Jak pomóc dziecku, które ulega rówieśnikom, daje sobą pomiatać, pomimo smutku, które odczuwa po zach
Jak pomóc dziecku, które ulega rówieśnikom, daje sobą pomiatać, pomimo smutku, które odczuwa po zachowaniu nie fair ze strony równoważników to, godzi się na propozycję wspólnej zabawy, nie potrafi przedrzeć się ze swoją opinią i propozycjami, często garbi się podchodząc do innych dzieci, widać w nim niepewność, brak asertywności?
2 odpowiedzi
Dzień dobry, pani opis wskazuje na trudność w stawianiu granic i niską pewność siebie w relacjach rówieśniczych. Takie dzieci często potrzebują akceptacji, dlatego godzą się na wiele mimo dyskomfortu. Proszę spróbować wzmacniać poczucie własnej wartości dziecka poprzez zauważanie jego mocnych stron, można w formie zabawy ćwiczyć konkretne komunikaty np. „nie chcę”, uczyć rozpoznawania własnych emocji i sygnałów z ciała, wspierać w szukaniu bezpiecznych relacji - nie każdego trzeba lubić Jeśli trudność jest nasilona lub się utrwala warto rozważyć wsparcie psychologa dziecięcego, który pomoże dziecku trenować asertywność w bezpiecznych warunkach. Powodzenia
Dzień dobry, to, co Pan/Pani opisuje, może świadczyć o niskiej pewności siebie, dużej potrzebie akceptacji i trudnościach dziecka w stawianiu granic w relacjach rówieśniczych. Takie dzieci często bardzo chcą być lubiane i należeć do grupy, dlatego nawet jeśli czują smutek czy przykrość, godzą się na zachowania, które je ranią — z obawy przed odrzuceniem. To, że widzi Pan/Pani u dziecka wycofanie, niepewną postawę ciała, trudność w wyrażaniu własnego zdania czy podporządkowywanie się innym, pokazuje, że prawdopodobnie bardzo potrzebuje ono wzmocnienia poczucia własnej wartości oraz poczucia sprawczości w relacjach. Najważniejsze jest, aby: – wzmacniać dziecko nie tylko za osiągnięcia, ale za samo bycie sobą, – uczyć nazywania emocji i własnych potrzeb, – pokazywać, że ma prawo mówić „nie”, mieć inne zdanie i stawiać granice, – nie zawstydzać jego nieśmiałości czy wrażliwości, – budować doświadczenia, w których może poczuć się kompetentne i ważne. Bardzo pomocne bywa też ćwiczenie konkretnych sytuacji społecznych w domu — np. jak odpowiedzieć, kiedy ktoś zachowuje się nie fair, jak wyrazić swoje zdanie czy odmówić bez poczucia winy. Warto również przyjrzeć się temu szerzej — czasami za taką postawą stoją wcześniejsze doświadczenia, wysoka wrażliwość, lęk przed oceną albo trudności w budowaniu poczucia własnej wartości. Pracuję również z dziećmi i rodzinami mierzącymi się z podobnymi trudnościami i wiem, że przy odpowiednim wsparciu dzieci stopniowo mogą budować większą pewność siebie, odwagę i poczucie bezpieczeństwa w relacjach. Jeśli będzie miał/a Pan/Pani gotowość, zapraszam na konsultację — online lub stacjonarnie. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

