Ktoś z państwa leczył chorobę psychiczną jako psycholog, a nie psychoterapeuta? Jaka to była choroba

Wyłącznie psychoterapeuta ma kompetencje do leczenia chorób psychicznych, natomiast psycholog może udzielać wsparcia i psychoedukować w sytuacjach trudnych i kryzysowych. Zdecydowanie największą poprawę w objawach zaburzeń psychicznych można uzyskać podczas współpracy z psychoterapeutą, ale jeśli nie jest możliwe rozpoczęcie terapii wcześniej - pomoc psychologa prawdopodobnie ułatwi funkcjonowanie w czasie oczekiwania na termin z NFZ. Warto w tej sytuacji rozważyć też inne opcje - na przykład grupy wsparcia - które pozwolą zgromadzić więcej zasobów do radzenia sobie z chorobą psychiczną.

Psychoterapeuta prowadzi psychoterapię, a psycholog np. terapię skoncentrowaną na rozwiązaniach. Może to robić po odbyciu wcześniejszego szkolenia. Mimo wszystko wielu psychologów prowadzi terapię zbliżoną do psychoterapii, korzystając z tych samych metod i narzędzi. Różnica jest taka, że idąc do psychoterapeuty ma Pan pewność, że jest to osoba, która przeszła terapię własną, poddaje się superwizji i ma aktualną wiedzę (jest to wymóg, aby być psychoterapeuta). Z mojego doświadczenia wynika, że psycholog potrafi pomóc równie dobrze jak psychoterapeuta. Wielokrotnie miałam do czynienia z osobą, która wyszła z depresji, zaburzeń lękowych czy obsesyjno kompulsyjnych pracując z psychologiem. Pozdrawiam.

Dzień dobry, Jako psycholog w systemie prowadziłam psychoterapię indywidualną w szpitalu, pracowałam również w Ośrodku Zdrowia Psychicznego dla młodzieży w systemie NFZ. Terapia była formą leczenia m.in. zaburzeń afektywnych (depresja, mania, zaburzenia lękowe np. fobie, GAD) zaburzeń psychotycznych czy objawów zaburzeń neurorozwojowych (ADHD, spektrum autyzmu). Psycholodzy-praktycy wspomagają leczenie psychiatryczne odpowiednimi narzędzami psychologicznymi. Psycholog_żka jest absolwentem_ką 5-letnich studiów magisterskich z psychologii, a psychoterapeuta_ka ukończył/a 4-letnią szkołę psychoterapii. Psycholodzy/żki niekiedy częściej interwencyjnie i właśnie klinicznie (czyli pod kątem objawowym, diagnostycznym, psychiatrycznym) patrzą na spotkania z osobą kliencką, inni prowadzą krótkotrwałe procesy terapeutyczne. Aktualnie w świetle prawa każdy dorosły człowiek może pełnić usługi konsultacyjne, na wzór terapii. Psychologów/żki obowiązuje Kodeks Etyki Zawodowej Psychologa, dzięki czemu osoba kliencka może poczuć się bezpieczniej. Jak widać, nie tylko psychoterapeuta może prowadzić psychoterapię. Psycholog również, w z perspektywy prawnej (ustawa o zawodzie psychologa, która i tak nie jest kontrolowana), może prowadzić psychoterapię, chociaż osoby po 4-letniej szkole psychoterapii mogą być do tego lepiej przygotowane. Dodatkowo, psycholodzy na studiach psychologicznych uczą się psychologii klinicznej, która jest podstawą leczenia zaburzeń psychiatrycznych. Psychoterapia i psychologia są ze sobą ściśle połączone. Można trafić na psychologa/żkę, który będzie dla Pani/a lepszym terapeutą niż osoba, która ukończyła szkołę psychoterapii. Tak samo można trafić na terapeutę/kę, który/a ma bardziej kliniczne i biomedyczne podejście niż psycholodzy/żki..

Psycholog niebędący psychoterapeutą nie posiada formalnie kompetencji do prowadzenia leczenia. Spotkania z psychologiem mogą jednak stanowić cenne źródło wsparcia i zapobiegać pogorszeniu stanu psychicznego, jak również sprzyjać optymalnemu funkcjonowaniu do czasu rozpoczęcia psychoterapii.