Dzień dobry, Od pół roku leczę się na stwierdzoną przez lekarza psychiatrę ciężką depresję. Podjęła

Dzień dobry, Od pół roku leczę się na stwierdzoną przez lekarza psychiatrę ciężką depresję. Podjęłam się oprócz leczenia farmakologicznego również psychoterapii u osoby po psychologii stosowanej. Jestem po kilkunastu spotkaniach terapeutycznych, które budzą u mnie mieszane uczucia, a dokładniej terapeuta. Po zrobionym po łebkach wywiadzie wstępnym, gdzie nawet nie padło pytanie o powód depresji ani myśli samobójczych nastąpiły sesje terapeutyczne. Usłyszałam od terapeuty, że obecny brak myśli samobójczych oznacza koniec depresji i czy chcę ją kontynuować. Po 2 tygodniach po moim oznajmieniu, że chcę kontynuować, bo czuję się dalej nie najlepiej psychicznie usłyszałam od terapeuty wykład, że życie jest ważne i pytanie czy wiem jak zgłosić się do szpitala w przypadku myśli samobójczych. Na kolejnym spotkaniu znowu padło pytanie czy chcę kontynuować i czy spotkania mnie nie nudzą. Nie nudzą mnie o czym poinformowałam jak i o tym, że mam problem z określaniem emocji i ich wyrażaniem, ale się staram być zaangażowana w terapię jak mogę. Nastąpiły jeszcze dwa spotkania, gdzie podczas jednego terapeuta wyglądał na przejętego moim problemem i zaproponował dodatkowe spotkania w razie potrzeby, a już na kolejnym znowu zachowywał się jakby problemu depresji nie było i pytał czy chcę kontynuować terapię oraz jak moje przemyślenia dotyczą jego osoby. Jestem już zmęczona zmiennością nastrojów i podejścia terapeuty do mojej osoby. Zamiast skoncentrować się na sobie i sposobie poradzenia z nawracającą depresją po ostatniej terapii moje myśli są skoncentrowane tylko na terapeucie i tym jak zachowa się on na kolejnym spotkaniu. Co ja mam z tym zrobić? Spytać terapeutę, czy to on nie chce kontynuować mojej terapii, a nie chce mi o tym wprost powiedzieć? Spytać czy nie wierzy w moją chorobę, bo takie mam odczucia? A może to on ma jakieś zaburzenie osobowości, że co spotkanie ma inny nastrój i koncentruje uwagę na sobie a nie moich problemach? Proszę o jakąś radę, bo jestem już zmęczona taką terapią, a na rezygnację z tej i zaczynanie kolejnej u innej osoby nie będę mieć siły, ponieważ mimo leczenia od pół roku nadal jestem wrakiem fizycznym i psychicznym człowieka od depresji.

3 odpowiedzi


Dzień dobry, badania wykazują, że jednym z najważniejszych czynników w kontekście sukcesu lub porażki w pracy z problemami mentalnymi, jest relacja terapeutyczna. To co powiem to truizm, ale terapia jest trudnym procesem, dlatego może i powinna Pani porozmawiać o swoich uczuciach i odczuciach z terapeutą. A nade wszystko, o co proszę, nie powinna Pani rezygnować z pomocy, jeśli podejmie Pani decyzję o zmianie. Pozdrawiam serdecznie.

