Moja 16 prawie 17 letnia córka po próbie samobójstwa i wzięcia narkotyków trafiła do psychiatryka. P
Moja 16 prawie 17 letnia córka po próbie samobójstwa i wzięcia narkotyków trafiła do psychiatryka. Pomimo wyników pozytywnych na narkotyki ona wciąż się wypiera. W czasie kiedy była w szpitalu przejrzałam jej telefon i wiadomości.Pisze tam że zakochała się w koleżance że chyba jest lesbijką. W szpitalu poznała ludzi przewaga homoseksualnych i pisze tam z dziewczyną, że ją kocha itd. Chce się z nimi spotykać ,a ja jej nie pozwalam. Piszę z tymi ludźmi o samobójstwach ,.że się tnie i nienawidzi mnie. Wciąż twierdzi że ja się wszystkiego czepiam , że zabieram telefon ,że ma aplikację która jej blokuje po 3 godz. telefon. Ja nie wiem już jak z nią rozmawiać ,tłumaczyć. Jak pytam się jej czy jest lesbijką czy jest homoseksualna to ona twierdzi ,że nie albo że nie wie i wciąż się odgraża że się zabije. Psychologów okłamuje, mówi że czuje się dobrze , że nie ma już takich myśli ,a z tymi znajomymi piszę i chwali się że ich oszukała i lekarz stwierdził , że już nie musi chodzić do niego jak czuje się dobrze i nie chce. Proszę doradzić co mam w takiej sytuacji robić i czy ona może być lesbijką, chociaż kiedyś była zakochana w paru chłopcach i podobali jej się,ale jeszcze nigdy nie była w żadnym związku na poważnie.
2 odpowiedzi
Dzień dobry, to, co Pani opisuje, jest bardzo trudną i obciążającą sytuacją — zarówno dla córki, jak i dla Pani jako mamy. Po próbie samobójczej, pobycie psychiatrycznym, kontaktach związanych z samookaleczaniem i groźbach odebrania sobie życia potrzebne jest przede wszystkim spokojne, uważne i stałe wsparcie psychologiczne oraz psychiatryczne. Rozumiem, że może Pani czuć lęk, bezradność i próbować odzyskać kontrolę nad sytuacją, jednak myślę, że najważniejsze byłoby teraz skupienie się nie na tym, czy córka „jest lesbijką”, ale na jej stanie psychicznym, emocjach i poczuciu bezpieczeństwa. W okresie dojrzewania młodzi ludzie często poszukują swojej tożsamości, także emocjonalnej i seksualnej. To może być etap odkrywania siebie, eksperymentowania lub próby zrozumienia własnych uczuć. Sama orientacja seksualna nie jest zaburzeniem ani przyczyną prób samobójczych. Natomiast ogromne znaczenie ma to, czy nastolatek czuje się akceptowany, wysłuchany i bezpieczny w relacji z rodzicem. Widzę też, że między Panią a córką pojawiło się dużo napięcia, kontroli, wzajemnej złości i braku zaufania. W takich sytuacjach młodzież często jeszcze bardziej zamyka się w sobie lub szuka zrozumienia wyłącznie poza domem. Myślę, że w tej sytuacji bardzo ważna byłaby nie tylko pomoc dla córki, ale również wsparcie dla Pani jako mamy — żeby mogła Pani lepiej zrozumieć, co dzieje się z córką i jak rozmawiać z nią w sposób, który nie będzie pogłębiał konfliktu. Tego niestety nie da się realnie rozwiązać jedną odpowiedzią internetową, ponieważ sytuacja jest poważna i wymaga szerszego spojrzenia oraz spokojnej pracy terapeutycznej. Pracuję również z młodzieżą i rodzinami mierzącymi się z podobnymi trudnościami i wiem, że przy odpowiednim wsparciu stopniowa zmiana oraz odbudowanie relacji są możliwe — nawet jeśli dziś sytuacja wydaje się bardzo trudna i pełna napięcia. Jeśli będzie miała Pani gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. Możemy spokojnie przyjrzeć się tej sytuacji szerzej i poszukać sposobów, jak najlepiej wesprzeć córkę oraz odbudować między Państwem poczucie bezpieczeństwa i kontakt. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.