Dzień dobry, moja córka 3,5 roku poszła dziś pierwszy raz do przedszkola. Nie płakała. Ale po odbior

Zachowanie córki w pierwszym dniu przedszkola może być naturalną reakcją na nowe, stresujące dla niej środowisko. Nawet jeśli w domu jest posłuszna i dobrze się zachowuje, nowe otoczenie, brak rodziców, oraz nieznane osoby mogą wywołać różnorodne reakcje emocjonalne. Dla dziecka w wieku 3,5 lat nowe środowisko może być przytłaczające. Mimo że nie płakała, mogła czuć się zdezorientowana i zaniepokojona, co wpłynęło na jej zachowanie. Brak płaczu nie oznacza braku stresu. Pierwszy dzień przedszkola to duża zmiana, która zaburza codzienną rutynę dziecka. W reakcji na brak rodziców i nowe zasady, może reagować buntowniczo. Uderzenie głową w ścianę może być sposobem na wyrażenie frustracji, przeciążenia emocjonalnego lub braku umiejętności radzenia sobie z emocjami. Takie zachowania, choć niepokojące, mogą być przejściową reakcją na stres. W takiej sytuacji proponował bym, porozmawiać z dzieckiem o emocjach, zapytać jej, jak się czuła w przedszkolu, czy coś ją przestraszyło lub zmartwiło. Dzieci w tym wieku mogą mieć trudności z wyrażaniem emocji słowami, obserwowanie zachowania dziecka po przyjściu z przedszkola też może sporo powiedzieć. Proponował bym stworzyć dziecku rutynę, dzieci czują się bezpieczniej, gdy mają ustaloną zasady. Przygotować ją codziennie do przedszkola w sposób pozytywny – proponuję mówić, co się wydarzy, co będzie robiła i kiedy wróci do domu. To może pomóc jej poczuć się pewniej i bezpieczniej. To bardzo wczesny etap, więc warto dać córce i sobie czas na zaaklimatyzowanie się w nowej sytuacji, jednocześnie bacznie obserwując, jak rozwija się jej zachowanie.

Dzień dobry, moja córka 3,5 roku poszła dziś pierwszy raz do przedszkola. Nie płakała. Ale po odbiorze usłyszałam od Pani same złe rzeczy. Ze nie słuchała , że ignorowała pytania, uderzyła głowa w ścianę i ze ogólnie był kłopot. Odebrałam ją po 3 h a tu takie wnioski, już była skarga u dyrekcji. Dodam że córka jest żywym dzieckiem ale w domu nas słucha. Skąd takie zachowania i jak jej pomóc?