Jakie poleca Pan metody walki z uzależnieniem od masturbacji i pornografii Z psychologicznego punkt

Poszukanie przyczyny uciekania się do masturbacji i pornografii, zastanowienie się, czy jest to przymus czy raczej dodatek do aktywności płciowej.

Przede wszystkim nie WALKA. Masturbacja jest elementem rozwojowym w pewnym okresie zycia - trzeba to uszanowac. Pornografia jest tez elementem, za pomoca ktorego instrumentalizujemy nasza fizycznosc. Pytanie o METODE to niestety tez pytanie o instrumenty czyli pelne podejscie narzedziowe.......do czego...... do kogo..... Do siebie? Jesli to realny problem to praca wlasna nad regulacja impulsow i popedow, sposobami rozladowywania swoich przezyc, emocji. Kazdy z nas inaczej doswiadcza i przezywa nawet te same bodzce. Wiec niemozliwa jest szczegolowa odpowiedz "z psychologicznego punktu widzenia". Tutaj rozumiem, ze osoby prosza o praktyczne wskazowki. Po teorie odsylam do pismiennictwa. Polecam model Prochaska & diClemente do pracy nad uzaleznieniami w ogole. A praktycznie - terapia. Polecam i zachecam. Pozdrawiam

W pracy nad kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi sprawdza się podejście behawioralno-poznawcze, w pracy pogłębianej model integracyjny. O ile na początku to praca w obszarze emocji, napięcia, układu nagrody czy zniekształceń myślenia tak później bardziej w obszarze relacji, poczucia własnej wartości, potrzeb czy tego co zrobić by żyło się mi lepiej. Pozdrawiam serdecznie. P.

Dzień dobry, podstawą leczenia jest psychoterapia, zwłaszcza podejścia poznawczo-behawioralne (CBT) oraz ich nowsze odmiany. Terapia poznawczo-behawioralna pomaga zidentyfikować i zmienić utrwalone, negatywne przekonania i nawyki - uczy rozpoznawania niezdrowych myśli, emocji i wyzwalaczy oraz zastępowania ich zdrowszymi strategiami radzenia sobie z pokusą. Osoby uczestniczące w CBT lub pokrewnej terapii akceptacji i zaangażowania (ACT) odczuwają znaczące zmniejszenie kompulsywnego używania pornografii i zachowań seksualnych, a efekty te utrzymują się w czasie. ACT uczy akceptować pojawiające się myśli i impulsy bez poddawania się im oraz działać w zgodzie ze swoimi wartościami, co pomaga przerwać błędne koło nałogu. Co ważne, celem terapii nie jest wyzbycie się seksualności, lecz przywrócenie równowagi: stopniowe ograniczenie szkodliwych nawyków przy jednoczesnym zachowaniu zdrowej i satysfakcjonującej ekspresji seksualnej. Jeśli u podłoża nałogu leżą głęboko zakorzenione wzorce emocjonalne z przeszłości (np. traumy, problemy z więzią), pomocne bywa sięganie po terapię schematów lub podejście psychodynamiczne. Jednak niezależnie od modalności terapii, zalecałbym włączenie strategii pomagających w codziennym radzeniu sobie z uzależnieniem, m.in.: ograniczanie bodźców poprzez unikanie sytuacji wyzwalających oraz zastosowanie praktycznych barier (np. filtrowanie treści pornograficznych w internecie, unikanie samotności z urządzeniami elektronicznymi), co utrudnia automatyczne sięganie po pornografię i łamie dotychczasowy cykl nałogowy. Włączenie zdrowych nawyków redukujących stres również bywa pomocne - techniki relaksacyjne, ćwiczenia fizyczne czy rozwijanie nowych zainteresowań pozwalają zastąpić kompulsywne zachowania innymi sposobami regulacji emocji. Przy odpowiedniej pomocy można nauczyć się panować nad impulsami, odbudować poczucie własnej wartości i powrócić do satysfakcjonującego, zdrowego życia seksualnego. Pozdrawiam serdecznie, Maciej Gajewski