Dzień dobry, Syn zaczął w tym roku swoją przygodę z przedszkolem. Ma 3 i pół roku. Na początku cho

2 odpowiedzi
Dzień dobry,
Syn zaczął w tym roku swoją przygodę z przedszkolem. Ma 3 i pół roku. Na początku chodził chętnie, choć pożegnania i tak były z płaczem. Po kilku dniach nie chciał już iść do przedszkola. Mówił, że nie może wyjść na plac zabaw, że boi się Pani bo ma duże usta, że dziś szkoła zamknięta i pani ma wolne albo, że martwi się czy mamie w domu nie dzieje się krzywda. Syn jest bardzo wrażliwym dzieckiem, typ "maminsynka", wcześniej były problemy ,żeby sam został u dziadków na cały dzień pomimo tego, że bardzo ich lubi. Chciałabym, aby zaczął integrować się z dziećmi, wcześniej czy na placu zabaw, czy w miejscu gdzie były dzieci raczej chętnie do nich podchodził. Teraz nie chce słyszeć o przedszkolu. Pokazuje mu zdjęcia co dzieci robią w jego grupie, ogląda chętnie ale mówi żeby mu nie pokazywać i nie opowiadać o przedszkolu. Płacze w łóżku i nie pozwoli się ubrać, mówi, że zostanie z dziadkiem. Wie również, że mama jest w domu, ponieważ ma młodszego brata, który jeszcze nie rozpoczął przygody ze żłobkiem. Nie wiem co mam robić, czy prowadząc go na siłę czy dać mu spokój i poczekać, aż sam będzie chciał chodzić.
Pozdrawiam
mgr Agnieszka Petruczenko-Kanclerz
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Łomianki
Początki przedszkola mogą nie być łatwe, ale na taki dramat i wielkie łzy trzeba się przygotować i trzeba znaleźć sposób, by ułatwić synowi oswojenie się z tą sytuacją. Poranny bunt przed przedszkolem może wynikać z różnych przyczyn, może wynikać np. z niedojrzałości malucha.
Dlatego przed podjęciem decyzji,,co dalej ..'' należy poobserwować syna jak długo trwa jego bunt, w jakich okolicznościach się pojawia, czy płacze w przedszkolu, czy bawi się z dziećmi, jak sypia, czy moczy się w nocy, kto go odprowadza do przedszkola itp.
Proponuje konsultacje z psychologiem w celu omówienia objawów i sposobu postępowania z synem.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Petruczenko
Znajdź eksperta
 Kornelia Cichoń
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Warszawa
Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, jest częstą sytuacją u dzieci w tym wieku – szczególnie u tych bardziej wrażliwych i silnie związanych z mamą. Początkowa ciekawość przedszkola, a potem wycofanie i silne emocje przy rozstaniu, to typowy przebieg adaptacji, która bywa nierówna i falująca.

Zwraca uwagę to, że u syna pojawia się lęk – zarówno związany z przedszkolem (postać pani, ograniczenia), jak i o Panią („czy mamie coś się nie stanie”). To pokazuje, że dla niego najtrudniejsze jest poczucie bezpieczeństwa i rozłąka, a nie samo przedszkole jako takie.

W takiej sytuacji „czekanie aż sam będzie chciał” zwykle nie przynosi poprawy – bo lęk ma tendencję do utrwalania się. Z kolei wprowadzanie na siłę, bez wsparcia emocjonalnego, może ten lęk nasilić.

Najbardziej pomocne jest podejście pośrednie:
– krótkie, spokojne rozstania (bez przedłużania),
– przewidywalność („przyjdę po obiedzie”),
– uznanie jego emocji („widzę, że się boisz, to dla Ciebie trudne”), bez przekonywania na siłę,
– budowanie poczucia, że przedszkole jest stałym i bezpiecznym miejscem.

Jednocześnie widzę, że u syna jest dużo napięcia wokół rozstania i bezpieczeństwa – warto przyjrzeć się temu szerzej, żeby nie utrwalił się schemat lękowy.

Zapraszam Panią na konsultację (możliwa również z dzieckiem) w gabinecie lub online– w takiej rozmowie możemy dokładniej omówić sytuację i dobrać sposób postępowania dopasowany do jego temperamentu i potrzeb.

Z poważaniem,
Kornelia Cichoń
psycholożka

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.