Jestem mamą trzyletniej dziewczynki. Mój problem.polega na tym, że ciągle się o nia martwię. Od kied

Jestem mamą trzyletniej dziewczynki. Mój problem.polega na tym, że ciągle się o nia martwię. Od kiedy Zuzia się urodziła ciągle żyje w stresie, na początku bałam.sie wejść z nią do sklepu, zaprosić kogoś do domu bo bałam się, że ktoś ją czymś zarazi. Od kiedy skończyła dwa lata martwię się, że połknie baterię. Wszystko stało.sie po przeczytaniu artykułu o dziecku, które to spotkało. W domu wszystko posprzątałam, wyrzuciłam wszystkie baterie. Ale strach mnie nie opuścił cokolwiek kupie w sklepie odzież, artykuły chemiczne itp zaraz się martwię, że była.tam.bateria ukryta bp ktoś podłożył i wyleciała a ja nie zauważyłam i dziecko ja zjadlo i znowu pojawia się ten paniczny strach.Ciagle sprawdzam jedzenie czy nic tam.sie nie przykleilo, nawet martwię się że coś jest w paście do zębów. Wszędzie widzę te baterie. Zdarzają się.momenty, że zapominamy.o tych bateriach jak.mam.na głowie inny problem.
Wstydzę się iść do lekarza bardzo proszę mi powiedzieć czy to jest jakaś nerwica? Pozdrawiam