Mam 29 lat, od dzieciństwa jestem świadkiem przemocy werbalnej i psychicznej mojego ojca wobec mojej
3
odpowiedzi
Mam 29 lat, od dzieciństwa jestem świadkiem przemocy werbalnej i psychicznej mojego ojca wobec mojej Mamy i Brata. Gdy przyjeżdżam z wizytą do rodzinnego domu, czuję się bezradna. Kiedy tylko ojciec zachowuje się przemocowo, zwracam mu uwagę ostrym tonem, ale to jest nieskuteczne. Czuję się jakbym była torturowana i przyzwalała na przemoc. Z jednej strony chcę odwiedzać Mamę i Brata, a z drugiej patrzenie jak ojciec ich obraza, sprawia mi ogromny ból. Bez przerwy się o nich martwię i czuję się odpowiedzialna za ich szczęście. Obawiam się, ze moje obecne zachowanie, legitymizuje przemoc ojca. Co mogę zrobić w takiej sytuacji?
Z opisu wynika, że sytuacja rodzinna jest psychicznie obciążająca nie tylko dla Pani matki oraz brata, ale co wyraźnie się zaznacza "dla Pani". Zalecałabym oprócz bycia wsparciem dla własnej rodziny zadbanie o własny komfort psychiczny (co nie musi oznaczać zaniechania spotkań z rodziną). Oznaką dbania o własne granice może być wyznaczenie spotkań w innym miejscu/innej formie. Należy również pamiętać o możliwości podjęcia kroków prawnych, które mogłyby zabezpieczyć Pani matkę oraz brata.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Witam, zachęcam do rozmowy z najbliższymi na temat przerwania złej passy, błędnego koła. Zapewnić o swoim wsparciu i miłości, a jednocześnie o braku zgody na takie traktowanie. Jednym z rozwiązań może być zgłoszenie się do psychoterapeuty , psychologa aby uzyskać wsparcie nie tylko merytoryczne niezbędne do dalszego działania.
Pozdrawiam
Pozdrawiam
Dzień dobry,
bycie świadkiem przemocy jest wydarzeniem potencjalnie traumatyzującym. Winny jest sprawca przemocy, a nie osoby jej doświadczające. Dziecko, dorastające w domu, gdzie jest przemoc, nawet jeśli nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, również przeżywa traumę, za którą nie ponosi żadnej odpowiedzialności. Będąc uwikłaną od lat w system przemocowy musimy najpierw zawalczyć o siebie i swoją równowagę. Zachęcam do kontaktu z psychotraumatologiem lub Niebieską Linią.
Pozdrawiam serdecznie
bycie świadkiem przemocy jest wydarzeniem potencjalnie traumatyzującym. Winny jest sprawca przemocy, a nie osoby jej doświadczające. Dziecko, dorastające w domu, gdzie jest przemoc, nawet jeśli nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, również przeżywa traumę, za którą nie ponosi żadnej odpowiedzialności. Będąc uwikłaną od lat w system przemocowy musimy najpierw zawalczyć o siebie i swoją równowagę. Zachęcam do kontaktu z psychotraumatologiem lub Niebieską Linią.
Pozdrawiam serdecznie
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.