Dzień dobry. Jakoś 2 lata temu mój chłopak z którym jestem już 7 lat pisał z jedną dziewczyną. Dokła

Dzień dobry. Sytuacja miała miejsce dwa lata temu, a Pani nadal ją rozpamiętuje i skoro pyta, czy ma się czym martwić to prawdopodobnie zabrakło szczerej rozmowy z partnerem i pełnego wyjaśnienie przeszłych zdarzeń. A jeśli rozmowa była i nie przyniosła Pani spokoju i nadal pojawia się niepokój o związek to sugeruje konsultację u psychoterapeuty dla par i próbę porozumienia z partnerem na temat przeszłych zdarzeń w obecności specjalisty. Terapeuta jest specjalistą, który określi, czy pomocy wymaga Państwa związek, czy partner, czy być może to Pani wymaga wsparcia terapeutycznego w związku ze swoimi zmartwieniami. Bez rozmowy osobiście ze specjalistą i uzyskania większej ilości informacji, raczej nikt nie będzie Pani wstanie wprost odpowiedzieć, czy ma się Pani czym martwić, czy nie.

To, co czujesz, jest zupełnie naturalne – zdrada zaufania, nawet jeśli nie doszło do fizycznej niewierności, zostawia ślad, który trudno zagłuszyć samą racjonalizacją. Twój lęk i nawracające myśli pokazują, że rana wciąż się nie zagoiła i wymaga nie tylko jego starań, ale także Twojej własnej pracy nad odbudową poczucia bezpieczeństwa. Warto zastanowić się nad tym, czy jesteś w stanie mu realnie wybaczyć, czy raczej tłumisz w sobie emocje, próbując trzymać się związku, bo "powinno być już dobrze". Odbudowa zaufania to proces, który wymaga nie tylko jego konsekwentnych działań, ale też Twojej decyzji, by spróbować mu uwierzyć – i jeśli czujesz, że wciąż Ci to nie wychodzi, to może być sygnał, że warto sięgnąć po profesjonalne wsparcie, by lepiej przepracować te emocje. Nie chodzi o to, byś ignorowała swoje uczucia, ale byś znalazła sposób, który pozwoli Ci żyć z większym spokojem, niezależnie od przeszłości.

To, przez co przechodzisz, jest naturalną reakcją na naruszenie zaufania, zwłaszcza w tak długiej relacji. Choć Twój chłopak podejmuje działania, aby odbudować Waszą więź, Twoje emocje i lęk nie znikają, co sugeruje, że rana nadal jest otwarta. Współuzależnienie często objawia się tym, że nawet jeśli partner realnie zmienia swoje zachowanie, w Tobie pozostaje ciągłe napięcie i niepewność. To, że on się stara, nie oznacza automatycznie, że Ty jesteś gotowa mu zaufać – nad tym trzeba świadomie popracować. Warto się zastanowić, czy to, co się wydarzyło, było dla Ciebie na tyle dużym przekroczeniem granic, że nie jesteś w stanie wyjść poza te myśli, czy może Twój lęk wiąże się z głębszym wzorcem – np. strachem przed opuszczeniem, niskim poczuciem własnej wartości czy wcześniejszymi doświadczeniami, które sprawiają, że tak mocno boisz się zdrady. Jeśli masz w sobie gotowość do tego, aby pracować nad sobą i swoim poczuciem bezpieczeństwa w relacji, terapia dla osób współuzależnionych może być właściwym krokiem. Nie chodzi tu tylko o sam fakt, że Twój partner kiedyś dopuścił się czegoś, co Cię zraniło, ale o to, jak bardzo to wpływa na Twoje codzienne życie, jak powracające myśli kontrolują Twoje samopoczucie i jak bardzo potrzebujesz zapewnień, aby poczuć się spokojnie. Współuzależnienie nie oznacza tylko życia z osobą uzależnioną, ale też nadmierne skupienie się na jej zachowaniu i uzależnienie swojego spokoju od tego, co ona robi lub czego nie robi. Długotrwały brak zaufania, pomimo realnych zmian w zachowaniu partnera, sugeruje, że nie chodzi tylko o jego działania, ale również o Twoje wewnętrzne przeżycia. Terapia pomoże Ci uporządkować emocje, odzyskać pewność siebie i nauczyć się, jak budować zdrowe granice w związku. Bo związek nie może polegać na ciągłym monitorowaniu drugiej osoby i nieustannym lęku – to wyczerpuje emocjonalnie i nie daje poczucia bezpieczeństwa. Jeśli Twój chłopak rzeczywiście zmienił swoje podejście, a Ty nadal nie jesteś w stanie się z tym pogodzić, warto sprawdzić, czy problem nie leży głębiej – w Twoich wcześniejszych doświadczeniach, poczuciu własnej wartości czy obawach, które warto przepracować w terapii. Pytanie nie brzmi więc, czy masz się czym martwić, ale czy chcesz nadal żyć w lęku czy może zacząć nad nim świadomie pracować.