Mój mąż mnie poniża, wyzywa obraża przy 6 letnim synku. Jesteśmy razem prawie 20 lat mamy 6 letniego

To, co opisujesz wydaje się być niezwykle trudne, bardzo Ci współczuję. Niezwykle ważne jest to, abyś znalazła wsparcie i sposób radzenia sobie w tej sytuacji. Poniżanie, wyzywanie i przemoc słowna są absolutnie niedopuszczalne w żadnym związku, a tym bardziej w obecności dziecka.
Przede wszystkim, ważne jest, abyś zrozumiała, że to, co się dzieje, nie jest twoją winą. Nikt nie zasługuje na takie traktowanie, a ty zasługujesz na szacunek, miłość i wsparcie ze strony swojego partnera.
Jeśli jesteś w sytuacji, gdzie czujesz się zagrożona fizycznie lub emocjonalnie, należy natychmiast zwrócić się o pomoc. Możesz skontaktować się z lokalnymi organizacjami świadczącymi wsparcie dla ofiar przemocy domowej, poradnią psychologiczną lub specjalistą ds. przemocy domowej, aby uzyskać wsparcie i porady.
Jeśli czujesz, że możesz bezpiecznie to zrobić, ważne jest również, abyś próbowała wyraźnie okazać swoje granice swojemu partnerowi i powiedziała mu, że takie zachowanie jest nie do zaakceptowania.
Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia emocjonalnego, nie wahaj się zwrócić się do bliskich przyjaciół lub członków rodziny. Nie musisz zajmować się samotnie tą sytuacją.
Pamiętaj, że nie jesteś sama i zasługujesz na wsparcie i szacunek. Istnieją ludzie i instytucje, które mogą Ci pomóc. Nie wahaj się ich szukać. W takiej sytuacji polecam również psychoterapię indywidualną, która może mieć charakter wsparcia.

Przykro mi słyszeć o tym, co Pani przeżywa. Sytuacja, w której mąż Panią poniża, szczególnie w obecności Pana syna, wymaga uwagi i działań, które mogą pomóc w ochronie zarówno Pani, jak i Pana syna przed dalszymi negatywnymi skutkami tej sytuacji. Przemoc słowna, jaką Pani opisuje, jest równie szkodliwa jak przemoc fizyczna i nie powinna być bagatelizowana.

Zachęcam Panią do podjęcia kilku kroków, które mogą wesprzeć Panią w tej trudnej sytuacji. Przede wszystkim warto, aby Pani skonsultowała się z terapeutą, który specjalizuje się w pracy z osobami doświadczającymi przemocy domowej. Terapia może Pani pomóc zrozumieć dynamikę relacji, w której się Pani znajduje, oraz nauczyć technik radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Jeśli chodzi o kwestie prawne, kontakt z prawnikiem specjalizującym się w prawie rodzinnym może pomóc Pani zrozumieć swoje opcje i prawa. Może to obejmować dyskusję na temat separacji lub innych działań prawnych, które mogą zapewnić bezpieczeństwo Pani i Pana syna.

Ponadto, warto aby Pani rozważyła wsparcie dla Pana syna. Dzieci, które są świadkami przemocy domowej, mogą doświadczać trudności emocjonalnych i psychicznych. Wsparcie psychologiczne dla dziecka może być kluczowe w pomaganiu mu radzić sobie z obecną sytuacją.

Jeśli sytuacja w domu staje się niebezpieczna, istotne jest, aby Pani miała plan bezpieczeństwa. To może oznaczać ustalenie bezpiecznego miejsca, do którego możecie się udać w razie eskalacji agresji.

Życzę wszystkiego dobrego i pozdrawiam, w razie pytań pozostając do dyspozycji.

Przedstawiony przez Panią opis, sugeruje, że występują w Pani relacji niezdrowe wzorce zachowań, które mogą negatywnie wpływać na Pani syna. Warto mieć świadomość, że nie jest Pani sama i ma Pani prawo szukać wsparcia. Może warto rozważyć skorzystanie z pomocy specjalisty dla siebie i Pani rodziny. Bezpieczeństwo emocjonalne Pani i Pani syna jest kluczowe. Warto też pamiętać, że przemoc werbalna i emocjonalna mogą być równie szkodliwe jak przemoc fizyczna. Pozdrawiam, w razie pytań jestem do dyspozycji.

Dzień dobry, przykro mi, że doświadcza Pani takich sytuacji. Nikt nie ma prawa traktować w taki sposób innej osoby, szczególnie w bliskim związku, dodatkowo w obecności dziecka. Niestety, ale mechanizmy przemocy działają w taki sposób, że wszystko może stać się tak naprawdę zapalnikiem. I pisząc “wszystko” mam na myśli i sytuacje złe, ale także dobre czy pozornie obojętne, ponieważ to tak naprawdę nie o to chodzi. Problem jest dużo głębiej i co chcę mocno podkreślić - nie jest to Pani wina.
Ważne jest, żeby w tych doświadczeniach nie była Pani sama. Czy rozmawia Pani z kimś o tym co się dzieje i czego Pani doświadcza? Ktoś z rodziny, przyjaciele? Jeżeli nie ma takich osób wokół - czy rozważała Pani skorzystanie z pomocy instytucjonalnej? MOPS, Policja? Albo czy szukała Pani w okolicy swojego miejsca zamieszkania Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Osób Doświadczających Przemocy Domowej? Ośrodki takie znajdują się na terenie całej Polski i można uzyskać tam pomoc (dla Pani ale także dla syna) i niezbędne informacje, a także skorzystać z możliwości zatrzymania się w hostelu, w sytuacji gdy szuka się bezpiecznego miejsca pobytu. Pomocą może być także praca indywidualna z psychologiem, który udzieli wsparcia i pomoże w pracy nad nadszarpniętym poczuciem własnej wartości i zaufania do innych ludzi.
Życzę dużo siły i pozostaję do dyspozycji.
Katarzyna Gocałek