Dzień dobry. Od jakiegoś czasu borykam się z problemem niechęci wręcz obrzydzenie do mojego chłopaka

Dzien dobry. Odpowiedzi na to pytanie może być wiele... to o czym Pani pisze nie wystarcza do głębszego przyjrzenia się temu doświadczeniu i znalezienia dobrego rozwiązania dla Pani poczucia że coś jest z Pania nie tak. Przychodzi mi do głowy wiele watków którym można by się bylo przyjrzeć... to że część z nas, część z typów zdrowych osobowości potrzebuje czasu w tzw. "wlasnym sosie". Nie ma w tym nic niekorzystnego... Proponuję żeby zrobiła sobie Pani 16 personality test. Może to pokaże Pani naturalne tendencje które są częścią Pani konstrukcji... Natomiast obrzydzenie to silne słowo... dobrze byłoby się temu przyjrzeć ze specjalistą. NIe podaje Pani tej informacji ale wnioskuję że jest Pani późną nastolatką lub młodą osobą dorosłą. To dobry czas żebt przyjrzeć się pewnym wzorcom i mechanizmom które sie w nas pojawiają na skutek np. tzw. stylów przywiązania. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry! Trudno oczywiście powiedzieć coś więcej na ten temat, gdyż nie znam Pani sytuacji ani Pani historii. Nie wiem, od jak dawna przeżywa Pani chwile niechęci do Mamy. Faktycznie jednak to, jak reagujemy na naszego partnera romantycznego ma związek z tym, jak nauczyliśmy się, zwłaszcza w dzieciństwie, funkcjonować w relacji z pierwotnym opiekunem, czyli na ogół z matką. Częściej dotyczy to naszego własnego przeżywania emocji i naszych własnych myśli. Często dotyczy przeżywania bliskości. Może jednak oczywiście dotyczyć jakichś innych myśli czy sytuacji, bardziej bieżących. Warto skonsultować się w tej sytuacji ze specjalistą psychologiem lub psychoterapeutą, poprzyglądać się sobie, swoim uczuciom i myślom, aby dojść do tego, o co tak naprawdę chodzi.

