Dzień dobry, stwierdzono u mnie bordeline. Ciężko mi się z tym pogodzić. W dodatku wszystkie moje za
Dzień dobry, stwierdzono u mnie bordeline. Ciężko mi się z tym pogodzić. W dodatku wszystkie moje zachowania, bądź mówienie o uczuciach mój partner odbiera jako manipulację. Nie mogę rozmawiać o swoim złym samopoczuciu lub problemach, bo słyszę, że inni mają gorzej albo, że tylko się użalam nad sobą. A on ma gorzej bo jest ze mną a ja ciągle go niszczę. Naprawdę staram się nie ulegać emocjom, biorę leki, ale jakas najmniejsza niezgodność między nami jest przypisana mi, że celowo wzbudzam kłótnie jeżeli się z nim nie zgodzę. Od razu szantażuje mnie, że nie jedziemy na weekend który wykupiłam dla nas i znajomych, bo jestem psychiczna. Dodatkowo powiedział mi, że wszystkim znajomym powie że mam bordeline i jestem wariatka, w mojej pracy zrobi to samo. Czuję cały czas strach, nie umiem czuć inaczej i widzieć różne sprawy przez pryzmat innych ludzi. A skoro ja wypowiadam swoje zdanie, które jest zgodne z moimi uczuciami i dostaje w odpowiedzi że przez to co powiedziałam robię z niego głupka i nim manipuluje, bo nikt tak nie myśli jak ja, tylko wszyscy jak on. Nie chce podawać przykładów konkretnych, żeby nie zostać rozpoznana. Ja rozumem , że pewne moje zachowania są nieprawidłowe. Tak bardzo się staram, a cały czas on wznieca kłótnie, ja się z nich wycofuje, bo chce spokój, nie chcę żeby gniew mnie poniósł. Wtedy mówię rzeczy których nie chce, ale on mnie cały czas prowokuje w ogóle mnie nie wspiera, z każdym problemem zostaje sama, pytam czy mnie kocha bo tego potrzebuje, bo w głowie mam myśli, że tak nie jest, a on że jest mi to potrzebne jego zapewnienie do manupulacji nim. A to nieprawda. Czy tak powinien zachowywać się partner osoby z bordeline? Ja widzę u siebie znaczną porawe, ale mu wystarczy jeden drobny mój błąd i już dla jego cała moja praca nad sobą się nie liczy , wg niego to wszystko było oszustwem na pokaz. Nie wiem co mam robić.
4 odpowiedzi
Droga Pani. tak nie powinien zachowywać się żaden człowiek względem drugiego bez znaczenia na plec, chorobe czy rasę. Co ma Pani zrobić? Przestać tolerować takie traktowanie. Jeśli nie wie Pani jak przestać, proszę pójść na terapię i krok po kroku odzyskać swoje życie. Ma Pani wystarczająco dużo innych problemów. Pozdrawiam serdecznie
Rozumiem, jak trudna jest Twoja sytuacja i jak bardzo się starasz. To, co opisujesz w relacji z partnerem, budzi poważne obawy. Partner osoby z borderline absolutnie nie powinien zachowywać się w sposób, który Cię rani, szantażuje, poniża i wzbudza strach. Szantażowanie ujawnieniem Twojej diagnozy jest formą przemocy emocjonalnej. To, że starasz się kontrolować swoje emocje, bierzesz leki i pracujesz nad sobą, świadczy o Twoim zaangażowaniu w proces zdrowienia. Twój partner powinien to doceniać i wspierać, a nie umniejszać Twoje wysiłki przy każdym potknięciu. Obwinianie Cię za każdą niezgodność, przypisywanie złych intencji i twierdzenie, że manipulujesz, są przykładami zachowań toksycznych. Zapewnianie o miłości, kiedy tego potrzebujesz, nie jest manipulacją. Każdy potrzebuje poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, zwłaszcza w trudnych momentach. Partner powinien być źródłem wsparcia i zrozumienia, a nie dodatkowego stresu. W Twojej sytuacji najważniejsze jest zadbanie o swoje bezpieczeństwo emocjonalne. Zastanów się, czy ta relacja Ci służy, czy wręcz przeciwnie – pogarsza Twoje samopoczucie i utrudnia zdrowienie. Zachęcam by porozmawiać z psychoterapeutą o tym, co się dzieje w związku. Terapeuta pomoże ocenić sytuację i podjąć odpowiednie kroki.
Dzień dobry, Z tego co czytam, Państwa komunikacja jest dosyć zaburzona. Jeśli chciałaby Pani skorzystać z wizyty u psychoterapeuty to polecam nurt dialektyczno-behawioralny (DBT) lub psychodynamiczny- pomaga on w zrozumieniu siebie i popracowaniu nad stawianiem granic i mówieniu o swoich potrzebach. Z tego co Pani pisze Pani Partner również stosuje na Pani manipulacje i Panią obraża. Powodzenia
Prosze rozwazac terapie indywidualna, bo, jak widac, problematyka (z obu stron) bedzie rozgrywana (w formie zachowan tzw. acting-out) w relacjach z innymi, zamiast byc rozumiana i mentalizowana. Niestety trzeba bedzie wziac odpowiedzialnosc za swoj wklad tez do wspominanej przez Pania relacji. Za druga strone nie mozna brac odpowiedzialnosci, wnoszenie historii innej osoby, proby rozkminiania czemu co ktos powiedzial i zrobil, czasami w terapii (psychodynamicznej na przyklad) jest interpretowane jako opor przed wlasna praca wgladowa, opor przed rozumieniem tego co sie samemu wnosi i rozgrywa. Ten wpis moznaby tak interpretowac, ze tam jest wiecej o "nim" niz o sobie. Niestety terapia, np. psychodynamiczna - bedzie dlugoterminowa (min 1 rok, w settingu cotygodniowym minimum). Powodzenia !!!
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.