu stawów przyczyny zazwyczaj są złożone. Jeżeli cierpi Pani na chorobę reumatyczną to wszelkie problemy natury ortopedycznej i związane z nimi objawy mogą być odczuwalne bardziej niż u zdrowej osoby, ze względu na gorszą regenerację i przewlekły stan zapalny. Bez głębszego poznania sytuacji ciężko stwierdzić co jest dokładną przyczyną dolegliwości. Wiemy, że ból pojawia się po niewielkim nawet wysiłku, więc możemy przypuszczać, że albo staw pracuje w zbyt małym zakresie ruchu, albo mięśnie nie są w odpowiedniej formie by poradzić sobie z wysiłkiem i powinniśmy je najpierw wzmocnić odpowiednimi ćwiczeniami, albo że mamy do czynienia ze stanem zapalnym i pierwsze co powinniśmy zrobić to się go pozbyć.

Pozdrawiam i życzę zdrowia!

Dzień dobry,
Jeśli mimo fizjoterapii i zabiegów ból wraca po aktywności, warto ponownie skonsultować się z ortopedą i fizjoterapeutą w celu oceny funkcjonalnej kolana i sposobu obciążania. W takiej sytuacji kluczowe jest też skupienie się na dobrze zaplanowanym treningu – stopniowym przystosowywaniu kolana do obciążeń i budowaniu tolerancji tkanek na aktywność, a nie tylko na zabiegach czy terapii biernej.