Dziękuję, że podzieliłaś się swoimi trudnościami. Twoje doświadczenia są ważne i warto się im przyjrzeć. Spróbuję pomóc Ci zrozumieć, co może się dziać, oraz zasugeruję kroki, które mogą okazać się pomocne. 1. Twoje odczucia – co mogą oznaczać? Wahania emocji w relacjach To, co opisujesz – nagłe uczucie niechęci lub obrzydzenia wobec bliskich osób – może wynikać z różnych przyczyn. Ważne, by podkreślić, że te odczucia same w sobie nie świadczą o tym, że „coś jest z Tobą nie tak”. Mogą być naturalnym sygnałem, że istnieją pewne emocje lub potrzeby, które wymagają uwagi. Możliwe przyczyny: Przeciążenie emocjonalne: Jeśli dużo inwestujesz w relacje (emocjonalnie, mentalnie), Twój umysł może czasem reagować na to zmęczeniem. Uczucie niechęci może być sposobem Twojego organizmu na zasygnalizowanie potrzeby przestrzeni lub odpoczynku. Ambiwalencja emocjonalna: Miłość i bliskość w relacjach często współistnieją z chwilowymi negatywnymi odczuciami, takimi jak irytacja czy niechęć. To nie oznacza, że relacja jest zła – takie wahania są naturalne, zwłaszcza gdy masz wysoki poziom wrażliwości na emocje. Wyuczone schematy relacyjne: Jeśli w przeszłości miałaś trudności z bliskimi osobami (np. w relacji z mamą), Twój umysł mógł wykształcić schemat unikania, który aktywuje się, gdy czujesz bliskość w związku. Lęk przed bliskością lub utratą niezależności: Być może podświadomie obawiasz się, że zbyt bliska relacja ograniczy Twoją niezależność. Uczucie niechęci może być sposobem na „zachowanie dystansu”. Wpływ zmienności nastroju: Twoje wahania nastroju mogą być związane z wewnętrznym stresem, zmęczeniem, a nawet czynnikami biologicznymi, jak np. hormony. 2. Jak to wpływa na relacje? Twoje obawy dotyczące tego, jak te epizody wpłyną na Waszą relację w przyszłości, są zrozumiałe. Ważne jest, by zrozumieć, że momenty niechęci nie muszą oznaczać, że związek jest skazany na porażkę. Mogą być sygnałem, że: Potrzebujesz więcej równowagi między bliskością a czasem dla siebie. Warto pracować nad swoimi schematami emocjonalnymi i reakcjami. 3. Co możesz zrobić? A. Obserwuj i analizuj swoje emocje Spróbuj zauważyć, w jakich sytuacjach pojawia się niechęć. Czy są jakieś wspólne cechy tych momentów? Możesz zapisywać swoje obserwacje, np. w dzienniku emocji. Przydatne pytania to: Co działo się tuż przed tym, gdy poczułam niechęć? Czy byłam zmęczona, zestresowana, czy miałam jakieś inne emocje, które mogły na to wpłynąć? Jak długo trwa uczucie niechęci? Co je łagodzi? B. Praktykuj samoregulację Czasami uczucia takie jak niechęć pojawiają się w odpowiedzi na napięcie w naszym ciele lub umyśle. Oto kilka technik, które mogą pomóc: Ćwiczenia oddechowe: Głębokie, spokojne oddychanie przez kilka minut może pomóc Ci się zrelaksować. Techniki uziemiające: Skupienie się na otoczeniu (np. zauważenie 5 rzeczy, które widzisz, 4, które słyszysz, itd.) może pomóc Ci powrócić do chwili obecnej. Akceptacja emocji: Zamiast walczyć z uczuciem niechęci, spróbuj je zauważyć i zaakceptować, np. „Widzę, że teraz czuję niechęć. To jest w porządku. Moje emocje nie definiują mojej relacji.” C. Komunikacja z partnerem Otwartość w relacji jest kluczowa. Możesz porozmawiać z chłopakiem o swoich odczuciach w sposób, który nie obarcza go winą, np.: „Czasem zdarza mi się odczuwać nagłą niechęć, nie wiem jeszcze, skąd się to bierze, ale chciałabym to zrozumieć. To nie jest Twoja wina, tylko coś, nad czym próbuję pracować.” D. Znajdź równowagę między bliskością a przestrzenią Jeśli niechęć pojawia się w momentach, gdy spędzacie dużo czasu razem, zastanów się, czy masz wystarczająco dużo przestrzeni dla siebie. Ważne jest, by w związku pielęgnować swoją indywidualność i hobby. E. Rozważ wsparcie terapeutyczne Jeśli te uczucia są dla Ciebie bardzo uciążliwe, terapia może być pomocna. W CBT możemy pracować nad: Rozpoznawaniem schematów myślowych, które wpływają na Twoje emocje. Nauczaniem technik radzenia sobie z emocjami i napięciem. Pogłębianiem samoświadomości i zrozumieniem, skąd mogą wynikać te reakcje. 4. Co z przyszłością związku? To, że czasem odczuwasz niechęć, nie oznacza, że Wasz związek jest skazany na porażkę. Ważne jest jednak, by zrozumieć, skąd biorą się te uczucia, i pracować nad nimi, zanim staniecie się bardziej zaangażowani (np. zamieszkanie razem). Wspólna praca nad relacją oraz Twoja indywidualna praca nad emocjami mogą pomóc w zbudowaniu zdrowej, satysfakcjonującej relacji. Podsumowanie Twoje uczucia są zrozumiałe i nie oznaczają, że „coś jest z Tobą nie tak”. Mogą wynikać z przeciążenia emocjonalnego, schematów wyniesionych z przeszłości lub potrzeby lepszego balansu między bliskością a przestrzenią. Warto pracować nad rozpoznawaniem tych emocji, dbaniem o równowagę w relacji i, jeśli potrzeba, rozważyć wsparcie terapeutyczne. Jeśli chcesz zgłębić temat, jestem tutaj, by pomóc. Trzymaj się ciepło!

Dzień dobry, taki problem może mieć różne podłoże i trzeba by się temu przyjrzeć żeby zrozumieć ten mechanizm - może to mieć związek z różnymi trudnymi historiami z przeszłości, różnymi schematami w których tkwimy, wyobrażeniami na temat relacji i lękami z tym związanymi i in. Najlepiej by było skorzystać z pomocy psychoterapeuty żeby zidentyfikować źródło tych reakcji i to przepracować. Pozdrawiam Justyna Wojciechowska

Dzień dobry, opisywane przez Panią zjawisko jest dość częste i nie oznacza, że coś z Panią albo relacją jest nie tak. Zazwyczaj jest ono informacją o tym jak reagujemy na to, co dzieje się w obrębie relacji- na przykład bliskość, oddalenie czy trudne emocje. Kluczem może okazać się zrozumienie na co dokładnie Pani reaguje i jaką funkcję pełni to odczucie. Pomocne może być też przyjrzenie się jak wygląda ten mechanizm w innych relacjach, na przykład w relacji z mamą. Może Pani przyglądać się temu samodzielnie albo z pomocą psychoterapeuty.