Jestem w związku od kilku lat. Chciałabym mieć rodzinę męża,dzieci. Mój partner kiedyś grał, przeg

Szanowna Pani, to, że partner rozpocznie terapię, nie oznacza, że ją zakończy. Jeśli będzie nad sobą pracował, to i tak może minąć dużo czasu zanim Pani poczuje się bezpiecznie.
Może warto skorzystać z pomocy terapeuty i usunąć przyczyny, dla których jest Pani w niesatysfakcjonującym związku? Poczucie winy, czy lęk przed zmianą nie powinny Pani uniemożliwiać stworzenia rodziny.

Witam.
niestety hazard to także uzależnienie, wiele mechanizmów działa tu tak samo jak w przypadku alkoholu, narkotyków czy seksu. Często osoby uzależnione uciekają się do różnego rodzaju manipulacji a nawet szantażu aby wiązać ze sobą swoich partnerów. Dlatego proszę poszukać w pierwszej kolejności pomocy dla siebie. Chęć podjęcia terapii przez Partnera to dopiero pierwszy krok i tu równie ważne jest Pani postępowanie i świadomy wybór czy kontynuować ten związek. Plany dotyczące założenia rodziny nie powinny opierać się na współczuciu do Partnera.
Pozdrawiam

Leszek Jaroszewski
Bytomskie Centrum Psychoterapii ARCHE

Podobnie jak leczenie innych uzależnień, terapia patologicznego hazardu oparta jest na Programie Dwunastu Kroków. Leczenie zaczyna sie od podjęcia decyzji o całkowitej abstynencji. W ramach programu pomoc mogą również uzyskać bliscy osób uzależnionych od hazardu.
Leczenie uzależnienia od hazardu, jak wszystkich innych uzależnień, zaczyna się od decyzji o utrzymywaniu całkowitej abstynencji. Od gier – zarówno hazardowych, jak i towarzyskich. A zatem żadnego ping-ponga ani gry w bierki! Abstynencja oznacza również nieuczestniczenie w graniu w roli obserwatora. Wykluczone jest więc oglądanie w telewizji programów typu teleturnieje. Wszystko po to, żeby zatrzymać codzienny trening nałogowego myślenia i uwolnić się od koncentracji uwagi na jakichkolwiek aspektach grania. Hazardzistom poleca się również zachowywanie abstynencji od alkoholu, co ma zapobiegać nawrotom.
Pozdrawiam serdecznie Małgorzata Witkowska

Dzień dobry,
Pisze pani, że rozważa pani czy odejść od partnera, ale jest pani trudno podjąć decyzję. Chciałaby pani mieć rodzinę, i czuć się bezpiecznie. Pisze pani też o tym, że trudno zaufać partnerowi. Może dobrym pomysłem byłoby podjęcie przez panią terapii równolegle z partnerem. Gdzie on będzie dokonywał swoich odkryć i napraw, a pani będzie mogła rozwiązywać swoje dylematy i szukać odpowiedzi na te pytania, które zadała pani w swoim liście.

Pozdrawiam
Katarzyna Kruczyńska

Partner jest chory, to fakt. Zaczyna terapię, to też fakt. Czy ją skończy? Nikt nie wie. Powinna pani pamiętać o sobie. To pani sama jest najważniejsza. Myślę, że dobrym wyjściem było by pogadać z terapeutą o sobie, zobaczyć co dla Pani jest najlepsze. Bo tylko Pani jest osobą która może być dla siebie dobra bądź zła. To od pani wszystko zależy. ;)

Związek tworzą dwie osoby. Jedna osoba,nawet gdyby starała się ponad siły..., związku nie stworzy. To będzie się nazywało: układ, powinność etc. ale nie związek. Jeżeli dobrze "czuję" to bardziej jest Pani opiekunką niż osobą spełnioną w związku, a to początek współuzależnienia. Polecam lekturę: Beattie Melody "Koniec współuzależnienia". Życzę Pani zadbania o siebie i rozwiązania dylematu w spr. partnera. Z pozdrowieniami. AdamM

Pani partner jest uzależniony od gier hazardowych. jest to zaburzenie, które należy leczyć. Bez względu na to, czy jest z panią, czy też nie będzie pani przy nim, to problem sam się nie rozwiąże. Pani odejście od partnera może go zmobilizować do pracy nad sobą. Oczywiście może pani go wspierać poprzez towarzyszenie, pomoc w znalezieniu specjalisty, odpowiedniego ośrodka leczenia uzależnień, czy też dobrym słowem.