Jestem w związku od 3 lat. Mamy razem jedno dziecko, ja mam też trójkę z poprzedniego związku. Partn

Dzień dobry,
Na pewno ważne jest by zadbała Pani o siebie, o swoje potrzeby, starała się nie skupiać cały czas na problemie z partnerem. Warto pamiętać, że tkwienie w toksycznym związku z powodu dzieci nie pomaga im, wręcz jest dla nich szkodliwe, a Pani poświęcając się w relacji, która na Panią źle wpływa, dla dzieci, tak naprawdę nie pomaga ani im ani sobie. Nieszczęśliwej mamie będzie trudno dać szczęście dzieciom. Dobrze, że partner poszedł na terapię. Dla Pani również spotkania z psychoterapeutą czy psychologiem byłyby pomocne, łatwiej by było Pani zadbać o siebie, stawiać granice i spojrzeć na wszystko z dystansu.
Pozdrawiam serdecznie
Justyna Wojciechowska

Dzień dobry,

Przede wszystkim chciałabym podkreślić, jak ważne jest, aby Pani pamiętała, że ma Pani prawo dbać o swoje emocjonalne i fizyczne dobro. Pani uczucia są ważne, i jeśli czuje Pani, że jest Pani zmęczona, przebodźcowana, to naturalne, że Pani energia i cierpliwość się wyczerpują. Warto zastanowić się nad tym, co może Pani zrobić, by odzyskać siły, a także jak znaleźć równowagę w tej sytuacji.
To, że Pani partner podjął decyzję o terapii, jest krokiem w dobrą stronę. Terapia może być szansą na poprawę jego stanu, ale zmiany w takich sytuacjach często są powolne. Ważne jest, by Pani miała realistyczne oczekiwania i rozumiała, że zmiana nie nastąpi natychmiastowo. Warto także rozmawiać z partnerem o Pani potrzebach w kontekście jego terapii, aby oboje byli świadomi tego, co mogą zrobić razem, by sytuacja się poprawiła.
Kiedy warto walczyć, a kiedy odpuścić ?To pytanie jest bardzo osobiste i nie ma jednej odpowiedzi. Ważne jest, by Pani słuchała siebie i swoich emocji. Jeśli czuje Pani, że nadal ma Pani w sobie siłę i chęć, by próbować, terapia i próba rozwiązania problemów mogą być wartościowe. Jeśli jednak czuje Pani, że Pani potrzeby są zaniedbywane, że nie ma Pani siły dalej walczyć, wtedy warto zastanowić się nad tym, co będzie najlepsze dla Pani. Niezależnie od decyzji, ważne jest, by Pani miała wsparcie emocjonalne, np. w postaci terapeuty czy bliskich przyjaciół.
Pani dzieci mają prawo do kontaktu z ojcem, ale równie ważne jest, by Pani nie zapomniała o tym, że ma Pani prawo do dbania o siebie i zapewnienia im bezpiecznego i zdrowego środowiska. Czasem w takich sytuacjach warto skorzystać z pomocy specjalisty, który pomoże Pani zrozumieć, jak najlepiej zaspokajać potrzeby dzieci, nie zapominając o swoich własnych.
W przypadku pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam

Witam Serdecznie,
Może punktem wyjścia byłoby ustalenie przyczyny nadużywania alkoholu i substancji i zajęcie się tematem uzależnienia Partnera, bo jest to temat, którym warto zająć się, dla niego samego, dzieci i Pani. Ten ruch, jeśli okaże się skuteczny, może stać się początkiem budowania, czegoś nowego na nowo, oczywiście trzeba mieć na uwadze, że jest to proces, głównie zależy od Pani partnera, czy uzna, że jest to właściwy temat, którym już czas się zając:) Jeśli Partner nie ma gotowości do pracy, to być może wówczas należy przyjrzeć się innym rozwiązaniom. Jest to temat bardzo indywidualny, należałoby na temat spojrzeć głębiej. Życzę dobrych wglądów i najlepszego rozwiązania. Z pozdrawieniami Ewa

To, co Pani opisuje, to bardzo duże przeciążenie — i Pani zmęczenie jest w pełni zrozumiałe.

Warto pamiętać: to partner jest odpowiedzialny za swoją zmianę. Terapia to dobry krok, ale liczą się realne działania i konsekwencja z jego strony.

Dla Pani kluczowe jest:

stawianie i utrzymywanie granic (zwłaszcza wobec agresji i używek),
zatrzymywanie się przy sobie – gdzie jest Pani granica wytrzymałości,
poszukanie wsparcia dla siebie (np. własna terapia).

Zamiast pytać „czy jeszcze walczyć”, można obserwować:
czy pojawia się więcej bezpieczeństwa, szacunku i realnej zmiany.

Dzieci potrzebują ojca, ale równie ważne jest, w jakich warunkach mają z nim kontakt. Pani dobrostan też jest dla nich kluczowy