Mam 22 lata i problem z bezsensownymi lękami. Zmagam się również z bardzo niskim poczuciem własnej w

Witam. Bez względu na to, co mówią inni najważniejsze jest to, czego Pani doświadcza. A wyobrażam sobie, że musi Pani być bardzo trudno na co dzień zmagać się ze wszystkim o czym Pani pisała. Jeśli dobrze rozumiem, trudno jest Pani zachowywać się naturalnie w innym otoczeniu niż członkowie rodziny pochodzenia. Dodatkowo towarzyszy Pani obawa przed opinią innych ludzi i częste rezygnacyjne lub autokrytyczne myśli. Takie trudności potrafią skutecznie uniemożliwić czerpanie zadowolenia z siebie, codzienności i życia w ogóle. Są to w zupełności wystarczające powody do zwrócenia się po pomoc do specjalisty. Dlatego zachęcam Panią do zgłoszenia się do psychoterapeuty i podjęcia psychoterapii, a także do lekarza psychiatry, który określi dokładnie rodzaj trudności i formę wsparcia najbardziej odpowiednią dla Pani.
Pozdrawiam

Droga Pani, przede wszystkim niepokojące są dla mnie myśli samobójcze, o których Pani pisze. Uważam, że zawsze w każdym takim przypadku konieczna jest wizyta u psychologa, a czasem nawet włączenie farmakoterapii. Niektórzy pacjenci przerażają się właśnie tym ostatnim, ale niesłusznie. Proszę znaleźć psychologa w swojej okolicy i umówić się na wizytę.

pozdrawiam
Radosław Krąpiec
psycholog

Dzień dobry, szukając pomocy, warto udać się do psychologa. Konsultacja ze specjalistą pozwoli pomoże znaleźć odpowiedzi na stawiane przez Panią pytania. Pozdrawiam

To co Pani czuje jest prawdziwe. Niezależnie od tego jakie są tego przyczyny, ani co na ten temat myślą inni. Bo to są Pani emocje, przeżycia. A emocje nie są racjonalne, one są jak pogoda choć nie znaczy to, ze nie można sobie z nimi radzić. Ale, żeby sobie z nimi radzić, trzeba je poznać, przyjrzeć się im, umieć je nazywać i określać.Tego wszystkiego można sie nauczyć i może Pani pomóc w tym właśnie psycholog, psychoterapeuta. Nad poczuciem własnej wartości też można pracować, a dobry psychoterapeuta również i w tym może pomóc. Niepokoją myśli samobójcze i zalecam konsultację u psychiatry, który dokona diagnozy. Być może zapisze leki, ale prawdopodobnie również zaleci psychoterapię. Z kolei naturalne jest, że czuje się Pani swobodniej wśród swojej rodziny, być może rodzina Pani i Pani chłopaka różnią się, mają inne wzorce rodzinne, inne sposoby komunikowania. Warto sie nad tym zastanowić i porozmawiać z partnerem. Umiejętność rozmawiania na trudne tematy jest niezwykle ważna zwłaszcza w relacji z bliską osobą. Nawet jeśli Pani chłopak nie wierzy, jak Pani napisała, w istnienie problemów emocjonalnych, psychologicznych, to jeśli mu zależy na Waszej relacji uszanuje Pani wybór i decyzję o psychoterapii. To przecież Pani przeżycia, a w związku jednakowo ważne są obie osoby i obie mają równe prawo do decyzji. Pozdrawiam i życzę odwagi. Agnieszka Schab

Opisane objawy mogą mieć różną genezę - mogą wskazywać na zaburzenia lękowe, depresyjne lub osobowości. Niezależnie od ich charakteru warto poszukać pomocy zarówno u psychologa/psychoterapeuty, jak i lekarza psychiatry. Przy występowaniu myśli samobójczych oraz dużym nasileniu objawów lękowych i obniżonego nastroju lekarz może zalecić leczenie farmakologiczne. Konsultacja psychologiczna i podjęcie psychoterapii może natomiast pomóc skutecznie poradzić sobie z problemem na poziomie przeżywania, myślenia i emocji.