Piotr T. Karasek

Piotr T. Karasek

psychoterapeuta

Wrocław

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry, Rozumiem, że jesteś w trudnej sytuacji i masz wiele pytań i wątpliwości dotyczących swojej terapii. To, co opisujesz, może być frustrujące i niekorzystne dla twojego postępu w leczeniu depresji. Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby rozwiązać tę sytuację: Skomunikuj swoje uczucia: Ważne jest, aby otwarcie wyrazić swoje uczucia i obawy terapeucie. Możesz rozpocząć od powiedzenia mu, że jesteś zaniepokojona tym, jak przebiega terapia i że potrzebujesz większej pewności, że dostajesz właściwą pomoc. Wyraź swoje oczekiwania: Powiedz terapeucie, czego oczekujesz od sesji terapeutycznych. Może to obejmować bardziej konkretną pracę nad twoimi problemami, lepsze zrozumienie twoich emocji lub dostosowanie podejścia terapeutycznego. Zapytaj o plan terapeutyczny: Poproś terapeutę o przedstawienie planu leczenia, który obejmuje cele terapii, metody pracy nad nimi i ocenę postępów. To pomoże w utrzymaniu jasności i struktury w terapii. Rozważ zmianę terapeuty: Jeśli po rozmowie z terapeutą nadal masz wrażenie, że terapia nie spełnia twoich oczekiwań lub że nie jesteś dobrze zrozumiana, rozważ rozważ zmianę terapeuty. Terapeuci różnią się stylem i podejściem, więc może być konieczne znalezienie kogoś, kto bardziej pasuje do twoich potrzeb. Konsultacja z innym specjalistą: Jeśli jesteś zaniepokojona, że terapeuta nie wierzy w twoją chorobę lub ma trudności w dostosowaniu się do twoich potrzeb, możesz także rozważyć konsultację z innym specjalistą psychiatrycznym lub psychoterapeutą w celu drugiej opinii. Nie trać nadziei: Nie zapominaj, że depresja jest trudnym schorzeniem, ale istnieją różne metody leczenia, które mogą pomóc. Jeśli masz wrażenie, że terapia nie idzie dobrze, nie rezygnuj z leczenia. Ważne jest, aby szukać pomocy i wsparcia, które będą dla ciebie odpowiednie. Pamiętaj, że terapia może być procesem długotrwałym i wymagać cierpliwości. Twoje zdrowie psychiczne jest ważne, więc nie wahaj się poszukiwać pomocy, która będzie dla ciebie skuteczna.


Dzień dobry, Rozumiem, że jest Pani zdezorientowana. Kiedy czytam Pani wiadomość mam kilka myśli: 1) Może reakcje terapeuty wypływają w jakiś sposób z Pani funkcjonowania. Ciągłe pytania o to, czy chce Pani kontynuować - może są jakoś związane ze spostrzeganą Pani niepewnością, czy nudą? Dylematy, czy okres depresji zagrażającej życiu już się zakończył może jest próbą diagnozy i określenia na co miałaby być nastawiona dalsza terapia. A pytania o to, jak Pani przeżywa terapeutę mogę być bardzo ważne pod kątem badania Pani przeniesienia - jest to ważna i potrzebna technika terapeutyczna. Innymi słowy, może wszystkie te interwencje terapeuty, które budzą Pani wątpliwość, w gruncie rzeczy mają swoje terapeutyczne uzasadnienie. 2) Jeśli jednak ma Pani wątpliwości co do kompetencji terapeuty, z pewnością warto mu to taktownie powiedzieć. Dla każdego terapeuty to ważna informacja. To jak Pani przeżywa terapeutę jest bardzo ważne. Zdecydowanie uważam, że najpierw dobrze byłoby włożyć wysiłek i pracę, żeby odnaleźć się w tej relacji terapeutycznej w której już Pani jest. Nawet jeśli nie wszystkie interwencje Pani odpowiadają, może warto popracować nad tym, żeby Pani poczuła się w niej bezpiecznie i badać powody, dla których na ten moment tak się Pani nie czuje. 3) Jednocześnie nasuwa się pytanie czy jest to relacja terapeutyczna z osobą, która ma odpowiednie kwalifikacje. Pisała pani wyłącznie o psychologii stosowanej jako wykształceniu terapeuty. Aby prowadzić psychoterapię bardzo wskazane byłoby mieć ukończone również szkolenie psychoterapeutyczne, a przynajmniej być w trakcie tego typu szkolenia. Wtedy mamy pewność, że terapeuta jest przygotowany merytorycznie oraz ma odpowiednie wsparcie superwizyjne do prowadzenia psychoterapii. Pozdrawiam! Beata BP

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.