Dzień dobry. Cztery lata temu straciłam bardzo ważną osobę w moim życiu. Była to moja babcia, które

Dzień dobry, dziękuję, że podzieliła się Pani swoim uczuciami i pragnieniami. Z Pani opisu wynika, że w dalszym ciągu tkwi Pani w procesie żałoby. Mimo upływu 4 lat od śmierci bliskiej osoby, nie został on zakończony. Proces żałoby dzieli się w psychologii na 5 faz. Po kolei są to 1. zaprzeczenie, 2. dezorganizacja, 3. bunt, 4. smutek, 5. akceptacja. Przeżywanie żałoby po stracie, rozstaniu lub śmierci bliskiej osoby, cechuje się przeplataniem tych faz. Z Pani opisu wynika, że doświadcza Pani trudności w samodzielnym zakończeniu cierpienia po stracie. Statystycznie przyjmuje się, że żałoba trwa do 6, niekiedy 12 miesięcy. W sytuacji odczuwania silnej tęsknoty za utraconą osobą i smutku, który wpływa na codzienne funkcjonowanie, warto zgłosić się do specjalisty. Psycholog lub psychoterapeuta mogą udzielić Pani wsparcia, które doprowadzi do akceptacji i pogodzenia się z odejściem bliskiej osoby. Brak poczucia przyjemności, uczucie pustki i przewlekły smutek może wskazywać na zaburzenia nastroju. Warto, aby odbyła Pani wizytę u specjalisty w celu umożliwienia przeprowadzenia pogłębionego wywiadu. Być może to, że zdecydowała się Pani napisać tę wiadomość, jest oznaką gotowości do przeżycia żałoby i rozpoczęcia życia "bez udawania". Odpowiadając na Pani pytanie, tak, da się pomóc w takiej sytuacji. Dostrzeżenie problemu i odpowiednie ujęcie go w słowach, to dopiero pierwszy, jednak już milowy krok w procesie zdrowienia. Dostrzega Pani potrzebę zmiany, jednak wskazuje Pani na potrzebę wsparcia i ukierunkowania w zakresie jej dokonania. Życzę powodzenia i zachęcam do skorzystania z pomocy specjalisty. Wszystkiego dobrego, Monika Staniszewska.

Dzień dobry,

Osobiście nie znam przypadku beznadziejnego (tj. bez możliwości uzyskania/udzielenia pomocy), to o czym Pani pisze to stan przedłużonej żałoby lub też patologiczna reakcja na żałobę. Moje odczucia wobec tego co Pani napisała są takie, że dopóki nie pozwoli sobie Pani na akceptacje odejścia swojej babci dopóty będzie Pani w stanie pomiędzy. Zachęcam do rozglądnięcia się za wsparciem psychologicznym w Pani otoczeniu, pozdrawiam.

Szanowna Pani!

Ból, żal, i poczucie straty po śmierci bliskiej osoby to reakcje naturalne.
U Pani jednak dochodzi do stanu przedłużającej się, nie "domkniętej" żałoby, co wyraźnie wpływa na całe Pani życie, a także powoduje znacząco obniżony nastrój. Zakłada się, że proces żałoby domyka się w około 12 miesiącach.
Z całego serca zachęcam Panią do odbycia konsultacji u specjalisty- psychologa, psychoterapeuty. Pomoże to Pani w przepracowaniu uczuć, które towarzyszą Pani już długi czas. Specjalista ma narzędzia, które pomogą Pani zamknąć proces żałoby i zacząć zdrowieć.
Z całego serca życzę powodzenia!
Proszę też pamiętać, że relacja z daną osobą nie kończy się wraz z jej śmiercią, a jedynie zmienia się jej kształt. Nadal może Pani pielęgnować piękne wspomnienia.

Dzień dobry,
z tego co piszesz to czytam, że nadal odczuwasz wielką więź ze swoją babcią. Natomiast być może twoja żałoba przerodziła się w epizod depresyjny, który destabilizuje twoje życie. Ten stan trwa już cztery lata, dlatego warto, abyś nie zostawała z tym sama i sięgnęła po wsparcie specjalisty - psychologa, terapeuty, który pomoże ci radzić sobie z bólem, tęsknotą i wspomnieniami tak, aby nie rozrywały cię codziennie od środka i abyś mogła dalej czerpać radość z życia, mimo że babcia odeszła. Nie musisz też udawać i mówić innym, że jest dobrze, skoro w środku odczuwasz wielki ból i stratę. To zwiększa tylko cierpienie i napięcie. Podczas spotkań ze specjalistą będzie mogła pokazać prawdziwe emocje, uwolnić je, nazwać, co także przyniesie ulgę.
Trzymam kciuki i życzę powodzenia!
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek