Mam 34 lata i problem z zazdrością i zaborczością. Zauważyłam, że dopóki byłam w związku nie przeszk

Mam 34 lata i problem z zazdrością i zaborczością. Zauważyłam, że dopóki byłam w związku nie przeszkadzało mi to, że moi przyjaciele też z kimś się spotykają. Ogólnie nigdy nie byłam zazdrosna o to, że ktoś ma więcej pieniędzy czy lepszą pracę. Problem pojawia się dopiero gdy ja jestem sama, a moi przyjaciele znajdują sobie partnerów. Dopóki ja nie miałam chłopaka i mój kolega nie miał dziewczyny wszystko było super. Spotykaliśmy się, rozmawialiśmy. W momencie kiedy oświadczył że kogoś poznał poczułam złość, smutek i zazdrość. Tak samo miałam gdy moja koleżanka poznała chłopaka. Nie wiem czy to możliwe że jest to dla mnie jakaś forma odrzucenia, którego się boję? Bo oznacza to jednocześnie, że muszę się dzielić przyjacielem z inną osobą? Że ten przyjaciel nie będzie miał dla mnie tyle czasu co kiedyś? Jak sobie z tym radzić?
Słyszałam już porady żebym zajęła się czymś produktywnym. A to nie tak, że nie mam zainteresowań czy pracy. Po prostu zauważyłam, że uzależniam się od kontaktów i wtedy moje pasje schodzą na dalszy plan. Dopiero gdy nie mam kontaktu z ludźmi wracam do tego co lubię robić. Gdy jestem z kimś staję się jakby niesamodzielna. Mam wrażenie, że przez to nigdy nie będę w stałym związku.