Mam 14 lat i przez +/- 2 miesiace zmagam sie z takim jakby straceniem siebie. Ciezko jest to opisac

Cześć!
Wszystko co opisałaś moim zdaniem może świadczyć o braku pewności siebie. Na podstawie Twojego wpisu nie jestem w stanie stwierdzić co może być tego przyczyną, do tego potrzebna byłaby konsultacja. Możesz poprosić psychologa szkolnego o pomoc, lub poprosić rodziców o wizytę u psychologa. Pewność siebie to bardzo ważna część naszego życia, która decyduje o naszych decyzjach życiowych, jakości kontaktów z innymi, a przede wszystkim od pewności siebie zależy to jak postrzegamy sami siebie. Polecam przyjrzeć się temu tematowi. Powodzenia!

Hej, okres dorastania ma wiele etapów które charakteryzują się m.in. zmianami nastroju oraz postrzegania rodziców, rodzeństwa, rodziny, znajomych i siebie, więc warto się skonsultować aby porozmawiać o tym co odczuwasz i jak możesz sobie z tym poradzić. Nie zamartwiaj się tylko poszukaj z rodzicami specjalisty który Ci pomoże.

Często tak jest kiedy jesteśmy wychowywani w duchu tego, że inni, np bliscy w dzieciństwie, „lepiej” wiedzą co jest nam potrzebne i sugerują co mamy robić, chociażby takie komunikaty jak „załóż kurtkę bo zimno” lub „zjedz jeszcze” odbierają nam umiejętność oceniania tego czego w danym momencie potrzebujemy i jak się czujemy. Być może tak było w Twoim przypadku za dziecka, i teraz gdy przyszedł moment na samodzielne decydowanie o sobie okazało się to trudne :) Zachęcam przede wszystkim do śledzenia swoich potrzeb oraz słuchania swojego ciała, i podejmowania decyzji na tej podstawie. Gdyby taki stan rzeczy się utrzymywał warto skontaktować się z psychologiem.

To, co opisujesz, może być bardzo trudne, ale ważne jest, żebyś wiedziała, że w Twoim wieku takie uczucia mogą się zdarzać. W okresie dojrzewania wiele osób przechodzi momenty, kiedy czują się zagubione, mają wrażenie, że „straciły siebie”, albo że nie wiedzą już, co myślą i czują. Twój mózg i emocje bardzo się teraz zmieniają.
Zmiana zdania, niepewność co do tego, co jest dobre, czy trudność w zachowaniu się w różnych sytuacjach nie oznacza, że naprawdę straciłaś siebie. Bardziej wygląda to na okres dużego napięcia, stresu albo przeciążenia emocjonalnego.
Jeśli trwa to już około dwóch miesięcy i bardzo Cię męczy, dobrym krokiem byłaby rozmowa z zaufaną dorosłą osobą – np. rodzicem, psychologiem szkolnym albo pedagogiem. Oni mogą pomóc Ci to spokojnie poukładać. Czasami sama rozmowa z kimś wspierającym bardzo pomaga odzyskać poczucie stabilności.
Spróbuj też być dla siebie trochę łagodniejsza – nie musisz mieć zawsze odpowiedzi na wszystko. To normalne, że czasem człowiek potrzebuje czasu, żeby znowu poczuć się sobą.
Najważniejsze: to nie znaczy, że taka będziesz już zawsze. Bardzo wiele osób przechodzi przez podobny moment i z czasem wraca do poczucia, kim są i czego chcą. Jeśli jednak czujesz, że jest Ci z tym naprawdę ciężko, warto poszukać wsparcia u dorosłych, którzy mogą Ci pomóc.