Mam zdiagnozowaną depresję, aspergera i zaburzenia integracji sensorycznych. Chodzę do
4
odpowiedzi
Mam zdiagnozowaną depresję, aspergera i zaburzenia integracji sensorycznych. Chodzę do psychologa ale mi nie pomaga, i jej nie ufam, chodzę też do psyhiatry, ale odkąd wylądowałem w szpitalu przez źle dobrane leki zaleciła mi tylko witaminy. Od kilku miesięcy nie jestem w stanie wyjść z domu na ponad godzinę bo strasznie mocno się męczę i kilka razy zemdlałem. W większości nie wiem jakie emocje odczuwam, co często postrzegam jako jakąś pustkę, że nie czuje po prostu nic, nic mnie nie obchodzi, nie kontaktuje, nie słyszę jak ktoś mnie woła, i nie odczuwam emocji które wiem że normalnie bym czuł w różnych sytuacjach, i wiem jakie to by były, ale ich nie ma. Czasem pojawia się taki dzień, że wiem że coś czuję, jednak jest to tylko melancholia i czasem złość na samego siebie. Nie wiem kim jestem, mam problem z utożsamieniem się z jakąkolwiek płcią, więc stwierdziłem że jestem niebinarny ale nie w pełni się z tym dobrze czuję. Nie mam poczucia czasu, tydzień może być dla mnie jak jeden dzień albo jak miesiąc, nie wiem od czego to zależy ale jest różnie. Kiedyś często miewałem ataki paniki, ale teraz ich nie mam, a jedyne do czego dążę w życiu i o czym marzę to śmierć. Kiedyś obchodziło mnie to, żeby było to możliwie bezbolesne, ale teraz mam to gdzieś a jedyne co mnie jeszcze trzyma przy życiu to moje lenistwo. Pomoże ktoś określić co się ze mną dzieję? To jakieś zaburzenie, czy to wszystko przez depresję?
Dzień dobry,
to co czytam wskazuje, że jesteś osobą analityczną, zastanawiasz się nad przyczyną - skutkiem, poszukujesz rozwiązań, zadajesz pytania. Jesteś też bardzo dobrym obserwatorem swojego stanu organizmu -zarówno emocji/czy ich braku, jak i stanu fizycznego. Myślę, że to wskazuje bardziej na aktywność, niż na lenistwo.
Jednocześnie wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi, mówisz o zmianach, które się pojawiły od pewnego czasu, o potrzebie kontroli i rozpoznawania emocji.
Jest to szeroki zakres tematyczny i pomogłaby wizyta u psychologa, który zapoznałby się bliżej z tematem.
to co czytam wskazuje, że jesteś osobą analityczną, zastanawiasz się nad przyczyną - skutkiem, poszukujesz rozwiązań, zadajesz pytania. Jesteś też bardzo dobrym obserwatorem swojego stanu organizmu -zarówno emocji/czy ich braku, jak i stanu fizycznego. Myślę, że to wskazuje bardziej na aktywność, niż na lenistwo.
Jednocześnie wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi, mówisz o zmianach, które się pojawiły od pewnego czasu, o potrzebie kontroli i rozpoznawania emocji.
Jest to szeroki zakres tematyczny i pomogłaby wizyta u psychologa, który zapoznałby się bliżej z tematem.
Dzień dobry,
Niepoważnym byłoby diagnozowanie depresji na podstawie kilku zdań na portalu, aczkolwiek to, o czym piszesz, jak najbardziej może być jej objawami.
Odpowiednie specjalistyczne leczenie jest bardzo ważne i jeśli, jak mówisz, nie ufasz swojemu psychologowi, sugerowałabym zmianę. Być może pomocna byłaby też konsultacja psychiatryczna z innym lekarzem. Poprawa obecnej sytuacji jak najbardziej jest możliwa!
Powodzenia,
Sandra Omyła
Niepoważnym byłoby diagnozowanie depresji na podstawie kilku zdań na portalu, aczkolwiek to, o czym piszesz, jak najbardziej może być jej objawami.
Odpowiednie specjalistyczne leczenie jest bardzo ważne i jeśli, jak mówisz, nie ufasz swojemu psychologowi, sugerowałabym zmianę. Być może pomocna byłaby też konsultacja psychiatryczna z innym lekarzem. Poprawa obecnej sytuacji jak najbardziej jest możliwa!
Powodzenia,
Sandra Omyła
Sugeruję wizytę: - 150 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Dzień Dobry,
W tym wypadku zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty.
Pozdrawiam serdecznie
W tym wypadku zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty.
Pozdrawiam serdecznie
tak na początek - czym jest dla Pana śmierć, jaką formę przybiera w Pana wyobraźni. Czy myślą o śmierci towarzyszą myśli samobójcze? Czy jest to raczej forma i chęć unicestwienia siebie , aby nie czuć bólu psychicznego? Czy rozmawiał Pan i zadawał Pan te pytania na spotkaniach z psychologiem? Chyba warto to zrobić, aby znaleźć sposób na drogę, która przybliży Pana do lepszego samopoczucia
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.