Dzień dobry, Od zawsze miałam ogromne problemy z akceptacją siebie, swojego ciała, jednak nigdy ni

Dzień dobry,
Od zawsze miałam ogromne problemy z akceptacją siebie, swojego ciała, jednak nigdy nie wpływało to na moje życie tak bardzo żebym myślała że potrzebuję pomocy. Aktualnie jednak jestem w moim drugim poważnym związku i ostatnio usłyszałam od mojego chłopaka że zbyt często rozmawiamy o seksie i że to go męczy i ze nie chce zeby to bylo naszym jedynym tematem. Pociągnęło to u mnie szereg myśli i uczuć, bardzo mieszanych uczuć. Z jednej strony ucieszyłam się bo chłopak który nie myśli tylko o seksie i oczekuje czegoś więcej od związku - no ideał. Jednak gdzieś tam pojawiła się u mnie myśl że mu się nie podobam, że nie jestem wystarczająca, że coś że mną jest nie tak. Ale chciałam jak najlepiej dla niego więc zaczęłam myśleć czym zastąpić tematy seksu i o czym mogę z nim rozmawiać i się okazało że ja nie wiem, że cały czas nasz związek opierałam tylko na seksie i że nie potrafię inaczej. Zaczęłam więc analizować mój poprzedni związek pod tym kątem i przypomniałam sobie że w poprzednim związku ja byłam w podobnej sytuacji co mój obecny chłopak teraz. Na początku związku dużo rozmawialiśmy na takie tematy ale z czasem to stało się uciążliwe, nie miałam ochoty na seks ani tematy związane z tym do tego stopnia że mnie to po prostu zaczęło brzydzić. A mój były chłopak wtedy miał do mnie pretensje że mniej na te tematy rozmawiamy, więc ja wtedy zaczęłam się do tego zmuszać i czułam się okropnie. Czułam się właśnie tak jakbym była tylko po to, żeby go zaspokoić. I większość tamtego związku kręciła się w okół seksu i naprawdę nie wiem jak powinien wyglądać zdrowy związek, nie potrafię poprowadzić normalnej rozmowy. Oprócz tego sięgając głębiej wspomnień zdałam sobie sprawę że nie tylko moje związki kręciły się tylko w okół seksu, ale większość moich jakichkolwiek znajomości. Cały czas robię z siebie obiekt seksualny, żarty o seksie, dwuznaczne teksty i to wszystko tylko i wyłącznie za trochę uwagi. Sama nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć, mam okropny mętlik w głowie. A pytanie moje brzmi czy powinnam udać się z tym do psychologa, czy to może być powazny problem we mnie? Straszne się tego wstydzę