Ja też czuje się nie ważna. Niczego w życiu nie osiągnęłam. Nawet nie mam obecnie pracy. Pracowałam

Obecna sytuacja mocno wpływa na Pani poczucie wartości i wywołuje trudne emocje. Proszę pamiętać, że żaden zawód, w tym praca sprzątaczki, nie definiuje wartości człowieka. To, co Pani przeżywa, może wynikać z wcześniejszych doświadczeń, które wpłynęły na sposób postrzegania siebie.

Warto rozważyć rozmowę z psychologiem, który pomoże Pani przepracować te emocje, wzmocnić poczucie własnej wartości i znaleźć motywację do dalszego rozwoju. Skupienie się na małych krokach, takich jak kursy, nowe zainteresowania czy planowanie zmiany pracy, może pomóc odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Przede wszystkim, to, co teraz czujesz, nie definiuje tego, kim jesteś ani tego, kim możesz się stać. Pamiętaj, że każdy ma swoją unikalną drogę, a Twoja nie musi kończyć się tam, gdzie jesteś teraz. To, co piszesz, wskazuje na ogromny ból i poczucie, że Twoja wartość jest związana z tym co robisz zawodowo. 

Każdy ma swoje wyzwania i trudności, a sprzątanie, czy jakakolwiek inna praca, nie ma wpływu na Twoją wartość jako osoby. To może być bardzo trudne lecz pamiętaj, że nie jesteś sama. Warto poszukać pomocy u terapeuty, który pomoże Ci przepracować te trudne przeżycia.

Jeśli chodzi o twojego męża, to bardzo smutne, że tak o Tobie mówi. Nikt nie zasługuje na takie słowa, zwłaszcza od bliskiej osoby. Warto zastanowić się, jak wygląda Wasza relacja i jakie są jej fundamenty. Czasami trzeba postawić granice i wyjaśnić innym - jakie słowa i zachowania ranią drugą osobę.



To naturalne, że chcesz czuć się doceniana i zauważona, ale warto zrozumieć, że Twoja wartość nie zależy od tego, co robisz, lecz od tego, kim jesteś. Chociaż dziś czujesz się w dołku, to pamiętaj, że nie musisz w nim pozostać. Zasługujesz na szacunek, miłość i spełnienie.

Dzień dobry, oczywiście jest możliwość popracowania wspólnie, aby wzmocnić Pani samoocenę również, aby nauczyć się stawiać granice oraz popracować nad tym, co Panią aktualnie męczy w życiu i tym zawodowym i rodzinnym. Zachęcam do konsultacji, wypracujemy wspólnie potrzebne mechanizmy i nauczymy jak radzić sobie w takich trudnych sytuacjach.

Dzień dobry. Z Pani wiadomości czuć ciężar stydu i poczucia bycia ocenionym. Bardzo boli słyszeć od najbliższych tak krzywdzące słowa, które potrafią zbombardować poczucie własnej wartości i szacunek do siebie. Głos Pani męża to jednak nie obiektywny fakt, a raczej stygmatyzowanie i krytykowanie. Człowiek nigdy nie jest "Zawodem" - ani sprzątaczką, ani specjalistą ani studentem - jest osobą z historią, talentami, ranami i potrzebami. Praca bywa tylko etapem naszego życia a nie definicją godności. Pośród nas jest wiele ludzi, którzy po traumie przeszli w tryb przetrwania, aby małymi krokami powoli dojść do siebie w poczuciu bezpieczeństwa. W takich chwilach przydatne jest wsparcie psychologa lub psychoterapeuty, aby w zaufanej relacji odnaleźć siebie na nowo i poradzić sobie ze wstydem. Pani wartość nie zależy od tego, co ma Pani w CV. Najważniejsze, że szuka Pani pomocy zadając to pytanie i zastanawiając się, czy głos męża lub krytyczny głos z wnętrza jest prawdziwy i sensowny. Najważniejszym jest znaleźć spokojnej miejsce i ludzi, którzy wesprą Panią w powolnym odbudowywaniu swojego życia i poczucia wartości, a dopiero później można zastanawiać się nad rozwojem kariery zawodowej, jeśli nadal będzie Pani tym zainteresowana. Życzę PAni życzliwych ludzi obok siebie oraz takiego tempa życia, które przyniesie spokój i bezpieczeństwo. Pozdrawiam, Monika Bała