Dzień dobry mam problem z mężem od lat mąż od kad pamiętam ogląda filmy porno czy zdjęcia filmiki na

Dzień dobry. Myślę że ważny jest tutaj całokształt Państwa relacji. Jak wygląda Państwa życie seksualne, jak w ogóle jest z intymnością w Państwa związku, czy Państwo rozmawiacie, spędzacie czas itp. Być może problem z filmikami i zdjęciami to tylko jeden z aspektów większego problemu w związku i warto wtedy przyjrzeć się tej szerszej perspektywie. Istotne jest też, czy Pani ma generalnie skłonność do zazdrości, czy w przeszłości miała Pani ku temu powody, czy to bardziej jest chęć kontroli. Być może coś się nie układa w Państwa związku i mąż ucieka w porno, być może Pani czuje jakiś niepokój czy lęk związany z brakami emocjonalnymi z przeszłości, przez to ma Pani potrzebę kontroli. Być może to jest już uzależnienie męża i on w ten sposób odreagowuje swoje problemy. Przyczyn i płaszczyzn tego problemu może być wiele. Na pewno próby kontroli nic dobrego nie dadzą, jeśli się da to najlepiej szczerze z mężem porozmawiać, o Państwa relacji, o swoich emocjach i potrzebach. Pomocne może w tym być spotkanie z terapeutą par.
Pozdrawiam
Justyna Wojciechowska

Dzień dobry Pani,
Rozumiem, jak bardzo trudna i bolesna jest dla Pani ta sytuacja. Słyszę Pani niepokój, lęk i poczucie braku zaufania do męża, a także frustrację spowodowaną brakiem zmiany w jego zachowaniu i bagatelizowaniem przez niego Pani uczuć.
Przede wszystkim, chcę Pani powiedzieć, że ma Pani pełne prawo czuć się w ten sposób. Pani odczucia są ważne i zasługują na szacunek. Zachowanie męża, polegające na oglądaniu pornografii i flirtowaniu z innymi kobietami, zwłaszcza wbrew Pani prośbom i po obietnicach poprawy, jest naruszeniem zaufania i może być bardzo raniące. Jego tłumaczenia i próby zrzucenia winy na "przypadkowe" sytuacje są niestety mało wiarygodne i dodatkowo pogarszają sytuację.
W takiej sytuacji kluczowe jest, aby Pani zadbała o siebie i swoje samopoczucie. Proszę pamiętać, że nie jest Pani odpowiedzialna za zachowanie męża i nie może go Pani kontrolować. Może Pani jedynie decydować o tym, jak Pani na to reaguje i jakie granice stawia w związku.
Proszę rozważyć następujące kroki:
Przede wszystkim szczerą rozmowę z mężem, podczas której jasno i stanowczo wyrazi Pani swoje oczekiwania i granice. Proszę powiedzieć mu, jak jego zachowanie na Panią wpływa i że nie zgadza się Pani na dalsze lekceważenie Pani uczuć. Jeżeli mąż nie będzie skłonny do współpracy i zmiany, warto rozważyć terapię par, która może pomóc w rozwiązaniu problemów komunikacyjnych i odbudowaniu zaufania.
Dodatkowo, zachęcam Panią do skupienia się na sobie i swoim życiu. Proszę poświęcić czas na swoje pasje, zainteresowania i relacje z innymi ludźmi. Im bardziej będzie Pani zadowolona ze swojego życia poza związkiem, tym silniejsza będzie Pani pozycja i łatwiej będzie Pani podejmować decyzje dotyczące przyszłości relacji z mężem.
Ważne jest również, aby Pani zadbała o swoje zdrowie psychiczne i emocjonalne. Proszę rozważyć konsultację z psychologiem lub terapeutą, który pomoże Pani przepracować trudne emocje, wzmocnić poczucie własnej wartości i podjąć decyzje dotyczące przyszłości związku.
Proszę pamiętać, że nie jest Pani sama i zasługuje na szczęście i szacunek. Niezależnie od tego, jaką decyzję Pani podejmie, proszę kierować się swoim dobrem i pamiętać, że ma Pani prawo do szczęśliwego i satysfakcjonującego życia.

