Kilka miesięcy temu mój chłopak oświadczył mi się. Od tamtego momentu zaczęłam się stresować myślą c

Kilka miesięcy temu mój chłopak oświadczył mi się. Od tamtego momentu zaczęłam się stresować myślą czy to na pewno facet dla mnie. Stresowałam się do tego stopnia, że dostawałam napadów lękowych, udałam się do psychiatry i przyjmuję lęki lamitrin i sertagen. Uwielbiałam z nim spędzać czas, mieszkać, nie wyobrażałam sobie życia bez niego i nawet o tym nie myślałam czy jest czy go nie ma, bo oczywistym było, że jesteśmy szczęśliwi. Od czasu zaręczyn życie wywróciło się do góry nogami. Nagle mieszkanie, które z nim kochałam stało się obce, on wydaje mi się obcy i zastanawiam się jak mogłam z nim być. To tak jakby nagle jakaś bańka pękła. Wszystkie plany na przyszłość miałam właśnie z nim. Nie wiem czemu się tak dzieje, dusze się w swoim życiu. W domu rodzinnym byłam nieszczęśliwa, niezauważana. Będąc z nim w końcu ktoś zbudował moje poczucie wartości, moje potrzeby były przez niego szanowane i próbował mi we wszystkim pomagać. Czemu tak się dzieje? Co mam robić? Teraz jedyne co myślę to rozstanie i najchętniej ucieczka, zniknięcie, bo skoro to co miałam to nie była miłość, a byłam jej pewną to nie potrafię inaczej i nawet nie chcę budować życia z kimś innym. Nic już nie chcę. Jestem załamana, wiecznie towarzyszy mi niepokój w klatce piersiowej. Proszę, niech mi ktoś to wytłumaczy, dlaczego się tak dzieje :(