Mam pytanie do państwa bo nie mam pojęcia co mam zrobić. powiem szczerze-nienawidzę swojego ciała. p

Dzień dobry,
Doradzałabym rozmowę z rodzicami o możliwości umówienia się do psychologa psychoterapeuty, gdyż najprawdopodobniej pomocna okazałaby się psychoterapia. Ty niestety nie możesz umówić się sama, ale rodzice widząc Twój problem oprócz pilnowania żebyś jadła mogliby umówić Cię na wizytę. Dobrym rozwiązaniem byłaby także rozmowa ze szkolnym psychologiem, który mógłby porozmawiać także z Twoimi rodzicami o Twoich trudnościach. Problem jest poważny, gdyż oprócz zaburzeń spostrzegania ciała dochodzi również do samookaleczania się. Na szczęście praca z terapeutą mogłaby przynieść poprawę i udzielenie Ci pomocy jest ważne, bo jesteś jeszcze nastolatką i warto zatrzymać coś, co może stanowić dla Ciebie latami problem. Doradzałabym podjęcie przez Ciebie próby wstrzymania się od okaleczania własnego ciała, gdyż sama najprawdopodobniej czujesz że jest to bardzo destrukcyjne a wkrótce być może otrzymasz pomoc i wsparcie także w tym zakresie. Jesteś bardzo młodą osobą i Twoje ciało będzie zmieniało się z wiekiem i w związku z tym mam nadzieję, że przyjdzie taki moment, że nie tylko je zaakceptujesz ale wręcz polubisz. Z pewnością praca z psychologiem nad samoakceptacją pomogłaby Ci inaczej spojrzeć na siebie. Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze.
Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, to dobrze, że poszukujesz informacji na temat tego co się z Tobą dzieje. Zachęcam Cię do umówienia się na wizytę do psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego specjalizującego się w zaburzeniach odżywiania, do czego wymagana jest zgoda rodzica/ opiekuna prawnego. Rozumiem, że rodzina zorientowała się w problemie, skoro stara się pilnować spożywania posiłków, sądzę więc, że zechcą wesprzeć Cię w leczeniu.

Rozumiem, że obecnie przeżywasz trudny moment związany z własnym ciałem i myślami dotyczącymi odchudzania. Ważne jest, abyś zdawała sobie sprawę, że to, co teraz odczuwasz, może być sygnałem głębszych problemów zdrowia psychicznego. Najważniejsze w tej sytuacji jest podzielenie się swoimi uczuciami z rodzicami lub opiekunami. Powiedzenie im o swoich myślach i odczuciach pozwoli na uzyskanie wsparcia, które jest teraz niezbędne. Rodzina może odgrywać kluczową rolę w procesie zdrowienia. Razem z nimi możecie poszukać pomocy specjalisty, jak psychoterapeuta, który pomoże Wam zrozumieć korzenie tych trudnych emocji i wypracować zdrowsze mechanizmy radzenia sobie. Nie bagatelizuj swoich uczuć, a zamiast tego otwórz się na rozmowę z najbliższymi. To ważny krok w kierunku zdrowia psychicznego i lepszego zrozumienia samej siebie. Pamiętaj, że nie jesteś sama, i istnieje wiele profesjonalnych źródeł wsparcia, które mogą Ci pomóc w tym trudnym czasie.

Cześć,
To świetnie, że chcesz sobie pomóc i szukasz odpowiedzi.
Bardzo ważnym krokiem będzie rozmowa z rodzicami. Będziesz potrzebowała ich wsparcia, oraz konkretnej pomocy, takiej jak umówienie Cię do psychoterapeuty, i zrobienie Ci badań krwi, związanych z Twoją niedowagą.
Jeśli masz kłopot w relacjach z rodziną, może zasięgnij wpierw wsparcia u psychologa szkolnego, który pomoże Ci zaplanować dalsze kroki.

Z tego co opisujesz wynika, że potrzebujesz pomocy, żeby Twój problem nie rozwijał się bardziej. Twój nastrój i myśli mają silny wpływ na to czy jesz. Jeśli będziesz nadal chudła, możesz niedługo potrzebować leczenia w szpitalu psychiatrycznym na oddziale zamkniętym.

Dzień dobry,
zaburzenia odżywiania kwalaifikują się do psychoterapii. Najpierw jednak warto zgłosić się na diagnozę psychologiczną, która wskaże dalsze postępowanie. Jako osoba niepełnoletnia konieczne byłoby zgłoszenie się opiekunem np. mamą. Zapraszam do mojego gabinetu.
Dzięki diagnozie dowiemy się jakie są potencjalne przyczyny zaburzenia odżywiania i jakie są dalsze ścieżki leczenia.
Sylwia Kucharska

Dziękuję, że zdecydowałaś się o tym napisać, to bardzo ważny krok. Z tego, co opisujesz, widać, że bardzo cierpisz i zmagasz się z trudnymi myślami na temat swojego ciała oraz jedzenia.

Sposób, w jaki postrzegasz swoją sylwetkę, może być obecnie zniekształcony przez silne emocje i niską samoocenę. To, co widzisz w lustrze, nie zawsze oddaje rzeczywistość, zwłaszcza gdy pojawiają się zaburzenia odżywiania.

Objawy, o których piszesz (silna potrzeba chudnięcia mimo niskiej wagi, trudność w zatrzymaniu tych myśli, samookaleczenia), są bardzo poważnym sygnałem, że potrzebujesz profesjonalnego wsparcia. Anoreksja i inne zaburzenia odżywiania to choroby, które nie są wyborem i nie mijają same, ale można je skutecznie leczyć z pomocą specjalistów.

Chciałabym zapytać, czy jesteś obecnie pod opieką psychologa lub psychoterapeuty? A także czy masz możliwość porozmawiania o tym z którymś z rodziców lub inną dorosłą osobą, której ufasz. Ich kontrola jedzenia prawdopodobnie wynika z troski o Twoje zdrowie i bezpieczeństwo.

Najważniejszym krokiem byłoby skontaktowanie się z psychoterapeutą specjalizującym się w zaburzeniach odżywiania (a czasem także z lekarzem). W terapii można wspólnie przyjrzeć się temu, skąd bierze się potrzeba kontroli wagi, tak trudne emocje wobec własnego ciała i dlaczego jedzenie stało się źródłem cierpienia. To proces, który pomaga stopniowo odzyskać spokój, poczucie wartości i radość życia.

Nie musisz radzić sobie z tym sama. Zasługujesz na pomoc, zrozumienie i ulgę w tym, co teraz przeżywasz.