Warto przyjrzeć się jak układa się relacja małżeńska, a w szczególności obszar seksualny. Zachęcam do tej analizy w obecności specjalisty z kwalifikacjami dot. terapii par.

No dobrze, to ustalmy jedno:
Pani mąż najwyraźniej prowadzi bardzo wymagające badania naukowe nad wpływem „dużych piersi i falujących pośladków” na psychikę mężczyzny po czterdziestce.
I jak rozumiem – po latach badań doszedł do przełomowego wniosku:
„to samo się włącza”.
Technologia XXI wieku jest niesamowita. Człowiek otwiera Facebooka, a tam algorytm mówi:
„Panie Andrzeju, widzimy, że interesuje pana pośladek w slow motion. Proszę bardzo.”
Ale żarty na bok, bo pod tym wszystkim kryje się coś ważniejszego niż same filmiki.
Problemem nie jest nawet to, że mąż patrzy na seksualne treści.
Problemem jest to, że: – kłamie,
– wypiera się,
– robi z Pani wariata,
– a potem mówi „każdy facet tak ma”.
To ostatnie to klasyka.
„Każdy facet patrzy.”
Tak.
Ale nie każdy robi z żony detektywa FBI z bezsennością i lękiem w pakiecie.
I teraz uwaga:
Pani weszła w bardzo niebezpieczną rolę.
Zaczęła Pani żyć jego ekranem.
Co on ogląda?
Kiedy?
Czy znowu?
Czy coś ukrywa?
Krótko mówiąc: w łóżku są już trzy osoby — Pani, mąż i algorytm Facebooka.
I niestety im bardziej Pani kontroluje, tym bardziej on się broni, wypiera albo robi to po kryjomu.
A im bardziej on się ukrywa, tym bardziej Pani kontroluje.
Piękne toksyczne tango. Oboje już znacie kroki.
Tylko najważniejsze pytanie brzmi: czy Pani chodzi naprawdę o porno?
Czy może o coś dużo bardziej bolesnego: – „czy ja mu wystarczam?”
– „czy jeszcze mnie pożąda?”
– „czy jestem dla niego atrakcyjna?”
Bo wtedy każdy filmik staje się nie „głupim shortem”, tylko osobistym ciosem.
I wtedy zaczyna się porównywanie: „one mają większe piersi”,
„większy tyłek”,
„są młodsze”,
„on woli patrzeć na nie niż na mnie”.
A to już nie jest problem Facebooka.
To problem poczucia własnej wartości i bezpieczeństwa w relacji.
I jeszcze jedna brutalna prawda: Pani nie „przejdzie do obojętności” przez kontrolowanie go bardziej.
Nie da się odzyskać spokoju poprzez: – sprawdzanie,
– wypytywanie,
– śledzenie algorytmów i tapet.
Bo wtedy całe Pani życie zaczyna kręcić się wokół tego, co ogląda mąż.
A to oznacza, że on już nie kontroluje tylko telefonu.
On kontroluje Pani nastrój.
Więc zamiast próbować wychować dorosłego faceta jak niesfornego nastolatka, warto zadać sobie pytanie:
„Jak ja chcę żyć?
I czego potrzebuję w relacji, żeby czuć się bezpiecznie i kobieco?”
Bo może problemem nie jest sam fakt oglądania.
Może problemem jest to, że między Wami od dawna nie ma szczerości, bliskości i poczucia bycia ważną.
A wtedy nawet jeden głupi filmik uruchamia lawinę.
I na koniec: Pani mąż może dalej oglądać „falujące plaże świata”.
To jego wybór.
Ale Pani też ma wybór: czy chce Pani dalej żyć jako strażniczka jego historii wyszukiwania…
czy jako kobieta, która odzyskuje spokój i przestaje uzależniać swoją wartość od tego, na co patrzy mąż.