Jestem matką pełnoletniej córki, która pracuje, jest panną i mieszka w naszym domu. Ma zdiagnozowane

Dzień dobry, proszę poszukać bezpłatnych treningów Family Connecions w Pani okolicy - one są przeznaczone dla rodzin osób z zaburzeniem osobowości borderline. Można sprawdzić dostępność na stronie PTDBT - Polskiego Towarzystwa Terapii Dialektyczno-Behawioralnej. Ten rodzaj terapii został stworzony do pracy z tym zaburzeniem osobowości. Pozdrawiam serdecznie

Jako matka pełnoletniej córki, która zmaga się z Borderline i depresją, jest Pani w bardzo trudnej sytuacji i całkowicie zrozumiałe jest, że odczuwa Pani lęk, frustrację i bezradność. Jeśli od wielu lat nic się nie zmienia, a Pani córka trwa w swoich destrukcyjnych schematach pomimo terapii i leczenia, to najwyraźniej nie dostała do tej pory właściwego wsparcia albo sama nie podejmuje go w sposób konsekwentny. Warto zastanowić się nad tym, na ile Pani dotychczasowa postawa wobec córki – być może nadmierna wyrozumiałość lub brak stawiania zdrowych granic – nie utrwala tej sytuacji. Niezależnie od wszystkiego, proszę pamiętać, że są momenty, kiedy rodzic nie powinien zwlekać z wezwaniem pogotowia, nawet jeśli osoba w kryzysie temu zaprzecza. Warto zadzwonić po pomoc natychmiast, gdy: córka mówi wprost o zamiarze odebrania sobie życia, wyraża silne myśli samobójcze lub ma konkretne plany, stosuje autoagresję (cięcie się, przedawkowanie leków), zamyka się w sobie na dłużej i odcina od otoczenia, nie wstaje z łóżka, nie je, nie reaguje na próby kontaktu, ma nagłe, skrajne zmiany nastroju – od silnej agresji po apatię, jest w stanie pobudzenia psychoruchowego i mówi rzeczy, które nie mają sensu lub są bardzo chaotyczne. Jeśli jakakolwiek z tych sytuacji się powtarza lub nasila, proszę nie zwlekać z działaniem. Trudno będzie Pani samej poradzić sobie z tym obciążeniem psychicznym, dlatego rekomenduję, aby skorzystała Pani z warsztatów „5 ran i 5 języków miłości” z Katarzyną Dodd, które mogą pomóc Pani zrozumieć mechanizmy, które wpływają na Pani relację z córką. Warto również rozważyć udział w stacjonarnych warsztatach (więcej na esc123[kropka]net/wydarzenia/), gdzie będzie miała Pani okazję przepracować swoje emocje oraz nauczyć się, jak wyznaczać zdrowe granice. Terapia indywidualna dla Pani także może być konieczna, ponieważ życie w ciągłym stresie i strachu o córkę negatywnie wpływa na Pani zdrowie psychiczne i fizyczne. To, co Pani czuje – bezradność, zmęczenie, strach – to wyraźne sygnały, że sama potrzebuje Pani wsparcia, a nie tylko próby ratowania córki. Warto pamiętać, że nie da się pomóc komuś, jeśli samemu jest się wyczerpanym. Jeśli czuje Pani, że obecna sytuacja Panią przerasta, proszę zadbać również o siebie i zgłosić się do terapeuty, który pomoże Pani znaleźć drogę do równowagi.

dzien dobry, Panstwa corka potrzebuje pomocy, jej problemy maja swoje korzenie. Potrzebuje pomocy psychiatrycznej, psychoterapeutycznej i rodzinnej i chociaz wiem ze jest Panstwo ciezko, prosze miec na wzgledzie. ze macie Panstwo chora corke w domu a jej zachowanie jest wynikiem tejze choroby.Tylko pomoc w w/w trzech obszarach moze przyniesc efekt a bez niej sytuacja bedzie sie potencjalnie pogarszala.

Ta problematyka bylaby do zaadresowania w terapii systemowej, czyli rodzina chodzi wspolnie razem na sesje i pracuje z terapeuta. Pani sama prawdopodobnie rowniez potrzebowalaby przestrzeni do pracy w terapii indywidualnej. Do rozwazenia.