Mam dwoje dzieci (1.5l i 4l). Ostatnio zmarł mój dziadek,z którym byłam bardzo silnie związana, częs

Ze śmiercią najbliższych trudno się pogodzić, mimo iż jest nieodłączną częścią naszej egzystencji. Dorośli często unikają rozmawiania z dziećmi o śmierci, chcąc chronić je przed bolesnym doświadczeniem straty. Tymczasem unikanie tego tematu sprawia, że dzieci samotnie zmagają się ze swoim smutkiem. Pani dziecko martwi się, że Pani płacze, warto więc mu wytłumaczyć, co jest przyczyną smutku. Przygotowując się do rozmowy z czterolatkiem o śmierci dziadka, warto sięgnąć do bajek terapeutycznych, poruszających temat śmierci. Wspólna lektura bajki pozwoli Pani na stworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozmowy z dzieckiem. Ważne jest, żeby uważnie słuchać dziecka i szczerze odpowiadać na jego pytania, okazując mu miłość i akceptację.

Śmierć wydaje się często czymś zaprzeczającym dzieciństwu z tego powodu wielu rodziców może mieć chęć chronienia dzieci przed tym tematem. Nie polecam milczenia czy udawania, ze nic się nie stało. Dziecko z łatwością wyczuje, ze coś się przed nim ukrywa. Może być to lekotworcze i powodować utratę zaufania. Nalezy powiedzieć dziecku, ze dziadek umarł. Jeśli pojawia się kolejne pytania odpowiedzi maja być zgodne z prawda, krótkie i zrozumiałe. Ważne jest żeby dziecko wiedziało, ze to nie jego wina. W razie potrzeby głębszego zapoznania się z tematem polecam książkę Goldman „Jak rozmawiać z dzieckiem, kiedy ktoś umiera” krótka i bardzo przystępna. Pozdrawiam, Angelika Urban

Dzień dobry! Dzieci do 2 r.ż. nie rozumieją pojęcia śmierci, natomiast są bardzo podatne na emocje rodzica - doskonale je wyczuwają i chłoną jak gąbka. Dzieci pomiędzy 2 a 5 r.ż. nie rozumieją, że śmierć jest nieodwracalna, traktują ją jako stan przejściowy. Dzieci w wieku ok. 5 lat zaczynają szukać powiązań przyczynowo-skutkowych pomiędzy ich zachowaniem, a czyjąś śmiercią, np. próbują zrozumieć, czy bliska osoba zmarła, bo ono było niegrzeczne. Dopiero po 5 r.ż. są w stanie zrozumieć śmierć i jej aspekty. Przekazanie dziecku informacji o śmierci bliskiej osoby powinno być dostosowane do rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka. Powinniśmy mówić prawdę, ale językiem zrozumiałym dla dziecka. Nie zawsze dziecko zareaguje na tę wiadomość tak, jakbyśmy się spodziewali, co może wynikać z niezrozumienia sytuacji. Należy jednak pokazać dziecku, że rozumiemy i akceptujemy jego emocję. Polecam także literaturę dla dzieci, poruszającą kwestie śmierci: "Ostatni dżem babci", "Plasterki na tęsknotę", "Żegnaj niedźwiadku", "Zaczarowany ogród dziadka". Pozdrawiam, Olga Stępień