Jestem kobietą,mam 21 lat. Od roku czasu czuje że coś dzieje się ze mną nie tak. Problem pole
Jestem kobietą,mam 21 lat. Od roku czasu czuje że coś dzieje się ze mną nie tak. Problem polega na tym że nie mogę odnaleźć sie w życiu. Boje się pracy mimo że pracowałam już w dwóch firmach. Gdy byłam mała dziewczynka byłam nieakceptowana przez rowiesnikow byłam wyśmiewana i przesladowana. Mam bardzo niska samoocenę, czuje że wszyscy mnie obgaduja,życzą mi źle i śmieją się że mnie cokolwiek bym nie zrobiła. Boje się pójść do pracy A jak już pójdę to szybko kończę współpracę bo dostaje paniki. Że coś zrobiłam nie tak,że ktoś chce mi zaszkodzić. Dostaję paniki i uciekam . Obiecałam sobie że nigdy już tak nie zrobie Ale to jest silniejsze ode mnie. Nie umiem sobie z tym poradzić. Jestem nerwowa winie siebie za wszystko mimo tego że chce pracować, chce mieć swoje pieniądze A w przyszłości chciałabym zostać kosmetyczka. Tylko gdzieś z tylu głowy dalej Jest ta myśl że do niczego się nie nadaje. Często myślę o śmierci bo czasami nie widzę dla siebie przyszłości. Wstydzę się iść do psychologa czy do psychiatry aby mi pomógł.
3 odpowiedzi
Jest Pani młodą osobą, a więc to etap odnajdywania się w życiu. W literaturze przedmiotu nazywa się go „wkraczaniem w dorosłość”. To zatem zupełnie zrozumiałe, że nie zawsze czuje się Pani pewnie. Wspomina Pani o trudnych doświadczeniach z przeszłości – byciu nieakceptowaną przez rówieśników, a nawet wyśmiewaną i prześladowaną. To mogło odbić się na Pani poczuciu własnej wartości, na tym, jak postrzega Pani siebie,czuje się w swojej skórze i wyobraża myśli innych na swój temat. Jednak można nad tym pracować. Tego rodzaju doświadczenia nie muszą determinować reszty życia. Dopytałabym o to, jak objawia się panika w pracy, jakie myśli jej towarzyszą. Cel, by zostać kosmetyczką jest jak najbardziej możliwy do realizacji. Można zatem go sprecyzować, przeanalizować możliwości, ewentualne przeszkody i działać. Nawet jeśli wydaje się, że pewne rzeczy są nie do przeskoczenia, to już wykonała Pani ważny krok, by je przeskoczyć – zaczęła Pani szukać pomocy, myśleć o tym, co zrobić, bo zauważyła Pani, że zmiana nie nastąpi samoistnie. Pójście do psychologa lub psychiatry czasami wiąże się z oporem. Wielu decyduje się na takie usługi przez wideokonferencje, pisanie maili, a nawet telefon. Może warto rozważyć takie opcje.
Witam, decyzja o podjęciu psychoterapii często jest trudna, a na pierwszych wizytach można odczuwać wstyd, skrępowanie czy stres - są to zupełnie naturalne reakcje większości ludzi. Warto jednak postarać się przełamać swój lęk i zgłosić się po pomoc, gdyż doświadczane przez Panią objawy z pewnością są dla Pani bardzo uciążliwe. Podjęcie właściwego leczenia może Pani pomóc w realizacji postawionych celów oraz w wyjściu z problemów. Powodzenia
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.