Jestem DDA i mam 20 lat, bylam juz u kilku terapeutow, psychiatrow, i zawsze, oprocz leczenia chcial

Dzień dobry, trudno jest mi się odnieść co motywowało współpracujących z Panią specjalistów. Myślę sobie, że najlepiej byłoby zapytać o to bezpośrednio u źródła. Wyobrażam sobie jednak, że to musi być trudne nie wiedzieć co się z Panią dzieje, czemu pojawiają się określone objawy, które przynoszą Pani cierpienie. Jeżeli szuka Pani stricte diagnozy to być może warto by było znaleźć psychologa, który zajmuje się stawianiem diagnoz. Jeżeli natomiast chce Pani zrozumieć swoje cierpienie, schematy, mechanizmy obronne, które powodują to cierpienie to psychoterapia jest dobrym miejscem.

To zrozumiałe, że chciałaby Pani poznać diagnozę, która mogłaby pomóc zrozumieć Pani doświadczenia i podjąć odpowiednie kroki w kierunku leczenia i samopomocy. Istnieje kilka powodów, dla których terapeuci mogą unikać diagnozy. Czasami doświadczenia lub objawy mogą być bardzo złożone i niełatwe do zaklasyfikowania w jedną konkretną diagnozę. Terapeuci mogą wtedy unikać szybkiego przypisywania etykiety, ponieważ chcą podejść do sytuacji holistycznie i zrozumieć ją w pełnym kontekście. Niektórzy terapeuci starają się unikać przypisywania etykiet, ponieważ mogą obawiać się, że diagnoza może być stygmatyzująca i wpłynąć negatywnie na samopoczucie i samoocenę klienta. Myślę jednak, że zawsze warto mówić o swoich potrzebach i podkreślić, czego się od specjalisty oczekuje.

Dzień dobry,

nie wiem czym kierowali się wcześniejsi specjaliści u których Pani była, natomiast myślę, że nie wszystko można nazwać używając języka diagnoz nozologicznych. Często różne zachowania, problemy, sprawy są dla człowieka uciążliwe i można nad nimi pracować w procesie terapeutycznym, lecz nie są klasyfikowane jako zaburzenia bądź choroby psychiczne.
Diagnoza czasami jest konieczna, czasami jest pomocna, czasami daje ulgę, czasami jest stygmatyzująca, a czasami zabiera człowiekowi sprawczość.
Zawsze można zapytać danego specjalistę o to z jakiego powodu nie podał diagnozy.
Chęć zrozumienia tego co się z Panią dzieje wydaje mi się być w pełni zrozumiała, terapia pomaga w tym by lepiej zrozumieć siebie, swoje trudności, wyzwania, możliwości, zasoby, a także we wprowadzeniu oczekiwanych zmian. Terapia jest także przestrzenią do tego by nazwać swoje trudności, natomiast nie zawsze za pomocą języka klasyfikacji diagnostycznych.
Człowiek poza częścią pod tytułem „coś ze mną jest nie tak” ma w sobie też część pod tytułem „jest ze mną w porządku”.

Pozdrawiam uprzejmie
Patryk Czyż

Specjaliści mogą unikać stawiania diagnoz, aby nie etykietować pacjenta, skupić się na leczeniu objawów, uwzględnić złożoność problemów psychicznych oraz ze względu na zmienność stanu psychicznego. Jeśli diagnoza jest dla Pani ważna, należy wyraźnie to podkreślić. Pozdrawiam

Dzień dobry, w sytuacji wizyty u psychiatry kiedy dostaje Pani określone leki - w tym miejscu powinno zostać Pani przedstawione uzasadnienie wyboru określonych leków, ich działanie oraz dawkowanie wraz z pełną informacją dotyczącą czasu ich przyjmowania oraz dawkowaniem. Jeżeli chodzi o specjalistów: psychologa czy psychoterapeutę - praca skupia się przede wszystkim na poprawie Pani funkcjonowania, poznaniu schematów działania i ich korygowaniu. Taki specjalista nie zawsze je nazywa - w niektórych przypadkach to nazwanie może okazać się niekorzystne na danym etapie terapii. Jest to kwestia bardzo indywidualna. Natomiast jak najbardziej ma Pani prawo o to zapytać i porozmawiać o tym ze specjalistą, wyrazić swoją potrzebę. To też jest pewna informacja dotycząca Pani funkcjonowania, ta potrzeba nazwania tego co się z Panią dzieje i jeżeli jest Pani w procesie terapeutycznym będzie to bardzo cenna uwaga dla specjalisty by się temu przyjrzeć i odpowiedzieć na Pani potrzebę. Zachęcam do tej otwartości i rozmowy na ten temat.
Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia.