Mój syn w szkole nie wyraża własnego zdania jeśli kolega powie, że dziś nie siedzi z nim chociaż się

Zachowanie syna to klasyczny przykład braku asertywności i silnego lęku przed odrzuceniem społecznym, gdzie potrzeba przynależności całkowicie dominuje nad potrzebą autentyczności, co w psychologii nazywamy wysoką konformnością rówieśniczą. Chłopiec buduje swoje bezpieczeństwo w grupie w oparciu o unikanie konfliktów, co sprawia, że staje się dla kolegów „przezroczysty”, a jego milczenie jest błędnie odbierane jako zgoda na przekraczanie granic i złośliwe komentarze. Taka postawa, choć chroni go przed doraźnym sporem, na dłuższą metę niszczy jego poczucie własnej wartości i sprawia, że rezygnuje on z własnej osobowości, co widać chociażby w obawie przed noszeniem ulubionych ubrań. Kluczowe jest teraz wzmocnienie jego sprawstwa poprzez treningi asertywności, na przykład w formie odgrywania konkretnych scenek w domu, gdzie w bezpiecznych warunkach uczy się mówić: „umówiliśmy się inaczej i jest mi przykro, że zmieniasz zdanie” lub „nie podoba mi się, gdy komentujesz mój wygląd”. Warto również rozważyć udział w Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), który wyposaży go w narzędzia do radzenia sobie z dominującymi rówieśnikami, pomagając mu zrozumieć, że zdrowa relacja opiera się na szacunku, a nie na całkowitym podporządkowaniu. Zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie wspólnie ułożymy plan, jak pomóc synowi odzyskać odwagę do wyrażania siebie bez paraliżującego strachu przed oceną.